Browsing "actueel"
ROGER CORMAN
De nadruk die huidige Indiewoodfilmmakers leggen op het herdefiniëren van de filmtaal, het vertellen van een verhaal, de ontwikkeling van personages en het aansnijden van «volwassen» onderwerpen is een reactie op de standaardisering van de op jongeren gerichte hedendaagse Hollywood-cinema. Toen midden jaren vijftig met de jeugd een nieuw en groeiend publiek werd ontdekt, gebeurde dat niet door de Hollywood-majors maar door een bescheiden «independent»: American International Pictures.
Lees meer »
KEN PARK
Een beetje controverse is commercieel best interessant, maar «trop is te veel». Dat ondervond de omstreden fotograaf-regisseur Larry Clark met zijn vierde film. Ken Park (A-Film, Film: **** / Extra’s: **) is een project waarmee de maker van Kids en Bully al 12 jaar rondliep voor hij eindelijk een beperkt budget (1,3 miljoen dollar) kon versieren. Niet in de VS, waar Kids producent Miramax afhaakte en iedereen het onderwerp «te hard» vond, wél in het nieuwe «normen en waarden» epicentrum Nederland.
Lees meer »
BRADY LEWIS
Het was pijnlijk om zien hoe «producent- filmmaker» Brady Lewis (°1955) na een door een «Q&A» gevolgde projectie van zijn debuutfilm nog enkele gadgets trachtte te slijten aan het Gentse festivalpubliek. Vooral omdat de sympathieke man ons enkele uren voordien nog had toevertrouwd hoe rot hij zich voelt tijdens «feestjes» voor potentiële investeerders. Maar Lewis is een man met een missie: films maken. En aangezien hij de ware «indies»-spirit bezit, houdt dat tevens het verzamelen en recupereren van geld in. Omdat ook onafhankelijke filmmakers nood hebben aan «exposure» dweilt de cineast uit Pittsburgh het festivalcircuit af met Daddy Cool (2002), een inventieve zwarte komedie die met een mix van Lynch, Romero en Waters alles heeft om een cultfilm te worden.
Lees meer »
AMY HOBBY
Indiewood is een kleine wereld. Toen we opmerkten dat onafhankelijke filmmakers soms kampen met een ongelukkige festivalprogrammatie, zoals Joseph Pierson (Dossier Independents deel 9) ondervond toen zijn film Evenhand in Deauville concurrentie kreeg van Jessica Lange’s persconferentie, ging bij Amy Hobby een lichtje branden. «Joseph Pierson, die heeft me Evenhand samen met een script gestuurd. Mijn secretaresse vond de film goed maar het script minder. Is de film prima? Dan zal ik hem misschien toch maar eens zelf bekijken».
Lees meer »
MATT DILLON – CITY OF GHOSTS
Het is voor onafhankelijke Amerikaanse filmmakers niet eenvoudig om eigen werk geproduceerd en verdeeld te krijgen. Zeker wanneer ze zoals Brady Lewis (Dossier American Independents deel 8) creatief experimenteren. Maar ook een klassiek cineast zoals Joseph Pierson (Dossier American Independents deel 3) en een succesvolle producente zoals Amy Hobby (Dossier American Independents deel 9) hebben het moeilijk. Voor bekende acteurs met een persoonlijk project is liet niet anders. Matt Dillon (°1964) kan er van meespreken.
Lees meer »
LOST IN TRANSLATION
«De Wereld Van de independent is niet die van Hollywood» zegt producent Bingham Ray in Peter Biskinds indie-epos ‘Down and Dirty Pictures’, «de motieven en doelstellingen verschillen, mensen willen niet zozeer rijk en machtig worden maar trachten eerst en vooral kunst te maken en geloven dat de rest vanzelf in orde komt».
Lees meer »
SECRETARY
De jaren 2002-2003 leverden pareltjes op voor Indiewood. Wayne Kramer (The Cooler), Jim Jarmusch (Coffee and Cigarettes), Erroll Morris (The Fog of War) en Steven Shainberg (Secretary) bewezen dat zowel jonge cineasten als ervaren filmmakers konden schitteren onder de vlag van de ‘American Independents’.
Lees meer »
PULP FICTION
Naast essays zijn er ook een pak boeken verschenen over American Independent Cinema. Maar twee auteurs steken er met kop en schouder boven uit. John Pierson en Peter Biskind. Zij leverden referentiewerken af. Het ene al wat beter dan het andere.
Lees meer »
UNFORGIVEN
«De Verenigde Staten van Amerika liggen aan het einde van een weg die begon in de wildernis. Ons verleden is geen dood verleden maar leeft voort in elk van ons. Bij onze voorvaders zat de beschaving binnenin, terwijl het wilde werd geuit. Als hedendaagse Amerikanen leven we in de cultuur die zij creëerden, maar in ons blijft het barbaarse voortbestaan. Wij leven wat zij droomden, wij dromen wat zij beleefden» schreef T.K. Whipple in ‘Study Out the Land’. Het is geen toeval dat Clint Eastwood als acteur en regisseur het western genre koesterde. Zijn films vertellen fragmenten van het Amerikaanse verhaal.
Lees meer »
MOULIN ROUGE
Het idool van de MTV-generatie, Robbie Williams, is zelf een hevige fan van Moulin Rouge. De film inspireerde hem tot een duet met hoofdrolspeelster Nicole Kidman. Het nummer, ‘Something Stupid’, lag perfect in de lijn van het ‘swing’ project waarmee Williams zijn liefde voor big band muziek had uitgedrukt. Met een CD en een uniek concert, “a dream come true” (1), keerde Robbie Williams terug naar 1959. Een beetje zoals Baz Luhrmann, die na William Shakespeare’s Romeo + Juliet tot regisseur van de MTV-generatie was gebombardeerd, met Moulin Rouge een trip naar 1900 had gemaakt.
Lees meer »