In het Franse filmtijdschrift ‘Cahiers du cinéma’ werd bij de release van Heartbreak Ridge in 1987 gewezen op het feit dat Clint Eastwoods legerfilm inspeelde op acteur/president Ronald Reagans “America is back” motto. Dat was niet zo in Vlaanderen waar eerder schouderophalend werd gereageerd op dit werk. Wij schreven toen een kort stukje in filmtijdschrift ‘The Movie’, een publicatie met beperkte levensduur.

In een poging spanning te creëren via het thrillergenre verliest James Vanderbilts ‘Nuremberg’ de morele dramatiek van Stanley Kramers klassieker ‘Judgment at Nuremberg’. Maar de historische terugblik van de Amerikaanse cineast op het naoorlogse proces van 22 nazileiders waarschuwt wèl voor de terugkeer van fascistische barbarij gehuld in een nationalistisch jasje.

‘Anora’ regisseur Sean Baker ziet Roberto Minervini als “een ondergewaardeerd filmmaker én een lichtend voorbeeld.” Dat begrijpen we want de cineast van ‘The Other Side’ maakt bijzonder fascinerende en karakter gedreven humanistische cinema. Nu opnieuw met ‘The Damned’, een hondsbrutaal historisch drama dat in het donkere hart van Amerika duikt.

Klondike was kant en klaar voor de Russische inval in Oekraïne. Maar Maryna Er Gorbachs visueel krachtige visionaire film toont oorlog van binnenuit en vanuit vrouwelijk perspectief. Absurd en huiveringwekkend.

Film blijft worstelen met het verbeelden van de Holocaust. De massale vernietiging van de Joden valt dan ook met niets te vergelijken. Son of Saul zette een frontale aanval in op een oud moreel debat: mag je het verhaal van de kampen vertellen en kan je de horror tonen? Vragen waarmee ook Stanley Kramer, Steven Spielberg en Claude Lanzmann kampten.

HEAVEN KNOWS, MR. ALISON

John Huston cultiveerde zelf het imago van picareske avonturier dat hem tot een onderschat regisseur van ondergewaardeerde films maakte. Twee vergeten Fox producties bewijzen dat de man die geen auteur wou zijn er wel een was.

Lees meer »

Een zondvloed Amerikaanse en Britse Irakfilms overspoelde in 07 de zalen in de VS. Veelal lege zalen. Wat de vraag oproept of cinema wel een oorlog in beeld kàn brengen terwijl het conflict nog woedt.

FLAGS OF OUR FATHERS

“I finally came to the conclusion that he maybe he was right,” schreef Flags of our fathers-auteur James Bradley, “maybe there’s no such thing as heroes. Maybe there are just people like my dad. I finally came to understand why they were so uncomfortable being called heroes. Heroes are something we create, something we need. It’s a way for us to understand what’s almost incomprehensible, how people could sacrifice so much for us, but for my dad and these men, the risks they took, the wounds they suffered, they did that for their buddies. They may have fought for their country but they died for their friends. For the man in front, for the man beside him, and if we wish to truly honor these men we should remember them the way they really were, the way my dad remembered them.” Clint Eastwood draaide een unieke diptiek over heroïsme, herinnering, propaganda en overlevering.

Lees meer »

Edward Dmytryk (The Caine Mutiny) was een vrij klassiek Amerikaans cineast die uitblonk met enkele film noirs (Crossfire, Murder My Sweet) en een helaas in de vergetelheid gesukkeld oorlogsdrama: Anzio. Een atypische oorlogsfilm die niet focust op een succesvolle militaire operatie maar op fouten en op de prijs die daarvoor in mensenlevens betaald wordt.

‘The End‘. Met dit nummer uit het debuutalbum van The Doors opent Apocalypse Now, de ultieme Vietnamfilm uit 1979. 40 jaar later tracht een 80-jarige Francis Ford Coppola met een Final Cut de film die hem is gaan symboliseren los te laten. “I”ll never look into your eyes again.” Het is nu aan de kijker om van de filmtrip een eindeloos avontuur te maken.