Het verhaal van film- en dromenmaker Francis Ford Coppola blijft boeien. Filmhistoricus Sam Wasson schreef met ‘The Path to Paradise’ een mystieke biografie die leest als een wonderlijke trip. Terwijl de Amerikaanse regisseur ons weergaloos kijkplezier serveert met ‘Megalopolis’, een ruim 40 jaar gekoesterde droom omgetoverd in een utopisch meesterwerk. Wie verder kijkt dan Hollywoods ‘kroniek van een aangekondigd financieel fiasco’ framing en Coppola’s chaotische stijlmix ontdekt het mythisch universum van een visionaire cineast. Spektakel gedrenkt in een bespiegeling over tijd, geheugen, macht, democratie en het belang van utopieën.

Print staat meer dan ooit onder druk, maar gelukkig wordt er nog sporadisch tegen de stroom opgeroeid. Zo start ‘slow publisher voor cultuurliefhebbers’ Flaneur Uitgevers een nieuwe filmboekenreeks. Het eerste deel van ’24 frames’ focust op Belgische cinema en zet via een wisselwerking tussen beeld en tekst aan tot reflectie.

Met toenemende mildheid en een blijvende passie voor schoonheid kijkt de internationaal geroemde 75-jarige Spaanse filmmaker Pedro Almodóvar naar leven en dood. Zowel in de autobiografisch getinte verhalenbundel ‘De laatste droom’ als in de Gouden Leeuw-winnaar ‘The Room Next Door’, een ingetogen pleidooi voor euthanasie.

Na WIL levert Peaky Blinders regisseur Tim Mielants met Small Things Like These opnieuw stof voor de Boek vs. Film discussie.

Bijna tien jaar nadat ze uit het leven stapte staat Chantal Akerman weer volop in de schijnwerpers. In haar Brussel nog wel. Met een retrospectieve in Cinematek en tentoonstellingen in Bozar en Cinema Palace. Maar ook dankzij de Nederlandstalige uitgave van ‘Mijn moeder lacht’, een roman waarin de cineaste de complexe relatie met haar moeder Natalia fileert. Daarbij worden thema’s van haar filmwerk blootgelegd en onthult het portret van een moeder het zelfportret van een dochter. Een pijnlijk mooi verhaal van trauma’s en worstelingen.

Veel Nederlandstalige filmboeken verschijnen er niet, maar nu belandden er toch enkele indrukwekkende exemplaren op onze leestafel. Het lijvige ‘Film. Een geschiedenis’, een studie die gaat voor een inclusieve kijk op de filmgeschiedenis. En ‘Donker en onnatuurlijk’, een fraai vormgegeven trip door het grafisch werk van tekenaar Milan Hulsing. Twee filmboeken die mogen gezien en gelezen worden. Die vertrekken van film als illusie om een verhaal te vertellen.

Verkapte memoires. Zo omschrijft journalist en filmmaker Marc Didden zijn boek ‘Over cinema’. Een terugblik op een leven, op films maken, op passioneel naar cinema kijken en praten met (andere) filmmakers. Filmische hartstochten, maar die titel was al benomen. Mijmeringen over hoe werken ook niet werken kan zijn en waarom dromen belangrijker blijven dan ambitie. Met zwier geschreven en gedrenkt in humor.

Tachtig werd hij op 5 september. Werner Herzog. Legendarisch filmmaker. Dichter. Filosoof. Levenskunstenaar. Operaregisseur. Schrijver. Avonturier. Hypnotiseur. ‘Larger than life’ figuur én verhalenverteller. Zijn verjaardag wordt gevierd met het oorlogsverhaal ‘Het schemeren van de wereld’ en de memoires ‘Ieder voor zich en God tegen allen’. Avonturen gedrenkt in poëzie.

“Niemand weet eigenlijk iets van jou” zei een vriend ooit tegen filmicoon Michael Cimino. Biograaf Charles Elton tracht feiten van fictie te scheiden om het mysterie te doorgronden maar stuit op een caleidoscoop van persona’s.

De ‘Expo Ledoux’, een overzichtstentoonstelling n.a.v. de honderdste geboortedag van de pionier en architect van het Belgisch filmarchief georganiseerd door de Brusselse CINEMATEK, sluit het via de vertoning van Jacques Ledouxs favoriete ‘flamboyante’ films al gepast geïllustreerde eerbetoon af met de publicatie van de bundeling getuigenissen. ‘Jacques Ledoux’ wordt aangevuld met het avondprogramma waarmee programmator Xavier Garcia Bardón dit weekend in beeld en woord de kracht en actualiteit van een unieke en nog altijd actuele filmpassie belicht. De geest van de legendarische conservator, die volgens Martin Scorsese een van de indrukwekkendste filmcollecties op aarde uitbouwde, blijft ook na die honderdste verjaardag verder leven.