Femme Fatale is een film naar het beeld van Brian De Palma: paradoxaal en geniaal. Het déjà-vu gehalte is hoog: Femme Fatale is ultrareferentieel, zit boordevol visuele bravoure, introduceert dubbelgangers en voyeurs, vertelt een ingewikeld verhaal waarin de scheidingslijn tussen werkelijkheid en illusie vaag is, geeft dromen vorm en brengt sensualiteit tot leven.
Met de dood van een anonieme vluchtelinge lijken de broers Dardenne in te spelen op de actualiteit. “Maar we werkten al aan La fille inconnue voor we aan Deux jours, une nuit begonnen,” benadrukt Luc Dardenne, “onze films zijn universele verhalen over morele vraagstukken en geen documentaire momentopnamen.”
“Een routinefilm” schreven Franse journalisten over La fille inconnue. Voor het eerst werd in Cannes neerbuigend gedaan over een film van de broers Dardenne, toch tweevoudige Palmwinnaars. Sommigen vonden dat Jean-Pierre en Luc Dardenne ontspoord waren bij het inslaan van een nieuwe weg.
Met Le fille inconnue maken Jean-Pierre en Luc Dardenne andermaal humane en aan de ribben klevende cinema. Na Rosetta, L’enfant, Le Silence de Lorna en Deux jours, une nuit blijven de Luikse broers in hun streek met een emotioneel en moreel verhaal. Een sociale parabel over een arts die zich wil herpakken nadat ze in de fout ging bij de opvang van een vluchtelinge. “Een mens mag nooit vergeten dat hij eerst en vooral gastvrij moet zijn” benadrukt Jean-Pierre Dardenne.
Hoe definieer je ouderschap? Wat als een drama alle zekerheden vernietigt? Welke impact heeft grote politieke turbulentie op kleine levens? Met die vragen worstelt een echtpaar in ‘Un Fils’ (Bik Eneich), het langspeelfilmdebuut van de Tunesische regisseur Mehdi Barsaoui. Zowel een melodrama, politieke film en relatiedrama maar vooral een ijzersterke menselijke film met oog voor maatschappij en tijdsgeest. “Ik definieer de film met één woord: soberheid,” zegt Barsaoui, “ik wou de film verankeren in de realiteit, in iets organisch en visceraal, en kunstmatigheid vermijden.”
Daar waar veel regiedebutanten kiezen voor hevige emoties en pathos opteert de Tunesische cineast Mehdi M. Barsaoui voor een sobere, subtiele stijl die ruimte laat voor fragiliteit en complexiteit. Zijn eersteling UN FILS is een melodramatische politieke film maar vooral ook een kunstmatigheid vermijdend menselijk relatiedrama.
“Now, what’s the one thing we have to remember about the ocean?” vraagt Marlin in Finding Nemo. “It’s not safe” antwoordt Nemo. “That’s my boy” repliceert Marlin. Angst en humor gaan samen in deze briljante Pixar-film.
Drijvende kracht achter Pixar Animation Studios is een kleine groep door de animatiemicrobe gebeten creatievelingen. Pioniers John Lasseter, Pete Docter, Andrew Stanton en Lee Unkrich aangevuld met nieuweling Brad Bird (regisseur van de 2004-release The Incredibles). Finding Nemo-bedenker, -scenarist en -regisseur Andrew Stanton schreef de scenario’s van Toy Story, Toy Story 2, A Bug’s Life (waarvoor hij co-regisseur was) en Monsters, Inc. Lee Unkrich verzorgde mee de montage van zowel Toy Story als A Bug’s Life en fungeerde als co regisseur bij Toy Sfory 2, Monsters, Inc., nu Finding Nemo en straks Cars. Een gesprek over creatieve werksfeer en dartele visjes.
Met haar alternatieve western ‘First Cow’ doorprikt Kelly Reichardt de mythes rond het ontstaan van de Verenigde Staten. Tegelijk voegt de onafhankelijke Amerikaanse filmmaker een nieuw hoofdstuk toe aan de in 2006 met ‘Old Joy’ gestarte kroniek van ‘smalltown America’ die ondertussen al ‘Wendy and Lucy’, ‘Meek’s Cutoff’, ‘Night Moves’ en ‘Certain Women’ bevat. ‘First Cow’ is het verhaal van een koe, van de kolonisatie van het Amerikaanse Westen, van vriendschap en van handelsgeest. Het portret ook van twee outsiders die (over)leven aan de ‘American frontier.’
“Ik heb geen commentaar op de film.” Met dit T-shirt opschrift protesteerde Paul Schrader online toen producenten de existentiële spionagethriller Dying of the light achter zijn rug hermonteerden. Daar waar een soortgelijk debacle met Dominion: Prequel to the Exorcist de scenarist (Taxi Driver, Raging Bull, Bringing out the Dead) en regisseur (Hardcore, Cat People, Mishima, Affliction, Auto Focus) creatief aan het wankelen bracht, reageert hij nu met een rebels experiment (Dog Eat Dog) en een spirituele testamentfilm (First Reformed).