Browsing "genre"
TOPAZ
In zijn belangrijkste spionagethrillers van de jaren vijftig, The Man Who Knew too Much en North by Northwest, verwerkte Alfred Hitchcock de koude oorlog vooral in de paranoïde sfeer, de verwarde emoties van zijn personages en de angstgevoelens die de verhalen voortstuwden. Spionage was een gigantische puzzel en een absurde hindernissenrace. In de jaren zestig sluipen enkele meer realistische elementen in de spionageverhalen van Hitchcock: overlopers en dubbelspionnen duiken op in Torn Curtain, de Cubaanse rakettencrisis verschijnt in Topaz.
Lees meer »
FRENZY
De laatste twee films van Alfred Hitchcock, Frenzy en Family Plot, zijn niet enkel onderschatte meesterwerken maar ook zelfbewuste testamentfilms. De eerste is een herbronning voor de regisseur, de tweede een heroriëntatie voor de kijker. Met Frenzy sloot Hitchcock alvast de cirkel van zijn professionele carrière af. Hij keerde voor de opnamen terug naar Groot-Brittannië en begaf zich ook inhoudelijk op vertrouwd terrein.
Lees meer »
FAMILY PLOT
Alfred Hitchcock beschouwde Family Plot niet als zijn laatste film. Na de opnamen stortte hij zich samen met scenarist David Freeman op het script van The Short Night. Maar Hitchcock was zich duidelijk bewust van het feit dat zijn einde naderde. In ‘The Last Days of Alfred Hitchcock’ schrijft Freeman hoe zijn co-scenarist creatieve en melancholische buien afwisselde. De artistieke en de re‘le strijd tegen de dood vielen voor de master of suspense steeds meer samen .
Lees meer »
A PERFECT MURDER
A Perfect Murder is de eerste film in een reeks Hitchcock-remakes. Na deze ‘moderne’ versie van Dial M for Murder volgen later nog remakes van Psycho, Rear Window, To Catch a Thief en The Thirty-nine Steps. Van een eerbetoon aan Alfred Hitchcock is er hierbij, op uitzondering misschien van de poging van Gus Van Sant om Psycho (in kleur) te kopiëren, echter geen sprake. Noch het filmtalent, noch de geboortedatum van Hitchcock (13/8/1899) worden gevierd of herdacht. Enkel een gebrek aan inspiratie wordt opgevangen met beproefde formules: omdat er onvoldoende bruikbare originele scenario’s zijn én de durf meestal ontbreekt om platgetreden paden te verlaten, graait Hollywood gretig in het verleden.
Lees meer »
PSYCHO
De reacties op de Psycho-versie van Gus Van Sant zijn bepaald hevig. Vurige internetchatters willen zelfs een Psycho-boycot opzetten. Het is nochtans niet de eerste remake die Hollywood ooit afgeleverd heeft. Het is evenmin de eerste keer dat het werk van Hitchcock resulteerde in een TV- of bioscoopherwerking (Jamaica Inn, Rebecca, Dial M for Murder) of een vervolg (zelfs 3 in het geval van Psycho). Maar een kopie als hommage, dat is nog iets anders. Gedurfd voor sommigen, heiligschennis voor anderen en overbodig voor heel wat mensen. Alleszins is het een teken van de tijden, deze perfect ‘verkochte’ vervalsing.
Lees meer »
PROJECT NIM
Dag na dag blijkt dat de wereld waarin we leven vreemder is dan we kunnen verzinnen. Vandaar onze fascinatie voor documentaires; non-fictie films die een element van die wereld en het mens-zijn belichten. Documentaires die informeren, verrassen, prikkelen, amuseren en tot nadenken stemmen met een heel eigen blik op de werkelijkheid.
Lees meer »
SILVIO SOLDINI
Blindheid is een thema dat vaak tot oerernstig drama leidt. Niet zo bij Silvio Soldini (° 1958). De Italiaanse cineast tovert met ‘Il Colore Nascosto delle Cose’ een wonderlijke romantische komedie op het scherm. Eentje waar de ontmoeting tussen twee heel verschillende mensen de kloof tussen twee andere werelden overbrugt. “Wat mij boeit zijn dingen die ons doen veranderen,” stelde de Milanese cineast in een interview tijdens Film Fest Gent, “eigenlijk opent mijn mannelijke protagonist zijn ogen door een blinde vrouw tegen te komen.”
Lees meer »
KRISHA
‘Trey Edward 10/6/88’ lezen we op een stukje breiwerk dat opduikt tijdens de grote emotionele crash van titelpersonage Krisha, het debuut van de 29-jarige Amerikaanse onafhankelijke filmmaker Trey Edward Shults. Deze rekwisiet is het geboortedoekje van de acteur-regisseur die dit psychodrama draaide met familieleden in het huis van zijn moeder. Resultaat is een heel persoonlijke film in ware John Cassavetes stijl gedragen door een hoofdactrice met hoog Gena Rowlands gehalte. Met zijn tweede, de apocalyptische horrorthriller It Comes At Night, sluit Shults meer aan bij John Carpenter en George Romero maar opnieuw is het een uiterst persoonlijke film. Een waar de familie een moordkuil is en de personages in de greep zitten van sterke emoties: pijn, verdriet, schuldgevoelens en angst.
Lees meer »
DARIO ARGENTO
“Ik ben Dario Argento en ik denk dat mijn stijl herkenbaar is voor de toeschouwers” zegt de BIFFF-habitué die dit jaar een masterclass komt geven. Argento gold aanvankelijk als “het Italiaanse antwoord op Hitchcock” maar werd snel verguisd omwille van zijn barokke geweld en groeide via het horrorgenre uit tot een cultregisseur die filmmakers zoals John Carpenter, George A. Romero, Wes Craven en Quentin Tarantino beïnvloedde.
Lees meer »
THE COCOANUTS
De Marx Brothers waren immens populair in de 20ste eeuw en hun iconische status brokkelde amper af maar toch krijgen hun komedies minder kritische waardering dan die van Chaplin of Keaton. Gelukkig kunnen we nu ook op Blu-ray de hilarische slapstick, de absurde grappen, de onsterfelijke wisecracks en de virtuoze stunts van de broers herontdekken.
Lees meer »