Lang, lang geleden kreeg Simon Carmiggelt van de Franse komiek Jacques Tati te horen dat films gelukkig moeten maken: “Een verhaal moet iets hebben van… en Tati houdt zijn hoofd schuin en fluit even, als een vogeltje in het bos”. Dat hebben zijn erfgenamen Dominique Abel, Fiona Gordon en Bruno Romy goed begrepen. Het Belgisch-Canadees-Franse trio van L’Iceberg (2005), Rumba (2008) en nu La Fée (2011) laat zijn publiek telkens weer happy de bioscoop verlaten. Opgewekt en gelukkig, ook al verstrengelt het visuele sprookje dat ze net zagen humor en tragiek. Dat maakt ons vrolijk en daarom hielden we in Groningen en Amsterdam volgende lezing in het kader van het door Ciné Premieres in Nederland georganiseerde Franse Filmfestival. We schrijven 2011.

Lees meer »

THE FLORIDA PROJECT

Hollywood mag dan weer eens bijna dood te zijn verklaard, de Amerikaanse onafhankelijke cinema is springlevend. Getuige de jonge, beloftevolle indie cineast Sean Baker die zich liet opmerken met Tangerine en The Florida Project. Twee ontluisterende trips door Wonderland Amerika.

Lees meer »

THE FOUNTAIN

Na z’n première in Venetië en Deauville landde The Fountain in de muziekcompetitie in Gent, waar de maker van Pi en Requiem for a Dream zijn eclectisch liefdessprookje toelichtte: “Was ik een zwaardvechter, dan dacht ik in 2002 dat mijn lemmet goed zou snijden. Maar weet je wat? Ik kreeg tijd om me terug te trekken en maanden later zag ik dat er ándere manieren waren om dat te verwezenlijken. Ik maakte de film magerder, sluwer en scherper”.

Lees meer »

FREE STATES OF JONES

In een periode waar racistisch geweld in de Amerikaanse samenleving een heropleving kent, worden slavernij films zoals 12 Years a Slave, Django Unchained en The Birth of a Nation vooral als metaforische verhalen gezien. Waarbij de graad van realisme van de weergegeven brutaliteiten (gore in een historisch jasje) én het delen van het point-of-view van slaven (en hun woede) voor waardering zorgen. Free State of Jones, het waargebeurde verhaal van een blanke Zuiderse deserteur die met zijn rebellie de Afro-Amerikaanse zaak dient, past niet in dit stramien en bleef daardoor ondergewaardeerd.

Lees meer »

STANLEY KUBRICK

Stanley Kubrick (1928-1999) was het prototype van de ’maverick director’: bezeten, eigenzinnig en origineel. Maar zijn gedrevenheid ging verder; hij was een perfectionist, een visionair schrijver met beelden, een eenzaat die vluchtte uit de wereld waarop hij zijn camera richtte.

Lees meer »

STANLEY KUBRICK

Stanley Kubrick was veeleisend. Voor zijn vrienden en familie, voor zijn medewerkers, voor zijn publiek maar vooral ook voor zichzelf. Hij was niet snel tevreden, wou nooit in herhaling vallen en streefde altijd naar vernieuwing. Zijn perfectionisme maakte van elk project een schijnbaar eindeloze odyssee. Zijn creatieve rusteloosheid zorgde ervoor dat geen twee van zijn films op elkaar leken. En zijn fascinatie voor technische innovaties resulteerde in originaliteit en in een sterke visuele impact, soms ten koste van emoties en karakterisering.

Lees meer »

EYES WIDE SHUT

Bij zijn dood maakte Stanley Kubrick via een kort beeldfragment zijn publieke herrijzenis, na jaren van stilte en van onzichtbaarheid. We zagen een aarzelend pratende maar scherp ogende en ietwat kalende man met een onverzorgde baard: een reïncarnatie van Raspoetin met een tikkeltje Salman Rushdie.

Lees meer »

STANLEY KUBRICK EXPO

Wereldgebeuren in Gent! Buitengewoon filmevenement! Ongeëvenaarde primeur! Over alle getoeter rond de grootschalige Stanley Kubrick-tentoonstelling, die zich vanaf 5 oktober tot 7 januari tussen de zuilen, vleugels en hangbogen van het Gentse Caermersklooster neervlijt, hoor je ons niet zeuren. Als smaakmaker keken we de conservator eventjes op de vingers tijdens het klaarstomen ervan. Vlijtig en allround creatieveling Lode Van Pee: “Het wordt gewoon gigantisch”.

Lees meer »

JAN HARLAN EN STANLEY KUBRICK

Heel wat filmmakers zijn vaklui. Een flink aantal van hen mag zich ook auteur noemen. Maar slechts een handvol bouwde een oeuvre en een reputatie op die het medium oversteeg: John Ford, Alfred Hitchcock en Stanley Kubrick. Van deze iconen was Stanley Kubrick de meest controversiële. Eén van zijn belangrijkste verdedigers was en is Jan Harlan. Stanley Kubrick’s schoonbroer werkte sinds 1969 als regie-assistent en uitvoerend producent mee aan A Clockwork Orange, Barry Lyndon, The Shining, Full Metal Jacket en Eyes Wide Shut. Na het overlijden van Kubrick debuteerde hij als filmmaker met de ‘labor of love’ Stanley Kubrick: A Life in Pictures.

Lees meer »

DR. STRANGELOVE

“Gentlemen, you can’t fight in here! This is the War Room”  zegt president Merkin Muffley in Dr. Strangelove, or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb, Stanley Kubricks hilarische Koude Oorlogssatire uit 1964. “Seen after 30 years, ‘Dr. Strangelove’ seems remarkably fresh and undated – a clear-eyed, irreverant, dangerous satire,” zou criticus Roger Ebert in de jaren ’90 schrijven, “if movies of this irreverence, intelligence and savagery were still being made, the world would seem a younger place.” Zelf herontdekten we Kubricks meesterwerk toen we net voor de millenniumwissel een Columbia-videocollectie recenseerden voor Film en Televisie. Hierbij het stuk, hopelijk even ‘fris’ als de film ook nu nog is.

Lees meer »