Na La fille inconnue leek de liefde tussen Cannes en de gebroeders Dardenne bekoeld. Maar toen in mei de prijzen werden verdeeld stonden de makers van Le jeune Ahmed opnieuw te glunderen. “We vertrokken van verwondering en het verlangen te begrijpen”
Lees meer »
LE JEUNE KARL MARX: Karl Marx helpt ons na te denken
Binnen de tijdspanne van een jaar twee films uitbrengen is straffe kost. Zeker wanneer het gaat om portretten van intellectuele figuren die de filmmaker én de wereld inspireerden. Raoul Peck realiseerde met een documentaire over de zwarte schrijver en activist James Baldwin (‘I Am Not Your Negro’) en een speelfilm over de Duitse denker en revolutionair Karl Marx (‘Le Jeune Karl Marx’) twee ‘onmogelijke’ projecten. “Zulke verhalen geraken moeilijk verteld omdat Hollywood ons in een wurggreep houdt,” stelt de Haïtiaanse cineast.
JOE
Nadat hij met enkele dwaze komedies op de dool leek, keert de Amerikaanse onafhankelijke cineast David Gordon Green terug naar zijn Zuiderse roots en zijn spiritueel realisme met twee vlak na elkaar gedraaide drama’s: de buddy movie Prince Avalanche en de boekverfilming Joe. Twee aangrijpende ballades die beschadigde mensen en hun genadeloze omgeving in beeld brengen. Poëtisch én explosief.
In het jaar van Martin Scorsese’s “ze zijn geen cinema” uithaal naar grootschalige comic verfilmingen verraste Todd Philips met het lowbudget oorsprongsverhaal Joker. Een controversiële film maar vooral ook een commerciële hit die de tijdsgeest bleek te weerspiegelen en opdook in veel eindejaarslijstjes van 2019. Tot verbazing van de regisseur.
Lees meer »
JOUR DE FËTE
Jacques Tati is nooit de man van het fenomenale succes geweest. Een aantal van zijn films deed het goed bij het publiek zonder evenwel records te breken. Maar ze doorstonden wèl de tand des tijds en veel filmliefhebbers kunnen moeiteloos scènes uit een Tati-film navertellen. Wie de digitaal opgepoetste versie van de melancholische slapstickkomedie Jour de fête herontdekt zal merken hoeveel visuele gags uit Tati’s debuutfilm in ons geheugen gegrift zijn.
Dat Hollywood diversifieert heeft meer te maken met commerciële dan met politieke of ethische overwegingen. Maar het positieve gevolg is wèl dat meer zwarte filmmakers aan bod komen en meer Afro-Amerikaanse verhalen verteld worden. Soms zelfs erg straffe verhalen, zoals Shaka Kings ‘Judas and the Black Messiah’. Een krachtig drama over het leven en de dood van Fred Hampton, de charismatische jonge Black Panther leider die in de turbulente late jaren zestig vermoord werd door het Amerikaanse repressieapparaat. De focus ligt daarbij op de criminaliteit van een systeem en vooral ook op het collectieve karakter van de nog altijd actuele strijd. In de woorden van Hampton, “waar er mensen zijn, is er macht.”
Lees meer »
JULIA
Erick Zonca is wat betreft productiviteit zowat de Franse Terrence Malick van voor The Tree of Life. Nadat hij in 1998 met La Vie rêvée des anges Cannes en de wereld veroverde bleef hij tien jaar van het grote scherm weg. Zijn langverwachte terugkeer viert Zonca met een in het Engels gedraaide roadmovie geïnspireerd door Gloria (maar ook door Opening Night en The Killing of a Chinese Bookie) van John Cassavetes. Met het rauwe en energieke Julia toont hij zich echter vooral een waardig erfgenaam van Maurice Pialat.
Lost in Translation, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Little Miss Sunshine. Elk jaar is er wel een Amerikaanse ‘independent’ die zowel scoort bij het arthouse- als bij het multiplexpubliek, die een gooi doet naar zowel de Spirit Awards als de Oscars. Dit jaar gaat de titel van grootste ‘kleine’ film naar Juno, een tienerkomedie waarmee Thank You For Smokingregisseur Jason Reitman het hart en niet de onderbuik viseert.
Lees meer »
JURASSIC PARK
De impact van Steven Spielberg op de Amerikaanse cinema kan moeilijk onderschat worden. De succesvolle cineast tekende voor minstens twee revoluties. Jaws effende het pad voor de blockbusters en Jurassic Park zorgde voor een grote digitale sprong voorwaarts. Cinema zou nooit meer hetzelfde zijn na de passage van de dino’s.
De moord op George Floyd geeft aan hoe urgent de rassenkwestie, racisme en politiegeweld blijven in de Verenigde Staten. Een van de facetten van de problematiek wordt belicht in Destin Daniel Crettons Just Mercy via het waargebeurde verhaal van Bryan Stevenson, een zwarte advocaat die sinds 1989 ‘vergeten’ ter dood veroordeelde zwarten bijstaat via zijn non-profit organisatie Equal Justice Initiative. “We willen het verhaal veranderen van de geschiedenis van rassenongelijkheid in dit land” zei Stevenson toen regisseur-scenarist Cretton (Short Term 12) zijn strijd verfilmde in Just Mercy, “het blijft een gevecht tegen onrecht en voor hoop.”
Lees meer »