ROOM

“When I was small, I only knew small things. But now I’m five, I know EVERYTHING!. Het verhaal van Ma en (de vijfjarige) Jack is een hartverscheurend verhaal van vrijheid en gevangenschap, van gevaar en geborgenheid, van misbruik en liefde en van een kamer die een personage wordt. Een kamer die in de geest van een moeder en zoon gaat leven en waarvan het duo afscheid moet nemen om opnieuw in de realiteit te belanden: “Bye, plant. Bye, chair number one. Bye, chair number two. Bye, table. Bye, wardrobe. Bye, sink. Bye-bye, skylight. Ma, say bye-bye to room.” Met Room heeft Lenny Abrahamson een klein juweeltje gemaakt.

Lees meer »

MY BIG FAT WEDDING 2

My Big Fat Greek Wedding was in 2002 niet enkel een verrassingshit, het bleek zonder meer de meest succesvolle Amerikaanse romantische komedie ooit. Dat vroeg om een vervolg, maar de sequel liet 14 jaar op zich wachten en, erger nog, bleek bijzonder flauw en inspiratieloos. Of hoe mensen van vlees en bloed kunnen veranderen in clichéfiguren. Wanneer filmmakers meer oog hebben voor de box office dan voor de bioscoopbezoekers. My Big Fat Greek Wedding 2 is pijnlijk cynische cinema.

Lees meer »

STEVE McQUEEN: THE MAN & LE MANS

Acteur, producent en racepiloot Steve McQueen is vooral bekend als hoofdrolspeler van Hollywoodhits zoals The Great Escape, The Thomas Crown Affair, Bullitt, Papillon en The Towering Inferno maar niet alles wat ‘The King of Cool’ aanraakte veranderde in goud. Zijn passieproject Le Mans leverde McQueen niet enkel een bijzonder zware draaiperiode op maar ook een gigantische flop. Met John McKenna, regisseur van de sterke documentaire Steve McQueen: The Man & Le Mans peilen we naar “the film that almost destroyed him”.

Lees meer »

SURVIVING LIFE

Alchemie, fantasie en magie rijmen in de wilde wereld van de Tsjechische surrealistische filmmaker Jan Švankmajer op creativiteit en vrijheid. Dankzij crowdfunding werkt de speels subversieve cineast na een carrière van zo’n 30 korte en lange films momenteel aan zijn laatste kunststukje, Insects. Als pionier van stop motion animatie inspireerde hij o.m. Tim Burton, Terry Gilliam en David Lynch. Vier van zijn langspeelfilms worden in fraaie dvd-boekjes uitgebracht.

Lees meer »

VIAGGIO IN ITALIA

“Ik ben geen cineast” schreef Roberto Rossellini (1906-1977) in ‘Fragments d’une autobiographie’. Een statement dat zorgde voor extra verwarring rond een filmmaker aan wie al het foute etiket van ‘uitvinder van het neorealisme’ kleefde. “Mijn enige nostalgie gaat uit naar de toekomst” verduidelijkte de Italiaanse filmmaker en zijn drang om te vernieuwen inspireerde zowel Nouvelle Vague cineasten als de broers Dardenne en Martin Scorsese. Ook al sloot de vader van de moderne cinema zijn carrière af met didactisch televisiewerk nadat hij plechtig de ‘dood van de cinema’ had aangekondigd.

Lees meer »

STEVEN SPIELBERG

“Een keer per maand valt de hemel op mijn hoofd en zie ik een nieuwe film die ik wil maken,” zegt Steven Spielberg. Weinig hedendaagse regisseurs zijn zo productief als de cineast die op het moment dat hij The Adventures of Tintin voorstelde reeds met War Horse en Lincoln bezig was en die meteen na Bridge of Spies ook The BFG draaide. Nog minder filmmakers zagen zoals Spielberg hun naam veranderen in een merk dat staat voor avontuur en kijkplezier. Hollywood mag dan in crisis verkeren, zijn beste leerling blijft als ‘professionele dromer’ eeuwig jong en vitaal.

Lees meer »

SUNCHASER

De bittere en cynische toon van de Amerikaanse cinema in de seventies weerspiegelde de morele crisis van het land en werd aangekondigd door de Easy Rider tagline “A man went looking for America and couldn’t find it anywhere”. Vijf jaar na Dennis Hoppers roadmovie uit 1969 startte Michael Cimino met Thunderbolt and Lightfoot zijn zoektocht naar Amerika. Hij vond het land overal; in pijnlijke verhalen, adembenemende landschappen en traumatische ervaringen. Een magische tocht afgesloten met de helende roadtrip Sunchaser.

Lees meer »

THE DEER HUNTER

Toen Michael Cimino (1939-2016) tijdens Cannes 2007, tien jaar na zijn laatste film The Sunchaser, zijn comeback leek te maken met de ‘Chacun son cinéma’-bijdrage No Translation Needed reageerde het verzamelde persleger zo respectloos dat Roman Polanski voorstelde de persconferentie meteen af te sluiten en te gaan eten, want “dit is een unieke kans en dan stellen jullie zulke povere vragen?”. De regisseur van The Deer Hunter zou, ondanks talloze projecten, achteraf geen nieuwe langspeelfilm meer afwerken en bleef een even ondergewaardeerd als omstreden filmmaker. Geen ramp, oordeelde hij zelf: “Ik heb nooit nood gehad aan verdediging, ik wist altijd wat ik gedaan had”.

Lees meer »

HOWL’S MOVING CASTLE

Animatiecinema is een genre waarin in plaats van levende acteurs getekende figuren (tekenfilm), of levenloze materie (zoals kleifiguurtjes) optreden, en waarbij gefilmd wordt met de enkelbeeldtechniek. Beelden worden één voor één opgenomen en bij het achter elkaar plaatsen van deze beelden (bij voorkeur 24 frames per seconde al is er ook animatie met 10 of 12 frames per seconde) ontstaat de illusie van beweging. Met de digitale techniek heeft het animatiegenre een sterke vlucht genomen. Een overzicht van enkele mijlpalen.

Lees meer »

THE GREAT RACE: BLAKE EDWARDS

Wanneer een vrouw op straat loopt in een bontjas, roept een dierenactivist: “Weet je hoeveel dieren er moesten sterven om aan die jas te komen?”. Haar antwoord: “Weet je hoeveel rijke mannen ik moest neuken om die jas te krijgen?”. De film is Switch, een komedie waar de ‘man in de problemen’ een in het lichaam van een vrouw gereincarneerde mannelijke chauvinist is. De regisseur Blake Edwards (1922-2010), een onderschat filmmaker wiens vaak surrealistische fysieke, verbale en visuele grappen amper een absurde tragiek camoufleren. “God bestaat, hij is een ‘gagman’” zegt de held van Skin Deep net voor chaos zijn wankel bestaan illustreert.

Lees meer »