Browsing "actueel"
LAKEVIEW TERRACE
Spike Lee’s Jungle Fever leverde de in een gesegregeerd Tennessee opgegroeide Samuel L. Jackson (°1948) erkenning op, maar het was de rol van filosofische huurdoder in Quentin Tarantino’s Pulp Fiction die hem wereldberoemd maakte. Nu wil iedereen poseren (“Vroeger was men tevreden met een handtekening, dankzij de gsm-camera wil men ook een foto”) met de acteur van o.m. Jackie Brown, A Time to Kill, Star Wars, Unbreakable, Snakes on a Plane, Lakeview Terrace en straks Soul Men en The Spirit.
Lees meer »
NEIL LABUTE
“Bij mijn debuut In the Company of Men had niemand inspraak maar daarna overlegde ik altijd” benadrukt Neil LaBute (°1963), “het label ‘onafhankelijk’ is relatief. Het kan een ingesteldheid zijn, maar alleen wanneer ik mijn films zelf tot in alle zalen breng kan ik ècht onafhankelijk blijven. Hoewel ik geen zakenman ben, heb ik geen problemen met het zakelijk aspect van filmmaken. Financiële keuzes verzoenen met artistieke vormt een uitdaging. Ik ben meer gedreven door het materiaal en de mensen met wie ik werk dan door de grootte van het budget”. Getuige Lakeview Terrace.
Lees meer »
JOHN FORD
‘John Ford’s Point’. Het toeristische bordje met dat opschrift siert níet het geboortehuis van Amerika’s meest legendarische regisseur of een of andere Hollywoodstudio maar staat wat verloren te midden in Monument Valley. Passend want filmmonument John Ford toverde dat rotsachtige woestijnlandschap in Utah (“the greatest earth on show”) om in een archetypisch westernlandschap via klassiekers zoals Stagecoach, My Darling Clementine, Fort Apache en The Searchers.
Lees meer »
FLAGS OF OUR FATHERS
“I finally came to the conclusion that he maybe he was right,” schreef Flags of our fathers-auteur James Bradley, “maybe there’s no such thing as heroes. Maybe there are just people like my dad. I finally came to understand why they were so uncomfortable being called heroes. Heroes are something we create, something we need. It’s a way for us to understand what’s almost incomprehensible, how people could sacrifice so much for us, but for my dad and these men, the risks they took, the wounds they suffered, they did that for their buddies. They may have fought for their country but they died for their friends. For the man in front, for the man beside him, and if we wish to truly honor these men we should remember them the way they really were, the way my dad remembered them.” Clint Eastwood draaide een unieke diptiek over heroïsme, herinnering, propaganda en overlevering.
Lees meer »
MILLION DOLLAR BABY
Op de vraag of hij belichting en camerabewegingen vooraf uittekent antwoordde Clint Eastwood ooit droogjes: “Nee, ik doe het gewoon. Alles zit in mijn hoofd”. Het is een van zijn typische no-nonsense reacties die fascineren maar niet langer verbazen.
Lees meer »
UNFORGIVEN
Na de definitieve fade-out van James Stewart in 1997 nam Clint Eastwood zowat de rol van Amerikaanse icoon over van de acteur van Vertigo, Rear Window, The man who shot Liberty Valence en The Man from Laramie. De filmcarrière van Eastwood is nochtans geen typisch Amerikaanse successtory.
Lees meer »
8 1/2
De Italiaanse maestro Federico Fellini (1920-1993) toverde met licht, beweging, kleur, muziek en geluid zijn angsten, obsessies en fantasieën op het scherm. Op inventieve wijze creëerde hij een soms surrealistische, vaak melancholische en magische wereld bevolkt door clowns, geesten, bedriegers, dromers en artiesten.
Lees meer »
JIM JARMUSCH
Jim Jarmusch wordt door critici met een kort filmgeheugen beschouwd als de vader van de American Independent Film. Onterecht, de man met de witte haardos en de zwarte pakken groeide uit tot het archetype van de onafhankelijke Amerikaanse auteur. Met hippe, subtiele, grappige, gestileerde en spirituele films ontpopte hij zich tot een visionair cineast.
Lees meer »
AMNESTY
Kan een festival de oorlog stoppen? Ja, hoopten de organisatoren die na de vier jaar durende belegering van Sarajevo in 1995 het Sarajevo Film Festival oprichtten. Als protest tegen de oorlogswaanzin en in een poging het normale socioculturele leven in de hoofdstad van de Balkanrepubliek Bosnië en Herzegovina te herstellen. Zonder middelen maar gedreven door enthousiasme en idealisme.
Lees meer »
BLACK CAT, WHITE CAT
Wat hebben Cat People (Tourneur, 1942), Die Hard with a Vengeance (McTiernan, 1995) en Welcome to Sarajevo (Winterbottom, 1997) gemeen? Weinig, op het feit na dat ze het imago van de Balkan door een westerse filmbril kleurden. Met clichématige gruwel, stereotiepe figuren en een lokale bevolking veroordeeld tot een bijrol.
Lees meer »