WERNER HERZOG & KLAUS KINKSI

“It’s not a significant bullet”. Met deze kurkdroge uitspraak relativeerde Werner Herzog eind 2005 het feit dat hij tijdens een buiten zijn woning in LA opgenomen BBC-interview getroffen werd door een kogel uit een luchtgeweer (net na zijn “niemand in Duitsland geeft om mijn films”). Op Herzogs aandringen werd het gesprek (binnenshuis) voortgezet. De cineast toonde zijn kogelwonde en verbond meteen zijn leven met zijn werk: “Het is geen betekenisvolle kogel. Het is niet alledaags maar het verbaast me niet dat men op mij schiet. De moraal van het verhaal is dat de dichter zijn ogen nooit mag afwenden. Je moet een onverschrokken blik op je omgeving werpen. Zelfs op de lelijke, decadente dingen”. De legende van de stoïcijnse en enigmatische ‘patron saint of the eccentrics’ was weer een betekenisvolle anekdote rijker.

Lees meer »

FITZCARRALDO

“Ik hou van al mijn films zoals ik hou van mijn kinderen. Wanneer ze stotteren, scheel kijken of manken hou ik nog meer van hen en tracht ik hen nog meer te beschermen. En aan al mijn films scheelt wel iets”. Werner Herzog is een filmmaker die onvolkomenheden koestert, die met een mengeling van verwondering en bewondering ‘donquichotterige’ outsiders portretteert en voor zowel het grandioze als het banale oog heeft. Zijn filmgedichten weerspiegelen een zoektocht naar de barstjes in “het dunne laagje ijs dat wij beschaving noemen”. Herzog is een van de belangrijkste naoorlogse Duitse cineasten, al bleef het lang wachten op erkenning. Dvd helpt een handje.

Lees meer »

WERNER HERZOG: TELLER OF TALL TALES

“Dat was ‘a real picture’ en géén gephotoshopt beeld” maakte Werner Herzog ons meteen duidelijk toen hij de Grizzly Man-promotiefoto van Herzog-met-beer zag, “mijn vrouw Lena nam de foto en was er niet gerust in dat die gigantische grizzly zo vlak achter mij stond”. Herzog is niet alleen gebiologeerd door de dunne scheidingslijn tussen feit (lees: realiteit) en fictie (lees: constructie), hij beseft als geen ander dat zijn reputatie van fantast de geloofwaardigheid van zijn beelden en verhalen aantast. Op uitnodiging van het Koninklijk Belgisch Filmarchief bezocht de legendarische cineast begin vorig jaar het Brusselse Bozar. Met pers en publiek praatte hij bezield over zijn leven en werk.

Lees meer »

AGUIRRE, THE WRATH OF GOD

“Mijn zoektocht naar waarheid heeft weinig van doen met feiten” zegt film- en documentairemaker Werner Herzog. Zijn droomachtig werk peilt niet alleen naar de obsessies van hypnotische figuren maar onderzoekt ook de grens tussen feiten en fictie. Samen met zijn antihelden onderneemt Herzog een queeste naar wat hij ‘ecstatic truth’ noemt; een poëtische realiteit die waarachtiger is dan de documentaire realiteit van de door den‘professionele verhalenverteller’ uitgespuwde ‘cinéma vérité’.

Lees meer »

LITTLE DIETER NEEDS TO FLY

“Zoals bij de meeste Herzogfilms bleken de opnames van Rescue Dawn een episch avontuur met alle drama’s die je verwacht op het scherm te zien,” getuigt producent Harry Knapp in het persdossier, “werken met Herzog is zoals ijsklimmen in korte broek en zonder veiligheidstouw”. In New Yorker Magazine ging Knapp iets verder: “Er woedde een stille oorlog op de set”. Werner Herzog bleef rustig bij alle tumult rond de ‘companion piece’ van doc Little Dieter Needs to Fly: “Ik ben erin geslaagd om deze (fictie)film uit alle problemen te houden. Op het einde van de rit is dat het enige wat telt: de film die je gaat zien. Over de moeilijkheden moeten we het dan niet meer hebben”.

Lees meer »

RESCUE DAWN

“In 1997 maakte ik een documentaire over Dieter Dengler, een piloot die boven Laos was neergeschoten en de enige die uit de gevangeniskampen van de Noord-Vietnamezen wist te ontsnappen,” vertelt Werner Herzog in een dvd-interview, “het verhaal van Little Dieter Needs to Fly was zo immens en het personage zo buiten proporties dat ik meteen aan een speelfilm dacht”. Rescue Dawn dus, een drama “over de beproeving van de mens. De film gaat over overleven, optimisme, onafhankelijkheid, trouw en moed”. Na een beperkte bioscoopcarrière is het tweeluik, net zoals een groot deel van Herzogs oeuvre, op dvd te bewonderen.

Lees meer »

GUN CRAZY

In de gouden jaren 40-50 van Hollywood speelden talloze Amerikaanse films zich letterlijk en figuurlijk voor een groot deel in de schaduw af. Franse critici vatten ze onder de verzamelnaam ‘Film Noir’ en stipten aan hoe ze de subjectieve realiteit van het individu en de donkere kant van zijn karakter weergaven. Noir toonde de fysieke, emotionele en mentale impact van een smerig, schuldbeladen universum dat de onzekerheid en paranoia van de Amerikaanse samenleving weerspiegelde. Een terugblik op het ontstaan, de evolutie en de mijlpalen van het meest filmische van alle genres.

Lees meer »

SINGIN’ IN THE RAIN

Komt er een musical-revival? Het kan. Na het verrassende succes van de Baz Luhrmann-producties Romeo + Juliet en Moulin Rouge zag Gangs of New York-producent Harvey Weinstein immers wel wat in de «New» Hollywood Musical. Hij ging shoppen in Broadway en kwam thuis met Chicago. Deze door Bob Fosse gecreëerde musical uit 1975 kende bij een herneming in 1997 een fenomenaal succes. Ook de door de choreograaf Rob Marshall geregisseerde filmversie met Catherine Zeta-Jones, Renée Zellweger en Richard Gere doet het momenteel goed in de VS. Volgende maand weten we of Chicago creatief omgaat met de Bob Fosse-erfenis én het musical-gevoel doet herleven. In afwachting herontdekken we alvast de musicalmeester zelf. Want Cabaret en All That Jazz (film die o.m. toont hoe Fosse instortte toen hij tegelijk aan Chicago én Lenny werkte) werden uitgebracht op dvd. Net zoals twee musical-klassiekers uit de jaren vijftig: Singin’ in the Rain (1952) en A Star is Born (1953). Goed voor ettelijke uren ‘emoties in beweging’ Lees meer »

A STAR IS BORN 1954

Het gekunstelde karakter van vele musicalverhalen ligt aan de basis van een misvatting bij het filmpubliek. De Hollywoodmusical zou slechts tijdloos en onrealistisch entertainment bieden. Nu is het musicalplezier inderdaad niet gebaseerd op intellectuele maar wel op psychische en emotionele reflexen. Terwijl musicalpersonages vooral worden gedreven door energie en gevoelens. Net zoals hun melodrama-tegenhangers. Niet zo verwonderlijk aangezien melodrama oorspronkelijk «drama met muziek» betekende. Het feit dat musicals (en melodrama’s) vooral «emoties in beweging brengen», betekent echter niet dat hun kader een puur kunstmatig decor is.

Lees meer »

CABARET

«Dancin’ Man» Robert Louis Fosse (1927-1987) groeide op in de spektakelwereld. Zijn vader was vaudeville-artiest, zijn moeder operazangeres en Bob zelf danste als tiener in zogenaamde «burlesque clubs». Gedreven door de romantische notie van vroeg succes gekoppeld aan een vroege dood leefde Bob Fosse tegen 200 per uur. Constant artistiek bezig alsof elke dag zijn laatste was.

Lees meer »