New York stond centraal in Martin Scorsese’s doorbraakfilm uit 1973: Mean Streets, een energiek «coming of age»-verhaal waarin de gewelddadige straten van «Little Italy» jongeren naar de misdaad leiden. Scorsese’s personages groeiden op tot psychotische Vietnamveteranen (Taxi Driver), getormenteerde boksers (Raging Bull), gestoorde gangsters (GoodFellas, Casino) en gestresseerde ambulanciers (Bringing Out the Dead). Gangs of New York sluit de cirkel: in de 19de eeuwse New Yorkse straten kondigt de wraak van een jonge migrant de Amerikaanse gangsters aan. Martin Scorsese is toonaangevend in Hollywood. Toch heeft hij het altijd zonder commercieel succes (op Cape Fear na) en de Oscar voor beste regisseur moeten stellen.
£Met nadrukkelijke geluiden en een zwart scherm begint en sluit Gangs of New York af. Het schrapende geluid voor de beginbeelden suggereert meteen een dreigende spanning, de stadsgeluiden (auto’s, metro) die volgen op de eindgeneriek en U2’s «The hands that built America» verplaatsen ons van een imaginaire onderwereld naar de prozaïsche realiteit. 2 uur en 38 minuten lang prikkelt Martin Scorsese onze zintuigen met geluiden en beelden die verrassen en verwonderen. Met enige vertraging krijgen uitspraken, acties, objecten, locaties en mensen hun betekenis en plaats in deze georganiseerde chaos.
Met Les Gardiennes, het portret van Franse boerinnen die tijdens W.O.I even bevrijd zijn van het patriarchaal juk, sluit Xavier Beauvois aan bij het humanistisch realisme van Renoir en Pialat.
Hoe fatsoenlijk kunnen fatsoenlijke mensen blijven onder druk, hoezeer vreet een crisis aan de ziel? Met Les Gardiennes, het portret van Franse boerinnen die tijdens W.O.I even bevrijd zijn van het patriarchaal juk, toont Xavier Beauvois hoe menselijkheid onder vuur komt. Daarbij sluit hij aan bij het humanistisch realisme van Renoir en Pialat.
“I’m not you old man… I’M NOT YOU!” krijgt Will Smith te horen van zijn Nemesis in Ang Lee’s visueel krachtige actiegeladen blockbuster Gemini Man. De fysieke en psychologische clash tussen een huurmoordenaar op de retour en zijn jonger spiegelbeeld stelt bij de regisseur van Lust, Caution en Brokeback Mountain ook de relatie tussen cinema en technologie op de proef.
“Gemma Bovery draait om verbeelding maar vooral ook om verlangen” zegt Anne Fontaine, “dat blijft me fascineren en zorgt ook bij elke nieuwe film voor spanning. Want verlangt het publiek naar jouw creatie? Je kan het maar hopen”.
Met A Gentle Creature levert de Oekraïense cineast Sergei Loznitsa een donker Kafkaiaans sprookje af gebaseerd op een novelle van Dostojevski. Na de documentaire Maidan opnieuw een sombere en snoeiharde afrekening met een demonisch Rusland.
Spike Lee is een getalenteerd filmmaker die het helaas niet altijd kan laten de controverses op te zoeken of de kijker met een belerend vingertje te benaderen. Als alwetende cineast slaat hij dan de argeloze, en in zijn ogen domme ofwel misleide toeschouwer met zijn waarheid om de oren.
mei 22, 2017 // by Ivo De Kock // Algemeen, film, genre, horror, komedie, regisseur // Reacties uitgeschakeld voor Jordan Peele’s Get Out: Horror en racisme made in USA
GET OUT
Met zijn scenario- en regiedebuut ‘Get Out’ tekent acteur en komiek Jordan Peele niet enkel voor de grootste commerciële hit van het jaar in de V.S. maar ook voor een bijzonder actuele én subversieve politieke horrorfilm. Een donkere satire die de horror van racisme in het algemeen, en de horror van zwart zijn in Amerika in het bijzonder, op vlijmscherpe wijze fileert. Angstaanjagend, grappig én bitter. En als bonus een trip door het filmgenre vanuit een zwart perspectief.
“Achter elk beeld van Ain’t Them Bodies Saints schuilt een intentie,” aldus David Lowery. De Texaanse cineast bleef trouw aan deze aanpak bij zijn volgende sprookjes, de lyrische opdrachtfilm Pete’s Dragon en de (bij ons onuitgegeven) contemplatieve lowbudgetfilm A Ghost Story. Zijn stijl staat in dienst van de personages en is altijd verbonden met inhoud, in A Ghost Story een meditatie over rouw, tijd en dood.
