I, DANIEL BLAKE

Ken Loach opent met zijn Gouden Palm, het sociale drama I, Daniel Blake, op 11 oktober de 43ste editie van Film Fest Gent. Tot 21 oktober en de Belgische slotfilm Souvenir serveert het festival volgens artistiek directeur Patrick Duynslaegher “een parade van geëngageerde auteursfilms uit de hele wereld”. De organisatoren focussen niet op sterren en beroemdheden maar willen vooral “de filmcultuur in het zonnetje zetten.” De rode loper wordt in Gent vooral uitgerold voor filmliefhebbers.

Lees meer »

KELLY REICHARDT

Vier films volstonden om Kelly Reichardt (°1964) te doen uitgroeien tot het nieuwe icoon van de Amerikaanse onafhankelijke cinema. Dat zal zo blijven want ze staat niet te trappelen om haar talent te verzilveren in Hollywood. “Ik maak geen mainstreamfilms,” benadrukt de cineaste, “ik maak door personages gedreven films voor mensen die meer van cinema verwachten dan puur entertainment”.

Lees meer »

FINE THANKS

“What is cinema?” Jean-Paul Belmondo asks (with the voice of Jean-Luc Godard) in Charlotte et son Jules, “It’s a big head making faces in a small room. You have to be stupid to love this. I know what I’m saying, cinema is the art of illusion”. This is one of those spiritual, philosophical Godard quotes we like to post on our Facebook wall or pin on the cinema section of our personal library. Next to Bruce Willis’ famous “the written word is going the way of the dinosaurs”.

Lees meer »

TOP GUN

“Geen Tony Scott films meer. Dit is een tragische dag” twitterde cineast Ron Howard als reactie op het verrassende nieuws van de zelfmoord van zijn Britse collega. “Met Tony Scott werd een genie het zwijgen opgelegd,” schreef zanger Marc Anthony in zijn tweet, “ik ben verbijsterd, waarom toch?” Even later stonden de kranten er vol van: “De regisseur van Top Gun is zondag in Los Angeles van een brug gesprongen”. De city of angels, een actie-tafereel, een mysterieus afscheidsbriefje en zelfmoord; het leek wel popcorn cinema. Geheel naar het beeld van de populaire, maar kritisch ondergewaardeerde, filmmaker. Een man die even energiek was als zijn films.

Lees meer »

TRIPLE 9

Op Jean-Paul Belmondo’s vraag“What is cinema?” antwoordt Sam Fuller in Pierrot le fou “Film is like a battleground: love, hate, action, death… In one word, emotion”. Dat slagveld wordt ook door hedendaagse filmmakers opgevoerd. Alleen volgt niet iedereen Fullers advies: “Toon het!”.

Lees meer »

MICHAEL CIMINO

Toen Michael Cimino op 2 juli stierf was het exact 20 jaar geleden dat zijn laatste film, Sunchaser, in première ging. Haast op hetzelfde moment verscheen Michael Cimino: Les voix perdues de l’Amérique waarin Jean-Baptiste Thoret schrijft over zijn tocht, samen met Cimino, door het Amerika van de filmmaker.

Lees meer »

LAURENT CANTET

“Iedereen heeft zijn redenen” was het devies van Jean Renoir. Leerling Laurent Cantet volgt het spoor van de Franse meester. “Entre les Murs wil niemand geruststellen of beschuldigen,” zegt de Cannes-laureaat, “iedereen heeft zijn zwakke punten en irritaties, zijn goede en slechte momenten”. De cineast van het véritédrama kijkt met verwondering naar de wereld zoals hij is, niet naar de wereld zoals hij zou moeten zijn.

Lees meer »

ALAIN CORNEAU

“Nous avons tous deux vies : la vraie, celle dont nous avons rêvé enfant et que nous continuons de vivre de façon souterraine, et la fausse, celle que nous vivons tous les jours et qui nous mène au cercueil.” Aldus Alain Corneau (1943-2010). Bij zijn overlijden eerde Claude Chabrol “een man met een groot talent die van cinema hield”; om even later zelf het tijdelijke voor het eeuwige te ruilen. De Franse cinema verliest op enkele weken tijd twee monumenten. Corneau’s liefde voor de ‘polar’ was gekend maar de enthousiaste outsider trok meer dan een register open. Van het koloniaal drama Fort Saganne via het exotisch reisavontuur Nocturne Indien, muzikale biopic Tous les Matins du Monde en het intimistisch drama Les Mots Blues tot de net voor zijn dood uitgebrachte bedrijfsmisdaadfilm Crime d’Amour.

Lees meer »

STEVE McQUEEN in LE MANS

Meer dan 35 jaar na zijn dood blijft acteur Steve McQueen een icoon, een legende en een moeilijk te vatten man. Voor criticus Andrew Sarris was hij ”een rariteit onder de rariteiten, een ‘method’ actieheld”. Voor het grote publiek bleef McQueen de ‘King of Cool’, een charismatische superster met hits zoals The Magnificent Seven, The Great Escape, Papillon en Bullitt op zijn naam. Maar de acteur was ook een racefanaat die begin jaren 70 voluit ging voor een passieproject: een epos over de race in het Franse Le Mans. “He wanted to leave his scratch marks on the history of film making,” zegt zijn ex-echtgenote Neile Adams in Steve McQueen: The Man & Le Mans. Een prima documentaire over de impact van een ontspoorde maar grensverleggende film.

Lees meer »

LONDON HAS FALLEN

Eerst was er Olympus Has Fallen, een variant op die andere terreur in Washington actiefilm White House Down. En nu dus London Has Fallen waar terreur en terreurbestrijding de Britse hoofdstad van enkele toeristische attracties beroofd. Die Hard heeft school gemaakt want in een brutaal kat-en-muis spel ligt de hoop van de onschuldige slachtoffers bij een koppige anti-held.

Lees meer »