IL COLORE NASCOSTO DELLE COSE
Met liefde en blindheid als thema’s had Il Colore Nascosto delle Cose een oerernstig drama kunnen worden of een zeemzoete sentimentele tragedie. In de handen van de Italiaanse cineast Silvio Soldini is het echter een wonderlijke romantische komedie geworden over hoe twee verschillende mensen de kloof tussen twee andere werelden overbruggen.
IL CONFORMISTA
De Italiaanse filmmaker Bernardo Bertolucci maakte naam met omstreden films zoals Last Tango in Paris, Novecento en The Last Emperor maar zijn absolute meesterwerk is zijn Alberto Moravia-verfilming Il Conformista, een briljante commentaar op fascisme en schoonheid gevat in de poëtische parabel van een conformist wiens twijfel en schuldgevoelens de tijdsgeest weerspiegelen.
Nadat de filmische mokerslag I pugni in tasca in 1965 de toon zette ontwikkelde de Italiaanse scenarist-regisseur Marco Bellocchio zich met politiek geladen films tot een rebelse chroniqueur die uitbundig de heilige huisjes van zijn land sloopt. Zijn waargebeurd misdaadepos annex rechtbankdrama Il Traditore fileert op briljante wijze de Cosa Nostra.
Lees meer »
THE IMAGINARIUM OF DOCTOR PARNASSUS
“Laat ‘The Imaginarium of Doctor Parnassus’ uw verbeelding openen!” roept de jonge aankondiger van een reizend theatergezelschap om volk te lokken voor hun ouderwets maar interactief spektakel gedreven door een onsterfelijk medium. Met dat aanbod opent de nieuwste film van Terry Gilliam, meteen ook de laatste film van Heath Ledger. Wat volgt, is een wonderlijk sprookje voor kinderen gericht op volwassenen. “Mijn hersens zijn beschadigd,” zei Gilliam in Cannes om zijn bizarre visuele fantasie te duiden, “als kind was ik zwaar ziek”.
CAROLINE STRUBBE
“Mijn droom was niet om cineast te worden,” zegt de Vlaamse Caroline Strubbe, “ik werd regisseur om dit verhaal te kunnen vertellen”. Net als haar debuut Lost Persons Area is I’m the Same, I’m an Other een intimistisch-minimalistische film waarmee ze een persoonlijk trauma verwerkt. Een visuele, quasi stille film maar “het is niet omdat er nauwelijks gesproken wordt, dat er niets verteld wordt”.
THE IMMIGRANT
“De sleutel tot ambiguïteit is helderheid,” zegt regisseur-scenarist James Gray, “je moet helder zijn om ambigu te kunnen worden. Vaagheid is de vijand”. Gray is een cineast die duidelijke, herkenbare verhalen vertelt maar tegelijk ook ambivalente personages opvoert. Overgoten met een klassiek sausje. Zo is The Immigrant een magistraal melodrama gedragen door ambivalente en ontroerende personages.
Lees meer »
IMPARDONNABLES
“Films vormden mij enige venster op de wereld” blijft André Téchiné (Impardonnables) herhalen, “ze waren mijn enige mogelijkheid om te ontsnapen aan mijn familiaal milieu en mijn kostschoolbestaan. Het was waarschijnlijk gevaarlijk want via film leerde ik hoe de wereld werkt en hoe menselijke relaties marcheren. Maar het was magisch en ik was vastbesloten de draad van die magie te volgen.”
INCENDIES
Het verhaal van Incendies speelt zich af in een fictief Arabisch land, een metafoor voor alle landen in oorlog. De Frans-Canadese cineast Denis Villeneuve analyseert de conflicten in het Midden-Oosten via een familiale tragedie van Griekse proporties. Een episch drama vol strijd en lijden.
INCLUSIEF
Na 9999 pakt Ellen Vermeulen uit met een andermaal beklijvende documentaire. Inclusief is een observerende documentaire die doet wat in het debat omtrent inclusief onderwijs vaak vergeten wordt: luisteren en kijken naar de kinderen. We volgen vier kinderen, elk met een verschillende problematiek, thuis en op school waardoor duidelijk wordt hoe inclusief onderwijs bij hen werkt. De beelden zeggen meer dan de wereldvreemde slogantaal die al te vaak gehanteerd wordt. Vanaf 4 december in de zalen te zien via het Docpoppies circuit.
L’INCONNU DU LAC
Frontaal naakt en expliciete seks staan doorgaans borg voor een schandaal. Niet zo bij L’inconnu du lac dat in Cannes de filmhemel werd ingeprezen. “Ik had niet gedacht dat de reacties zo unaniem positief zouden zijn,” bekent Alain Guiraudie, “dat is tegelijk verrassend en beangstigend want ik tracht niet iedereen te behagen”.