TOP GUN

“Geen Tony Scott films meer. Dit is een tragische dag” twitterde cineast Ron Howard als reactie op het verrassende nieuws van de zelfmoord van zijn Britse collega. “Met Tony Scott werd een genie het zwijgen opgelegd,” schreef zanger Marc Anthony in zijn tweet, “ik ben verbijsterd, waarom toch?” Even later stonden de kranten er vol van: “De regisseur van Top Gun is zondag in Los Angeles van een brug gesprongen”. De city of angels, een actie-tafereel, een mysterieus afscheidsbriefje en zelfmoord; het leek wel popcorn cinema. Geheel naar het beeld van de populaire, maar kritisch ondergewaardeerde, filmmaker. Een man die even energiek was als zijn films.

Lees meer »

MICHAEL CIMINO

Toen Michael Cimino op 2 juli stierf was het exact 20 jaar geleden dat zijn laatste film, Sunchaser, in première ging. Haast op hetzelfde moment verscheen Michael Cimino: Les voix perdues de l’Amérique waarin Jean-Baptiste Thoret schrijft over zijn tocht, samen met Cimino, door het Amerika van de filmmaker.

Lees meer »

LAURENT CANTET

“Iedereen heeft zijn redenen” was het devies van Jean Renoir. Leerling Laurent Cantet volgt het spoor van de Franse meester. “Entre les Murs wil niemand geruststellen of beschuldigen,” zegt de Cannes-laureaat, “iedereen heeft zijn zwakke punten en irritaties, zijn goede en slechte momenten”. De cineast van het véritédrama kijkt met verwondering naar de wereld zoals hij is, niet naar de wereld zoals hij zou moeten zijn.

Lees meer »

SURVIVING LIFE

Alchemie, fantasie en magie rijmen in de wilde wereld van de Tsjechische surrealistische filmmaker Jan Švankmajer op creativiteit en vrijheid. Dankzij crowdfunding werkt de speels subversieve cineast na een carrière van zo’n 30 korte en lange films momenteel aan zijn laatste kunststukje, Insects. Als pionier van stop motion animatie inspireerde hij o.m. Tim Burton, Terry Gilliam en David Lynch. Vier van zijn langspeelfilms worden in fraaie dvd-boekjes uitgebracht.

Lees meer »

VIAGGIO IN ITALIA

“Ik ben geen cineast” schreef Roberto Rossellini (1906-1977) in ‘Fragments d’une autobiographie’. Een statement dat zorgde voor extra verwarring rond een filmmaker aan wie al het foute etiket van ‘uitvinder van het neorealisme’ kleefde. “Mijn enige nostalgie gaat uit naar de toekomst” verduidelijkte de Italiaanse filmmaker en zijn drang om te vernieuwen inspireerde zowel Nouvelle Vague cineasten als de broers Dardenne en Martin Scorsese. Ook al sloot de vader van de moderne cinema zijn carrière af met didactisch televisiewerk nadat hij plechtig de ‘dood van de cinema’ had aangekondigd.

Lees meer »

STEVEN SPIELBERG

“Een keer per maand valt de hemel op mijn hoofd en zie ik een nieuwe film die ik wil maken,” zegt Steven Spielberg. Weinig hedendaagse regisseurs zijn zo productief als de cineast die op het moment dat hij The Adventures of Tintin voorstelde reeds met War Horse en Lincoln bezig was en die meteen na Bridge of Spies ook The BFG draaide. Nog minder filmmakers zagen zoals Spielberg hun naam veranderen in een merk dat staat voor avontuur en kijkplezier. Hollywood mag dan in crisis verkeren, zijn beste leerling blijft als ‘professionele dromer’ eeuwig jong en vitaal.

Lees meer »

SUNCHASER

De bittere en cynische toon van de Amerikaanse cinema in de seventies weerspiegelde de morele crisis van het land en werd aangekondigd door de Easy Rider tagline “A man went looking for America and couldn’t find it anywhere”. Vijf jaar na Dennis Hoppers roadmovie uit 1969 startte Michael Cimino met Thunderbolt and Lightfoot zijn zoektocht naar Amerika. Hij vond het land overal; in pijnlijke verhalen, adembenemende landschappen en traumatische ervaringen. Een magische tocht afgesloten met de helende roadtrip Sunchaser.

Lees meer »

THE DEER HUNTER

Toen Michael Cimino (1939-2016) tijdens Cannes 2007, tien jaar na zijn laatste film The Sunchaser, zijn comeback leek te maken met de ‘Chacun son cinéma’-bijdrage No Translation Needed reageerde het verzamelde persleger zo respectloos dat Roman Polanski voorstelde de persconferentie meteen af te sluiten en te gaan eten, want “dit is een unieke kans en dan stellen jullie zulke povere vragen?”. De regisseur van The Deer Hunter zou, ondanks talloze projecten, achteraf geen nieuwe langspeelfilm meer afwerken en bleef een even ondergewaardeerd als omstreden filmmaker. Geen ramp, oordeelde hij zelf: “Ik heb nooit nood gehad aan verdediging, ik wist altijd wat ik gedaan had”.

Lees meer »

THE GREAT RACE: BLAKE EDWARDS

Wanneer een vrouw op straat loopt in een bontjas, roept een dierenactivist: “Weet je hoeveel dieren er moesten sterven om aan die jas te komen?”. Haar antwoord: “Weet je hoeveel rijke mannen ik moest neuken om die jas te krijgen?”. De film is Switch, een komedie waar de ‘man in de problemen’ een in het lichaam van een vrouw gereincarneerde mannelijke chauvinist is. De regisseur Blake Edwards (1922-2010), een onderschat filmmaker wiens vaak surrealistische fysieke, verbale en visuele grappen amper een absurde tragiek camoufleren. “God bestaat, hij is een ‘gagman’” zegt de held van Skin Deep net voor chaos zijn wankel bestaan illustreert.

Lees meer »

YASUJIRO OZU

Toen het Britse filmblad Sight & Sound in 2002 haar tienjaarlijkse, wereldwijde rondvraag naar de beste regisseurs en films organiseerde, haalde bij de filmmakers één Japanner en twee van zijn films de top 10: Akira Kurosawa met Rashomon en The Seven Samurai. Een ander beeld bij de filmcritici. Zij nomineerden ook Yasujirô Ozu en verkozen diens Tokyo Story boven Kurosawa’s films. De man die met Kenji Mizoguchi en Mikio Naruse tot de vroege grootmeesters van de Japanse cinema behoort, werd in het Westen vrij laat ontdekt. Maar Ozu kon cinefielen meteen bekoren. Op Wim Wenders (Tokyo-Gâ) en Hou Hsiao-hsien (Café Lumière) na lieten cineasten zich meer beïnvloeden door Kurosawa terwijl voor het grote publiek Ozu een nobele onbekende bleef. Dvd-verzamelboxen van Arte Video en Total Film bieden de kans om een van Japans belangrijkste filmmakers te (her)ontdekken.

Lees meer »