Hoe fatsoenlijk kunnen fatsoenlijke mensen blijven onder druk, hoezeer vreet een crisis aan de ziel? Met Les Gardiennes, het portret van Franse boerinnen die tijdens W.O.I even bevrijd zijn van het patriarchaal juk, toont Xavier Beauvois hoe menselijkheid onder vuur komt. Daarbij sluit hij aan bij het humanistisch realisme van Renoir en Pialat.
“I’m not you old man… I’M NOT YOU!” krijgt Will Smith te horen van zijn Nemesis in Ang Lee’s visueel krachtige actiegeladen blockbuster Gemini Man. De fysieke en psychologische clash tussen een huurmoordenaar op de retour en zijn jonger spiegelbeeld stelt bij de regisseur van Lust, Caution en Brokeback Mountain ook de relatie tussen cinema en technologie op de proef.
“Gemma Bovery draait om verbeelding maar vooral ook om verlangen” zegt Anne Fontaine, “dat blijft me fascineren en zorgt ook bij elke nieuwe film voor spanning. Want verlangt het publiek naar jouw creatie? Je kan het maar hopen”.
Met A Gentle Creature levert de Oekraïense cineast Sergei Loznitsa een donker Kafkaiaans sprookje af gebaseerd op een novelle van Dostojevski. Na de documentaire Maidan opnieuw een sombere en snoeiharde afrekening met een demonisch Rusland.
Spike Lee is een getalenteerd filmmaker die het helaas niet altijd kan laten de controverses op te zoeken of de kijker met een belerend vingertje te benaderen. Als alwetende cineast slaat hij dan de argeloze, en in zijn ogen domme ofwel misleide toeschouwer met zijn waarheid om de oren.
mei 22, 2017 // by Ivo De Kock // Algemeen, film, genre, horror, komedie, regisseur // Reacties uitgeschakeld voor Jordan Peele’s Get Out: Horror en racisme made in USA
GET OUT
Met zijn scenario- en regiedebuut ‘Get Out’ tekent acteur en komiek Jordan Peele niet enkel voor de grootste commerciële hit van het jaar in de V.S. maar ook voor een bijzonder actuele én subversieve politieke horrorfilm. Een donkere satire die de horror van racisme in het algemeen, en de horror van zwart zijn in Amerika in het bijzonder, op vlijmscherpe wijze fileert. Angstaanjagend, grappig én bitter. En als bonus een trip door het filmgenre vanuit een zwart perspectief.
“Achter elk beeld van Ain’t Them Bodies Saints schuilt een intentie,” aldus David Lowery. De Texaanse cineast bleef trouw aan deze aanpak bij zijn volgende sprookjes, de lyrische opdrachtfilm Pete’s Dragon en de (bij ons onuitgegeven) contemplatieve lowbudgetfilm A Ghost Story. Zijn stijl staat in dienst van de personages en is altijd verbonden met inhoud, in A Ghost Story een meditatie over rouw, tijd en dood.
Roman Polanski maakte een opgemerkte comeback met deze politieke thriller gebaseerd op een boek van Robert Harris. The Ghost Writer knipoogt naar de privésituatie van de cineast en verwijst naar leven en werk van de voormalige Britse premier Tony Blair; maar deze Zilveren Beer-winnaar is vooral een onderhoudende ode aan Alfred Hitchcock.
Respect. Dat is wat de jonge Gentenaar Lukas Dhont verdient voor zijn persoonlijke, gestileerde eerste langspeler die in Cannes spectaculair aan een triomftocht begon. Respect. Dat is wat het emotionele en viscerale Girl opbrengt voor zijn protagoniste, een in een ander lichaam geboren ballerina. Respect. Dat is passie met verantwoordelijkheidszin.
Girl, het in Cannes met prijzen overladen langspeelfilmdebuut van de jonge Gentenaar Lukas Dhont opent de 45e editie van Film Fest Gent. Dhont kreeg terecht lof voor de subtiele en respectvolle benadering van de transgenderthematiek. Maar Dhont is vooral ook een rastalent, iemand die zijn verhaal heel cinematografisch weet te vertellen. Op zo’n manier dat duidelijk wordt dat hij dit verhaal van een vijftienjarige ballerina die als jongen geboren wordt maar vrouw wil worden, absoluut moest vertellen. En dat enthousiasme werkt aanstekelijk.