“It wasn’t the planes, it was beauty that killed the beast”. Voor zijn KING KONG remake deed Peter Jackson (The Lord of the Rings, Lovely Bones) wel beroep op de modernste technologieën maar tegelijk bleef zijn update van het tragische ‘de schone en het beest’ liefdesverhaal erg klassiek. De erotische geladenheid van de Cooper en Schoedsack-versie uit 1933 en de paranoïde horror van de de Guillermin-remake uit 1976 ruimen plaats voor melancholische menselijkheid in een avontuur waar cinema een centrale plaats inneemt.
In Kong: Skull Island krijgen we niet enkel de meest humeurige en agressieve King Kong ooit te zien, maar ook de grootste. Moet ook wel omdat hij gedoemd is om het ‘MonsterVerse‘ van Legendary Entertainment de strijd aan te binden met de nucleaire gigant Godzilla. Als opwarming geeft hij reuze dieren en ‘gewone’ mensen partij.
Feestje! ‘Festen’, de cultfeestfilm van de Deense filmmaker Thomas Vinterberg blaast dit jaar 20 kaarsjes uit. Deze ontluisterende kijk op een bourgeoisfamilie n.a.v. een verjaardagsfeest blijft eeuwig jong maar was voor Vinterberg en de subversieve Dogma-beweging zowel een begin als eindpunt. De cineast herbronde zich en bewijst zijn vitaliteit met een als Griekse tragedie gepresenteerd duikbootdrama. Kursk, met Matthias Schoenaert, is zowel een waargebeurd verhaal als een universeel drama over menselijkheid, kameraadschap, hoop en dood.
Twintig jaar na Festen, de feestfilm die het uithangbord werd van de subversieve Dogma-beweging, pakt de Deense filmmaker Thomas Vinterberg uit met een veel conventioneler duikbootdrama. Maar Kursk is wel een beklijvende Griekse tragedie. Zowel een waargebeurd verhaal als een universeel drama over menselijkheid, kameraadschap, hoop en dood.
Om de dertigste verjaardag te vieren van Labyrinth, Jim Hensons cultfilm met songs en een indrukwekkende vertolking van David Bowie, wordt een speciale blu-ray editie uitgegeven met een 4K restauratie van de film en sterk nieuw bonusmateriaal. Goed voor een boeiende trip naar de jaren 80.
Met dank aan Noah Baumbach groeide actrice Greta Gerwig uit tot de koningin van de onafhankelijke, ‘mumblecore’ cinema. In afwachting van haar Little Women update ontpopt ze zich als regisseur met Lady Bird tot een vrouwelijke John Hughes voor millennials. Gelukkig wordt haar kroniek van het innerlijke leven van tieners niet pas postuum geprezen.
Mooi en meedogenloos. Zo zou je Katherine, de jonge vrouw die in 1865 op het Engelse platteland klemzit in een liefdeloos huwelijk en zich brutaal bevrijdt, kunnen omschrijven. William Oldroyds ijzersterk debuut Lady Macbeth is een intens vrouwenportret en een tragische kroniek van de genadeloze botsing van repressie en rebellie.
Net zoals David Mamet is Neil LaBute een toneelauteur die als filmregisseur het dun laagje ‘beschaving’ wegkrabt om donkere driften en tegenstrijdige emoties van complexe personages bloot te leggen. Dat resulteerde in messcherpe ‘indie’ drama’s zoals In the Company of Men en Your Friends & Neighbors. Maar ook in schijnbaar glad Hollywoodentertainment met een duistere onderstroom zoals Nurse Betty en Possession. Zijn eerste genreoefening The Wicker Man mislukte, maar LaBute herpakt zich met de gelaagde raciale thriller Lakeview Terrace.
Op een no time werd de dertiger Damien Chazelle van een revelatie (Whiplash) een zesvoudige Oscarwinnaar en gevestigde waarde (La La Land). Met het alomgeprezen La La Land veroverde hij filmfestivals, liet hij arthouses en multiplexen vollopen en reanimeerde hij schijnbaar op zijn eentje het al even zieltogende genre van de romantische musical. Ongetwijfeld een van de meest markante films van het jaar en een charmant visueel en dansspektakel maar te narcistisch om een nieuwe mijlpaal te zijn.
“I’m not a Hollywood guy” zegt George A. Romero in de making of van Land of the Dead, “ik verlang niet naar bekendheid”. Dat horrortrendsetter Romero houdt van films maken én van mensen die films maken blijkt overduidelijk uit zijn aanstekelijk enthousiasme tijdens de opnames van deze film.
