Vrijdagavond, op de vierde dag van MOOOV Filmfestival, werden in Turnhout twee prijzen uitgereikt. Regisseur Philippe Faucon ontving voor de vertoning van zijn immigratie drama ‘Amin’ een Oeuvre Award terwijl de MOOOV prijs voor beste wereldfilm in de wacht werd gesleept door de Zuid-Koreaanse cineast Lee Chang-dong. Zijn ook in Cannes geprezen mysterieus drama Burning werd zo de eerste winnaar van deze nieuwe Award. Vlaamse filmcritici selecteerde de Murakami-adaptatie uit de wereldfilms die het afgelopen jaar de Belgische zalen haalden.
Naar jaarlijkse traditie biedt MOOOV Filmfestival een overzicht van de trends en ontwikkelingen op het vlak van wereldcinema. Tussen 23 april en 5 mei zijn er wereldfilms uit alle windstreken te zien in zeven Vlaamse locaties. In Beringen, Brugge, Genk, Lier, Roeselare, Sint-Niklaas en Turnhout worden onuitgegeven en recent uitgebrachte langspeelfilms, documentaires en kortfilms vertoond. Naast de competitie is er een focus op Indië en thema’s als uitbuiting en seksualiteit. Een SEMBENE AWARD gaat voor het eerst naar de Beste Wereldfilm.
Voor de vijftiende keer loopt in Leuven DOCVILLE, een festival gewijd aan documentaire film dat nadrukkelijk focust op nationale en internationale auteurscinema. Van 27 maart tot 4 april krijgen bezoekers karaktervolle films te zien die zowel het hoofd als het hart viseren. Blikvangers zijn de sectie ‘Press under Pressure’, met zes spraakmakende documentaires over onderzoeksjournalistiek en fake news, een eerbetoon aan de bekroonde documentairemaker André Singer en het luik ‘Weten & Geweten’ met docu’s die actuele thema’s aansnijden.
De Argentijnse cineast Lisandro Alonso is één van de boeiendste stemmen in de hedendaagse Latijns-Amerikaanse cinema. Met vrije films zoals La Libertad, Los Muertos, Fantasma, Liverpool en Jauja bewees hij in staat te zijn platgetreden paden te verlaten en een creatieve ‘vrijheidscinema’ te ontwikkelen. Van 8 t.e.m. 14 november organiseert de Brusselse Cinematek i.s.m. Cinea een retrospectieve én een colloquium gewijd aan zijn oeuvre. Alonso, die aanwezig zal zijn, krijgt ook een carte blanche om zijn favoriete films voor te stellen.
Zalig zomerweer in oktober en een heerlijke filmoogst: 2018 was ongetwijfeld een topjaar voor Film Fest Gent. De grote winnaars van de 45ste editie van de Gentse filmhoogmis: Cold War en High Life. Maar vooral ook de toeschouwers die stevig werden verwend.
Voor haar 45e editie, die loopt van 9 tot 19 oktober, richt Film Fest Gent de volgspot resoluut op educatief filmkijken en urgente cinema. Tussen openingsfilm Girl en slotvertoning Beautiful Boy, het betere werk van Vlaamse filmmakers die klaar zijn om de wereld te veroveren, rolt het in Vlaanderen toonaangevende filmfestival de rode loper uit voor het beste van Cannes, sterke films uit alle werelddelen en vooral ook nieuwe en oudere films die ergens over gaan. Film Fest Gent blijft urgent maar focust meer en meer op educatief filmkijken.
De 45e editie van Film Fest Gent, die loopt van 9 tot 19 oktober, richt de volgspot op grote namen en grote beloften, gevestigde waarden en opkomend talent. Daardoor kan je in Gent zowel langverwachte films bekijken als boeiende ontdekkingen doen. Tussen openingsfilm Girl en slotvertoning Beautiful Boy, het betere werk van Vlaamse filmmakers die klaar zijn om de wereld te veroveren, rolt het festival de rode loper uit voor het beste van Cannes, sterke films uit alle werelddelen en vooral ook nieuwe en oudere films die ergens over gaan. Want hou onderhoudend de films ook zijn, voor hersenloos popcorn vertier moet je niet op dit door Wim De Witte en Patrick Duynslaegher geprogrammeerde 12-daagse filmfeest zijn.
Terwijl het Trump regime Hollywood aanzet om de productie van populistisch vertier op te drijven doen Amerikaanse Onafhankelijke filmmakers wat ze al jaren deden: hun land een donkere spiegel voorhouden. Met extra verbetenheid en de wil zich te verzetten tegen de door algoritmes gestuurde entertainment industrie.
“Het is OK om te lachen, het is OK om te huilen,” zei de jonge Amerikaanse onafhankelijke filmmaker Jim Cummings toen hij in Deauville zijn film inleidde, “Thunder Road is bedoeld als een intense emotionele roller coaster.” Met zijn debuutfilm – het portret van een onrustige man die zich pijnlijk blootgeeft in een poging orde in de chaos te scheppen – won acteur, scenarist, regisseur en componist Cummings de Grote Prijs van het 44ste Festival du Cinéma Américain de Deauville.
Een festival louter gewijd aan Amerikaanse films riep lang felle weerstand op in Frankrijk. Maar ondertussen is het in 1975 gestarte Deauville een cultfestival geworden. Eentje dat het Amerika van Trump een donkere spiegel voorhoudt en zowel jonge als vrouwelijke filmmakers kansen geeft.
