“It wasn’t the planes, it was beauty that killed the beast”. Voor zijn KING KONG remake deed Peter Jackson (The Lord of the Rings, Lovely Bones) wel beroep op de modernste technologieën maar tegelijk bleef zijn update van het tragische ‘de schone en het beest’ liefdesverhaal erg klassiek. De erotische geladenheid van de Cooper en Schoedsack-versie uit 1933 en de paranoïde horror van de de Guillermin-remake uit 1976 ruimen plaats voor melancholische menselijkheid in een avontuur waar cinema een centrale plaats inneemt.
In Kong: Skull Island krijgen we niet enkel de meest humeurige en agressieve King Kong ooit te zien, maar ook de grootste. Moet ook wel omdat hij gedoemd is om het ‘MonsterVerse‘ van Legendary Entertainment de strijd aan te binden met de nucleaire gigant Godzilla. Als opwarming geeft hij reuze dieren en ‘gewone’ mensen partij.
Feestje! ‘Festen’, de cultfeestfilm van de Deense filmmaker Thomas Vinterberg blaast dit jaar 20 kaarsjes uit. Deze ontluisterende kijk op een bourgeoisfamilie n.a.v. een verjaardagsfeest blijft eeuwig jong maar was voor Vinterberg en de subversieve Dogma-beweging zowel een begin als eindpunt. De cineast herbronde zich en bewijst zijn vitaliteit met een als Griekse tragedie gepresenteerd duikbootdrama. Kursk, met Matthias Schoenaert, is zowel een waargebeurd verhaal als een universeel drama over menselijkheid, kameraadschap, hoop en dood.
Twintig jaar na Festen, de feestfilm die het uithangbord werd van de subversieve Dogma-beweging, pakt de Deense filmmaker Thomas Vinterberg uit met een veel conventioneler duikbootdrama. Maar Kursk is wel een beklijvende Griekse tragedie. Zowel een waargebeurd verhaal als een universeel drama over menselijkheid, kameraadschap, hoop en dood.
Met dank aan Noah Baumbach groeide actrice Greta Gerwig uit tot de koningin van de onafhankelijke, ‘mumblecore’ cinema. In afwachting van haar Little Women update ontpopt ze zich als regisseur met Lady Bird tot een vrouwelijke John Hughes voor millennials. Gelukkig wordt haar kroniek van het innerlijke leven van tieners niet pas postuum geprezen.
Mooi en meedogenloos. Zo zou je Katherine, de jonge vrouw die in 1865 op het Engelse platteland klemzit in een liefdeloos huwelijk en zich brutaal bevrijdt, kunnen omschrijven. William Oldroyds ijzersterk debuut Lady Macbeth is een intens vrouwenportret en een tragische kroniek van de genadeloze botsing van repressie en rebellie.
Net zoals David Mamet is Neil LaBute een toneelauteur die als filmregisseur het dun laagje ‘beschaving’ wegkrabt om donkere driften en tegenstrijdige emoties van complexe personages bloot te leggen. Dat resulteerde in messcherpe ‘indie’ drama’s zoals In the Company of Men en Your Friends & Neighbors. Maar ook in schijnbaar glad Hollywoodentertainment met een duistere onderstroom zoals Nurse Betty en Possession. Zijn eerste genreoefening The Wicker Man mislukte, maar LaBute herpakt zich met de gelaagde raciale thriller Lakeview Terrace.
Op een no time werd de dertiger Damien Chazelle van een revelatie (Whiplash) een zesvoudige Oscarwinnaar en gevestigde waarde (La La Land). Met het alomgeprezen La La Land veroverde hij filmfestivals, liet hij arthouses en multiplexen vollopen en reanimeerde hij schijnbaar op zijn eentje het al even zieltogende genre van de romantische musical. Ongetwijfeld een van de meest markante films van het jaar en een charmant visueel en dansspektakel maar te narcistisch om een nieuwe mijlpaal te zijn.
Afghanistan is al zo lang in het nieuws dat we denken het land te kennen. Toch prijkt het als reisbestemming op het lijstje van weinig mensen. Op dat van enkele documentairemakers na. Want Gentenaar Pieter-Jan De Pue, die met zijn documentaire The Land of the Enlightened (2016) indruk maakte tijdens het gereputeerde Sundance Film Festival begin 2016, was niet de eerste rare snuiter die met camera en crew naar Afghanistan reisde.
De geest van Kurt Cobain waart al een tijdje door het werk van Gus Van Sant. Het Nirvana-boegbeeld duikt op in de roman ‘Pink’, een literaire verwerking van Van Sants verdriet na de dood van My Own Private Idaho-acteur River Phoenix. Cobains permanente ambivalentie m.b.t. zijn talent en positie in de (muziek)wereld verscheurt ook het jonge genie van Good Will Hunting. Terwijl de Nirvana-hit ‘Smells Like Teen Spirit’ de sfeer van Elephant perfect vat. Na bijna 10 jaar voorbereiding is er nu Last Days. Geen biopic, wel een spirituele meditatie over eenzaamheid, vervreemding en dood “ter nagedachtenis aan Kurt Cobain”.
