Pale Rider is niet de eerste door Clint Eastwood geregisseerde film die indruk maakte – Play Misty for Me, The Gauntlet en Honkytonk Man openden onze ogen – maar het is wèl het eerste werk van hem waar we een uitgebreide bespreking over penden. In 1985, op een moment dat dit verre van evident was én in het progressieve cinefiele maandblad Andere Sinema.
Lees meer »
Clint Eastwood is zowat God in Frankrijk maar toch werden sommigen van zijn films uitgespuwd of in het beste geval met de mantel der liefde bedenkt. Detectiveverhaal Blood Work zo’n film die net na Space Cowboys de Franse critici tot wanhoop dreef. Met ‘weinige overtuigende scenario’s’ en een tikkeltje te veel ironie leek hun idool de weg kwijt. Maar de volgende Eastwood bleek een meesterwerk: Mystic River.
Lees meer »
De millenniumwissel leverde niet de voorspelde problemen op maar inspireerde Clint Eastwood wel tot een film die wat op een ‘bug’ in zijn oeuvre leek, het mega bizarre Space Cowboys. De fysieke drager beleefde nog hoogdagen en dat leverde dvd’s met soms interessant bonusmateriaal op. Zo kwamen we voor Film & Televisie (later Filmmagie) terug op films die bij hun release vaak ongemerkt passeerden. Zoals Space Cowboys.
Lees meer »
In het Franse filmtijdschrift ‘Cahiers du cinéma’ werd bij de release van Heartbreak Ridge in 1987 gewezen op het feit dat Clint Eastwoods legerfilm inspeelde op acteur/president Ronald Reagans “America is back” motto. Dat was niet zo in Vlaanderen waar eerder schouderophalend werd gereageerd op dit werk. Wij schreven toen een kort stukje in filmtijdschrift ‘The Movie’, een publicatie met beperkte levensduur.
Lees meer »
UNFORGIVEN
«De Verenigde Staten van Amerika liggen aan het einde van een weg die begon in de wildernis. Ons verleden is geen dood verleden maar leeft voort in elk van ons. Bij onze voorvaders zat de beschaving binnenin, terwijl het wilde werd geuit. Als hedendaagse Amerikanen leven we in de cultuur die zij creëerden, maar in ons blijft het barbaarse voortbestaan. Wij leven wat zij droomden, wij dromen wat zij beleefden» schreef T.K. Whipple in ‘Study Out the Land’. Het is geen toeval dat Clint Eastwood als acteur en regisseur het western genre koesterde. Zijn films vertellen fragmenten van het Amerikaanse verhaal.
FLAGS OF OUR FATHERS
“I finally came to the conclusion that he maybe he was right,” schreef Flags of our fathers-auteur James Bradley, “maybe there’s no such thing as heroes. Maybe there are just people like my dad. I finally came to understand why they were so uncomfortable being called heroes. Heroes are something we create, something we need. It’s a way for us to understand what’s almost incomprehensible, how people could sacrifice so much for us, but for my dad and these men, the risks they took, the wounds they suffered, they did that for their buddies. They may have fought for their country but they died for their friends. For the man in front, for the man beside him, and if we wish to truly honor these men we should remember them the way they really were, the way my dad remembered them.” Clint Eastwood draaide een unieke diptiek over heroïsme, herinnering, propaganda en overlevering.
MILLION DOLLAR BABY
Op de vraag of hij belichting en camerabewegingen vooraf uittekent antwoordde Clint Eastwood ooit droogjes: “Nee, ik doe het gewoon. Alles zit in mijn hoofd”. Het is een van zijn typische no-nonsense reacties die fascineren maar niet langer verbazen.
UNFORGIVEN
Na de definitieve fade-out van James Stewart in 1997 nam Clint Eastwood zowat de rol van Amerikaanse icoon over van de acteur van Vertigo, Rear Window, The man who shot Liberty Valence en The Man from Laramie. De filmcarrière van Eastwood is nochtans geen typisch Amerikaanse successtory.
15:17 TO PARIS
“Om een held te zijn heb je geen cape nodig” zegt producente Kristina Rivera in de making of van 15:17 to Paris. Regisseur Clint Eastwood vult aan “er worden veel films gemaakt over striphelden en amper over gewone mensen die een bijdrage leveren aan de maatschappij. Daarom wou ik het boek van Alek Skarlatos, Anthony Sadler en Spencer Stone verfilmen.”
CHANGELING
“Er zijn dingen waarvoor je niet zoveel energie meer hebt als toen je twintig was, maar er zijn andere zaken waar je meer energie voor bezit”. Op deze nuchtere wijze verklaarde Clint Eastwood tijdens Cannes ’08 – waar hij ook de Dirty Harry collectie voorstelde – zijn hoog productieritme van de jongste jaren. Na Mystic River, Million Dollar Baby, Flags of Our Fathers en Letters from Iwo Jima is Changeling immers al de vijfde film van de 78-jarige veteraan in vijf jaar. Het werd andermaal een klassieke film die rijker en complexer is dan op het eerste gezicht lijkt. De jaren hebben geen vat op de creatieve scherpte van Hollywoods grootste meester.