HIS GIRL FRIDAY
Ben Hechts en Charles Mac Arthurs theaterstuk ‘The Front Page’ werd briljant verfilmd door Billy Wilder in 1974 als The Front Page (met zijn favoriete duo Walter Matthau en Jack Lemmon) maar zelfs die parel overtreft de klassieke versie van Howard Hawks uit 1940 niet. His Girl Friday is sublieme screwball comedy.
A HISTORY OF VIOLENCE
“Ik spreek niet over een lectuur op het tweede niveau maar de prent is als suspensefilm wél grappig,” zei David Cronenberg toen hij A History of Violence voorstelde in Cannes, “de balans tussen ernst en humor is lastig maar het ene sluit het andere toch niet uit? Het verschilt van een Tarantino- pastiche die verwijst naar oude films. De referenties gaan terug op míjn leven; we trokken naar Philadelphia en kwamen dingen aan de weet over maffiosi. Hun gedrag en omgang zijn apart. Zij zien het leven als een opera. Het laatste deel is niet aangedikt; ze zijn geestig én formeel. Hun ego is groot en ze leven in een vreemde cocon. Het spel van William wordt zo komisch én sinister maar erg realistisch. De spanning tussen tragische, oprechte en kolderieke emoties is af en toe bijna tastbaar”.
HITCHCOCK/TRUFFAUT: Twee mannen met cinefiele plannen
Bestaat er een bekender en invloedrijker filmboek dan ‘Hitchcock/Truffaut’? Nee, en dat heeft veel te maken met het toegankelijke en leerrijke karakter van François Truffauts in 1966 gepubliceerde ‘Hitchbook’. Maar ook met de aanstekelijke liefde voor film van de gesprekspartners stelt Kent Jones in zijn documentaire Hitchcock/Truffaut.
In 2001 ontwikkelde Robbe De Hert (1942-2020) voor de Antwerpse regionale TV-zender ATV de serie Hollywood aan de Schelde, achteraf gebundeld in een documentaire. In 2004 kwam er nog een tweede deel maar het was wachten tot 2018 op een heuse ‘definitieve’ versie.
Lees meer »
De sociale erfenis van Robbe De Hert (1942-2020) blijft liggen. Dat geraakte wat ondergesneeuwd door de lawine lofzangen bij het overlijden van de tijdens zijn leven en filmcarrière vaak uitgespuwde Antwerpse cineast. Zijn liefde, nee: passie, voor cinema stond wel in de spotlight. Met dank aan zijn mooie testamentdocumentaire Hollywood aan de Schelde.
Lees meer »
HOME
Home is nog altijd maar de vierde langspeelfilm van Fien Troch (°1978) en toch heeft de Vlaamse en in Brussel wonende cineaste al een hele evolutie doorgemaakt. Terwijl haar eerste drie films vooral in het filmfestival circuit hoge ogen gooiden, breekt ze met haar nieuwste ook door bij een ruimer publiek. Ook al blijft ze met de Film Fest Gent winnaar trouw aan haar centrale thema, communicatiestoornis tussen generaties, en maakt ze nog altijd cinema die wringt.
HOME
Met haar vierde langspeelfilm Home scoort Fien Troch niet enkel op filmfestivals maar breekt ze ook door bij een ruimer publiek. Ook al blijft ze met de Film Fest Gent winnaar trouw aan haar centrale thema, communicatiestoornis tussen generaties, en maakt ze nog altijd cinema die wringt. Home focust op de randleeftijd der jongvolwassenheid en serveert ons een complex drama zonder helden of happy end. In een energieke, documentaire filmstijl die even heftig is als de emoties van de protagonisten.
HOME
Met haar vierde langspeelfilm Home blijft Fien Troch focussen op communicatiestoornissen. Maar ditmaal is haar documentaire filmstijl even heftig als de emoties van de protagonisten.
THE HOMESMAN: Een western van Tommy Lee Jones
Wat volgens de eerste persreacties tijdens het filmfestival van Cannes een striemende aanklacht tegen de patriarchale verhoudingen in het oude westen had moeten zijn blijkt helaas een al te vertrouwde macho-fantasie. Tommy Lee Jones heeft met ‘The Homesman’ niet de verhoopte feministische western gemaakt. De acteur-regisseur schiet zich zelfs behoorlijk in de voet.
HOMME AU BAIN
Pretentieus, voyeuristisch, banaal, platvoers. Het regende verwijten in de Franse pers. Christophe Honoré’s “poëtische ode aan homoseksueel verlangen” Homme au Bain is echter een fraai – zonder middelen maar mèt pornoster François Sagat gemaakt – staaltje van minimalistische cinema. Uitgepuurd maar krachtig.