ARRIVAL
De Frans-Canadese cineast Denis Villeneuve groeide met Polytechnique en Incendies uit tot arthouse lieveling. Maar Hollywood wenkte. Prisoners, Sicario en Arrival leidden tot een internationale doorbraak én Blade Runner 2049. Straf, want Villeneuve koestert complexiteit. En taal. Geen mainstream stuff.
JEAN EUSTACHE
Luc Béraud was Jean Eustaches regie-assistent bij drie films – La Maman et la Putain (1973), Mes petites amoureuses (1974) en Une sale histoire (1977) – en bundelde ruim 40 jaar later zijn ervaringen in een ‘making of’.
MOONLIGHT
In 2016 laaide onder de social media hashtag #OscarsSoWhite de discussie over de diversiteit in Hollywood hoog op. Een jaar en enkele Oscars voor Moonlight later lijkt de positie van Afro-Amerikaanse filmmakers versterkt. Maar hebben de LA Rebellion cineasten en Spike Lee dat al niet eerder gehoord?
THE FLY
Als jong medium zat film in de greep van twee stromingen. Aan de ene kant waren er de broers Lumière met hun zin voor realiteit en documentaire cinema; aan de andere kant was er Georges Méliès die zich liet drijven door zijn grenzeloze verbeelding en drang naar fictie. Uit de filmfantasieën van Georges Méliès ontstond het genre van de fantastische film: verhalen die met veel zin voor avontuur en aan de hand van speciale effecten alternatieve werelden scheppen. Imaginaire werelden die ons rationeel bewustzijn en onze empirische wetten tot het uiterste drijven. Of het nu om fantasy-adventure, science-fiction of body-horror gaat, al deze subgenres van de fantastische film hebben één ding gemeen: ze maken onze diepste dromen tastbaar. Een overzicht van markante thema’s en markante films.
DAWN OF THE DEAD
“It’s like living in Pittsburgh. If you can call that living”. Met deze wisecrack, hernomen in ‘Document of the Dead’, stak Groucho Marx de draak met de stad waar George A. Romero woont en werkt. Een stad die de cineast ook in Land of the Dead binnensmokkelt.
CAPTURING THE FRIEDMANS
«Wat we met Sundance proberen is een alternatief te bieden voor de op een jong publiek gerichte mainstream cinema. Dat doen we door een podium te geven aan wie geen kans krijgt gehoord te worden en door een stroom van talent en films te stimuleren. We trachten kunst een onafhankelijke stem te geven in een culturele sfeer gedomineerd door fusies en overnames». Aldus Robert Redford, acteur-regisseur, Mr. Sundance en pleitbezorger van de American Independents.
RESERVOIR DOGS
Big budget producties zoals litanie en Spider-Man die worden ontwikkeld, gefinancierd en verdeeld door grote Hollywood ondernemingen zijn géén «onafhankelijke Amerikaanse films». Lowbudget films zoals Evenhand en Daddy Cool, waarvoor regisseurs Joseph Pierson en Brady Lewis zelf geld en distributieemogelijkheden zochten, hebben wél recht op het label «American Independent Cinema».
JOSEPH PIERSON36 uur Frankrijk. Het leek wel het programma van een Amerikaans toerist in Europa, maar het was de tijd die «producent-filmmaker» Joseph Pierson (°1957) in Deauville kreeg om zijn indie-werkstuk Evenhand (2002) te promoten. Dat sociaalrealistische politiedrama werd in de Franse badstad weliswaar weggedrukt door de promotiemachine van Hollywood Homicide maar liet een diepere indruk na.
THE PASSION OF THE CHRIST
Mel Gibson bracht met The Passion of the Christ«indiewood» tot in het hart van Hollywood. De nu al meest succesvolle Amerikaanse onafhankelijke film is goed op weg om mainstream-symbool litanie te verdringen als grootste kaskraker ooit. Waardoor het «indie» label definitief «commercieel» lijkt geworden. Vraag is of dat onafhankelijke filmmakers zal stimuleren of hen juist nog meer zal meesleuren
in de cijferlogica.
ONCE UPON A TIME IN MEXICO
Amerikaanse filmmakers zijn verhalenvertellers. Maar omdat in hun filmindustrie het begrip «auteur» uitgroeide tot marketingconcept worden ze vaak zélf een personage in een verhaal met mythische dimensie. Zoals de Amerikaanse Droom van Quentin Tarantino, die uit een videowinkel werd geplukt om met Reservoir Dogs wereldwijde roem te oogsten. Zijn vriend Robert Rodriguez werd zowat de
patroonheilige van de American Independent Cinema doordat het verhaal van hoe hij met amper 7000 dollar de hitfilm El Mariachi maakte, vrij snel legendarische proporties aannam.