De op 21 december 1970 genomen iconische foto van rock ‘n’ roll legende Elvis Presley en president Richard Nixon handjes schuddend in het Witte Huis inspireerde de Amerikaanse onafhankelijke cineaste Liza Johnson (Return) tot een interessante mislukking, de komedie Elvis & Nixon.
“Ik heb redelijk veel zinnen uit Dimitri Verhulsts ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’ overgenomen,” zegt Koen Mortier, “maar ik heb deze vertaald naar de mond van de personages.”
Een nieuwe film maken en vaststellen dat hij vertrouwd oogt. Het overkwam Koen Mortier. Met Ex Drummer wou hij de kijker pissed maken, met 22 mei ongerust. ”Ik wou dat toeschouwers zich vragen stelden,” zegt Mortier, “ik wou ze in iets betrekken en wat er woedt in Sams hoofd van tastbaar maken. ENGEL is contemplatief en heeft weinig te maken met mijn andere films maar toch is het dezelfde filmtaal. Dat heeft me altijd gefascineerd. Toen Ex Drummer af was viel me op hoe sterk die leek op mijn kortfilm A Hard Day’s Work terwijl er toch 9 jaar publiciteit tussen zat. Je stijl als filmmaker blijft blijkbaar toch wat hetzelfde.”
Koen Mortier, regisseur van omstreden en ondergewaardeerde films zoals Ex Drummer en 22 mei, vertelt met Engel (aka Un Ange) het verhaal van een ‘amour fou’ tussen twee verloren, gedoemde zielen. Een sportman met een tanende carrière en een Senegalese prostituee. Net zoals de roman van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst waarop de film gebaseerd is, verwijst deze contemplatieve sfeerfilm naar het tragische verhaal van wielrenner Frank Vandenbroucke. Maar Mortier serveert ons vooral een emotionele mokerslag die angst en liefde verstrengelt.
‘L’ennemi’, de vierde film van de Brusselse journalist en filmmaker Stephan Streker (‘Michael Blanco’, ‘Noces’, ‘Le monde nous appartient’), is tegelijk een tragisch liefdesverhaal en een trip door de verwarde geest van een van moord beschuldigde politicus. De verwijzing naar het wedervaren van de Waalse politicus Bernard Wesphael is overduidelijk maar een docudrama wordt het nooit. ‘L’ennemi’ blijft fictie en flirt eerder met vragen dan met antwoorden. “Het zou oneerlijk zijn te stellen dat wat ik toon ‘de waarheid’ is” aldus Streker. Maar de emotionele waarheid van deze tragedie aan ’t zeetje zindert wel na. Krachtige, wervelende cinema!
“Entre les Murs moest lijken op de samenleving; hij diende gevarieerd, rijk en complex te zijn” zei Laurent Cantet toen hij onder stormachtig applaus de Gouden Palm in ontvangst nam waar Frankrijk al 21 jaar op wachtte. De film waarmee de onderwijzerszoon “recht wou doen aan het werk dat in scholen wordt verzet” was ‘magisch’ voor Cannesjuryvoorzitter Sean Penn. De kroniek van een schooljaar, gezien via de lessen Frans van een vierde jaar in een Parijs college, is tegelijk hondstrouw aan de realiteit en ultradramatisch. Een subtiel véritédrama, voorbij de grens tussen documentaire en fictie.
Universal Pictures vierde in 2012 zijn honderdste verjaardag met o.m. een nieuw logo, de restauratie van klassiekers zoals Frankenstein en To Kill a Mockingbird én de Blu-ray release van een iconische film die zelf 30 jaar oud wordt: Steven Spielbergs E.T.: The Extra-Terrestrial. Wat blijkt: “ET phone home” blijft eeuwig jong.
E.T. The Extra-Terrestrial mag dan wel niet de beste film aller tijden zijn, het is ongetwijfeld de meest populaire. Zelf noemt Steven Spielberg het zijn meest persoonlijke.
“Hun songs zeggen meer over Liverpool dan ‘Penny Lane’,” zucht Billy Ocean in Everything – The Real ThingStory, een documentaire die toont hoezeer de legende van ‘de zwarte Beatles’ een verhaal van discriminatie is.
EXPERIMENTER: Voor Michael Almereyda moeten films ergens over gaan
Met de onorthodoxe Stanley Milgram biopic Experimenter peilt de Amerikaanse onafhankelijke filmmaker Michael Almereyda op tegelijk ludieke en ernstige wijze naar de gevaren van conformisme.