Freud is, zoals de ‘Freud, le film oublié’ documentaire op deze dvd aangeeft, een vergeten film. Wanneer de Amerikaanse regisseur John Huston ter sprake komt worden The Maltese Falcon, The African Queen en Moby Dick aangehaald. Maar zelden meesterwerken zoals Fat City, Wise Blood of Under the Volcano. En helemaal nooit Freud, een intellectuele biopic uit 1962 die net als Hustons ontluisterende Monroe-film The Misfits het jaar voordien een commerciële flop bleek. Het is nochtans straffe cinema. Een gedurfde film over ideeën met een sterke mise-en-scène.
Billy Wilder wordt vooral herinnerd voor zijn jaren vijftig werk, van Sunset Boulevard tot Some Like it Hot, maar de Oostenrijks-Amerikaanse cineast draaide tijdens de seventies enkele miskende meesterwerken. Het melancholische Avanti!, het tragische Fedora én de eerder door Lewis Milestone en Howard Hawks verfilmde bitterzoete komedie The Front Page.
Hugh Jackman stars in Columbia Pictures’ THE FRONT RUNNER.
Met The Front Runner vertelt Jason Reitman, de Canadees-Amerikaanse regisseur van Juno en Tully, het verhaal van een Amerikaans politiek schandaal: de val van Gary Hart, de Democraat die in 1987 op het punt stond de nominatie als presidentskandidaat van zijn partij in de wacht te slepen toen een vermeend seksschandaal hem onderuit haalde.
FRUITVALE STATION: Vroegtijdig einde van een leven
Toen op het Fruitvale station in de vroege uren van Nieuwjaarsdag 2009 een zwarte jongeman werd doodgeschoten door een blanke metro-agent stond Oakland in vuur en vlam. “Ik was getuige van de rellen en de frustratie maar merkte dat ze zonder effect bleven,” zegt Ryan Coogler, “door met Fruitvale Station 90 minuten aandacht te krijgen bereik ik meer dan door winkels te vernielen”.
Zes jaar na de kernramp in het Japanse Fukushima beleeft de speelfilm ‘Fukushima, Mon Amour’ zijn bioscooppremière. In deze tussen komedie en drama balancerende film van de Duitse cineaste Doris Dörrie komen de milieuproblematiek en de desastreuze gevolgen van dergelijke rampen voor ons ecosysteem aan bod maar dit is evenzeer een zedenstudie die focust op het western narcisme. Een dubbel vrouwenportret met veel liefde voor de Japanse cultuur en een satirische kijk op het Westers narcisme.
Stanley Kubrick (1928-1999) was het prototype van de ’maverick director’: bezeten, eigenzinnig en origineel. Maar zijn gedrevenheid ging verder; hij was een perfectionist, een visionair schrijver met beelden, een eenzaat die vluchtte uit de wereld waarop hij zijn camera richtte.
Stanley Kubrick was veeleisend. Voor zijn vrienden en familie, voor zijn medewerkers, voor zijn publiek maar vooral ook voor zichzelf. Hij was niet snel tevreden, wou nooit in herhaling vallen en streefde altijd naar vernieuwing. Zijn perfectionisme maakte van elk project een schijnbaar eindeloze odyssee. Zijn creatieve rusteloosheid zorgde ervoor dat geen twee van zijn films op elkaar leken. En zijn fascinatie voor technische innovaties resulteerde in originaliteit en in een sterke visuele impact, soms ten koste van emoties en karakterisering.
Bij zijn dood maakte Stanley Kubrick via een kort beeldfragment zijn publieke herrijzenis, na jaren van stilte en van onzichtbaarheid. We zagen een aarzelend pratende maar scherp ogende en ietwat kalende man met een onverzorgde baard: een reïncarnatie van Raspoetin met een tikkeltje Salman Rushdie.
Van 2 t.e.m. 11 september loopt in de Normandische badstad Deauville de 42ste editie van het in 1975 gestichte ‘Festival du Cinéma Américain’. Een eerbetoon aan de Amerikaanse cinema dat laveert tussen onafhankelijke films en mainstream producties met een selectie die in de woorden van festivaldirecteur Bruno Barde “de hedendaagse samenleving een spiegel voorhoudt” en “met bitterzoet plezier de vitaliteit van de Amerikaanse cinema onderstreept”.
Wereldgebeuren in Gent! Buitengewoon filmevenement! Ongeëvenaarde primeur! Over alle getoeter rond de grootschalige Stanley Kubrick-tentoonstelling, die zich vanaf 5 oktober tot 7 januari tussen de zuilen, vleugels en hangbogen van het Gentse Caermersklooster neervlijt, hoor je ons niet zeuren. Als smaakmaker keken we de conservator eventjes op de vingers tijdens het klaarstomen ervan. Vlijtig en allround creatieveling Lode Van Pee: “Het wordt gewoon gigantisch”.