CHAPLIN HOME VIVEY

«I sometimes sit out on our terrace at sunset and look out over a vast green lawn to the lake in the distance, and beyond the lake to the reassuring mountains, and in this mood think of nothing but enjoy their magnificent serenity» schreef Charles Chaplin in ‘My Autobiography’. Dat gevoel deelden we toen we in oktober 2003 de voormalige woning van de iconische komiek bezochten ter gelegenheid van de lancering van de ‘Charles Chaplin dvd collectie’.

Lees meer »

A PERDRE LA RAISON

Toen in de jaren 30 en 40 Westerse films een romantisch wereldbeeld weerspiegelden stond de Japanse cinema van Yasujirô Ozu en Kenji Mizoguchi in het teken van ‘mono no aware’, het trieste voortschrijden van de tijd. De kloof mag dan minder immens ogen, in België lijkt momenteel na het gehypete succesverhaal van de (nieuwe) Vlaamse film ook een heel andere cinema te leven aan beide zijden van de taalgrens. Twee soorten film die blind en doof blijven voor elkaar.

Lees meer »

LE FABULEUX DESTIN D’AMELIE POULAIN

Een boutade wil dat Amerikanen de film uitvonden maar Fransen de cinema. Juister is dat Frankrijk cinema blijft heruitvinden. Gelukkig maar want in een snel evoluerend filmlandschap heeft ‘le cinéma français’ het momenteel zowel in Vlaanderen als in eigen land moeilijk. Ondanks recente succesverhalen en de via dvd alsmaar sneller ontsloten schatten uit een rijk filmverleden.

Lees meer »

LES 400 COUPS

“Tout va bien” zeggen optimisten die geloven in de bruisende vitaliteit van de Franse film. “Rien ne va plus” counteren pessimisten die stellen dat de groeiende kloof tussen grote en kleine films de dood van de Franse auteurcinema inluidt. Hoe gezond of ziek is “le cinéma français”?

Lees meer »

BANDE A PART

Wanneer Sami Frey, Claude Brasseur en Anna Karina in Jean-Luc Godards Bande à part Engelse les volgen, belanden ze in de realiteit in een imitatie film noir. Godard, die gefascineerd is door zowel het woord als de traditie, laat Brasseur “modern = klassiek” op een schoolbord schrijven. De Franse filmgeschiedenis draait rond modernisme en classicisme, rond het artistieke en het commerciële, rond auteurs en entertainers, rond grote en kleine films. Tegenstellingen die in het land van de cinefilie worden opgeheven door een gedeelde passie. Een overzicht van ruim 110 jaar liefde voor film.

Lees meer »

LES AMANTS DU PONT NEUF

Algemeen wordt aangenomen dat een in Engeland wonende Fransman, Louis Aimée Augustin Le Prince, rond 1888 de eerste film maakte. De nieuwe uitvinding, het nieuwe medium, kreeg echter pas een boost toen de broers Auguste en Louis Lumière furore in 1895 in Parijs vertoningen begonnen te organiseren voor een betalend publiek. Met zwart-wit films zonder geluid. Dat maakte film meteen grensoverschrijdend waardoor in alle landen snel mensen op de bewegende beelden afkwamen. Ook al oogden de onderwerpen alledaags en was film vooral documentair. Aanvankelijk was tachtig procent van de mondiale filmproductie van Franse origine en Franse filmmakers zouden ook tekenen voor belangrijke mijlpalen in de filmgeschiedenis. Een chronologisch overzicht van films, auteurs en stromingen in het meest cinefiele land op aarde.

Lees meer »

PAUL VECCHIALI

‘Eminence grise’ én tedere rebel Paul Vecchiali neemt een bijzondere plaats in de Franse filmgeschiedenis in, ergens tussen klassieke en moderne cinema. Met deze uit de filmindustrie gedrumde cineast praatten we over de Nouvelle Vague, auteurcinema, cinefilie en films op zoek naar publiek.

Lees meer »

PIERROT LE FOU

Dinsdag 17 mei 2011 was Belmondo Day in Cannes. Een hommage dag die eindigde met de première van de documentaire Belmonde, Itinéraire. “De uitgebreidheid van zijn register, het charisma van zijn persoonlijkheid, de precisie van zijn spel en de vlotheid van zijn allure maken hem samen met Jean Gabin en Michel Simon tot een van de grootste Franse acteurs aller tijden”. Aldus Gilles Jacob en Thierry Frémaux op de festivalwebsite. Voor wie twijfelt aan deze stelling brengt StudioCanal op Blu Ray twee Nouvelle Vague-klassiekers met Bébel uit: À Bout de Souffle en Pierrot le Fou.
Lees meer »

BIENVENUE CHEZ LES CH’TIS

‘Pédophiles, chômeurs, consanguins, bienvenue chez les ch’tis’ stond te lezen op een spandoek dat supporters van voetbalclub Paris Saint-Germain (PSG) ontrolden tijdens de finale van de Franse beker eind maart. Als provocatie aan het adres van RC Lens, een club uit de streek Picardië & Nord-Pas-de-Calais waar het ch’ti-dialect wordt gesproken. De associatie van Noord-Fransen met werkloosheid, pedofilie en incest zorgde voor algemene verontwaardiging en een “nous sommes tous des ch’tis”-solidariteit. Het incident toont aan hoezeer de film Bienvenue Chez Lzes Ch’tis is uitgegroeid tot een fenomeen.

Lees meer »

BIENVENUE CHEZ LES CH’TIS

Bienvenue chez les Ch’tis groeide het afgelopen jaar uit tot het grootste commercieel succes uit de Franse filmgeschiedenis (meer dan 20 miljoen bezoekers!) en sloeg ook in Franstalig België aan. Dat deze uitzonderlijke hit pas laattijdig en op beperkte schaal Vlaanderen haalde, zegt alles over hoe het in onze contreien met de Franse film is gesteld. ‘Slecht’ is de beknopte diagnose. De Franse cinema werd haast onzichtbaar en daardoor ook onbekend én onbemind. Meer dan ooit moeten Franse films hun dvd-release aangrijpen om Vlaamse kijkers te bereiken. We grasduinen in het recente aanbod.

Lees meer »