DES HOMMES ET DES DIEUX

Hoerakreten in de Franse media toen de Box Office 2010 bekend raakte. “Recordcijfers”, “steeds vollere zalen” en “historisch jaar” lazen we. Want met 206,5 miljoen bezoekers was het afgelopen jaar het beste filmjaar sinds 1967! Bovendien werd een recordaantal Franse langspeelfilms geproduceerd. Zomaar eventjes 261 stuks. Terwijl de noodkreet van Pascale Ferran tijdens de Césars van 2007 en het rapport dat haar ‘Club des 13’ daarna schreef, eindelijk tot decreten m.b.t. scenarioschrijven en productie leidde. Feest voor iedereen? Helaas niet.

Lees meer »

HOLY MOTORS

Na de jarenlange klaagzang over de economische kwetsbaarheid van de ‘kleine’ Franse film maakt men zich momenteel in Frankrijk vooral zorgen over de marginalisering van vrouwelijke filmmakers en over de neergang van de auteurcinema. Maar hoe gezond of ziek is de Franse cinema echt?

Lees meer »

METAMORPHOSES

Franse films blijven wereldwijd immens geliefd maar toch trekken pessimistische insiders met de regelmaat van de klok aan de alarmbel. Omwille van de economische kwetsbaarheid van de ‘kleine’ Franse film, de marginalisering van vrouwelijke filmmakers of de neergang van de auteurcinema. Volgens optimisten zijn dit enkel rituele klaagzangen van mensen die blind zijn voor de bruisende vitaliteit van de Franse filmindustrie. Hoe gezond of ziek is de tijdens Film Fest Gent gevierde Franse cinema echt?

Lees meer »

MOONLIGHT

In 2016 laaide onder de social media hashtag #OscarsSoWhite de discussie over de diversiteit in Hollywood hoog op. Een jaar en enkele Oscars voor Moonlight later lijkt de positie van Afro-Amerikaanse filmmakers versterkt. Maar hebben de LA Rebellion cineasten en Spike Lee dat al niet eerder gehoord?

Lees meer »

THE FLY

Als jong medium zat film in de greep van twee stromingen. Aan de ene kant waren er de broers Lumière met hun zin voor realiteit en documentaire cinema;  aan de andere kant was er Georges Méliès die zich liet drijven door zijn grenzeloze verbeelding en drang naar fictie. Uit de filmfantasieën van Georges Méliès ontstond het genre van de fantastische film: verhalen die met veel zin voor avontuur en aan de hand van speciale effecten alternatieve werelden scheppen. Imaginaire werelden die ons rationeel bewustzijn en onze empirische wetten tot het uiterste drijven. Of het nu om fantasy-adventure, science-fiction of body-horror gaat, al deze subgenres van de fantastische film hebben één ding gemeen: ze maken onze diepste dromen tastbaar. Een overzicht van markante thema’s en markante films.

Lees meer »

DAWN OF THE DEAD

“It’s like living in Pittsburgh. If you can call that living”. Met deze wisecrack, hernomen in ‘Document of the Dead’, stak Groucho Marx de draak met de stad waar George A. Romero woont en werkt. Een stad die de cineast ook in Land of the Dead binnensmokkelt.

Lees meer »

CAPTURING THE FRIEDMANS

«Wat we met Sundance proberen is een alternatief te bieden voor de op een jong publiek gerichte mainstream cinema. Dat doen we door een podium te geven aan wie geen kans krijgt gehoord te worden en door een stroom van talent en films te stimuleren. We trachten kunst een onafhankelijke stem te geven in een culturele sfeer gedomineerd door fusies en overnames». Aldus Robert Redford, acteur-regisseur, Mr. Sundance en pleitbezorger van de American Independents.

Lees meer »

RESERVOIR DOGS

Big budget producties zoals litanie en Spider-Man die worden ontwikkeld, gefinancierd en verdeeld door grote Hollywood ondernemingen zijn géén «onafhankelijke Amerikaanse films». Lowbudget films zoals Evenhand en Daddy Cool, waarvoor regisseurs Joseph Pierson en Brady Lewis zelf geld en distributieemogelijkheden zochten, hebben wél recht op het label «American Independent Cinema».

Lees meer »

36 uur Frankrijk. Het leek wel het programma van een Amerikaans toerist in Europa, maar het was de tijd die «producent-filmmaker» Joseph Pierson (°1957) in Deauville kreeg om zijn indie-werkstuk Evenhand (2002) te promoten. Dat sociaalrealistische politiedrama werd in de Franse badstad weliswaar weggedrukt door de promotiemachine van Hollywood Homicide maar liet een diepere indruk na.

Lees meer »

THE PASSION OF THE CHRIST

Mel Gibson bracht met The Passion of the Christ«indiewood» tot in het hart van Hollywood. De nu al meest succesvolle Amerikaanse onafhankelijke film is goed op weg om mainstream-symbool litanie te verdringen als grootste kaskraker ooit. Waardoor het «indie» label definitief «commercieel» lijkt geworden. Vraag is of dat onafhankelijke filmmakers zal stimuleren of hen juist nog meer zal meesleuren
in de cijferlogica.

Lees meer »