THE OFFENCE
Angst, schuldgevoelens, spijt. Rond deze drie emoties draaiden Sidney Lumets meesterwerk Serpico en Prince of the City. Lumet onderzocht ze voordien echter ook al indringend in het verontrustende politiedrama The Offence. Een commerciële flop want het publiek wou James Bond Sean Connery niet zien in een donkere, ambigue rol. Jammer want dit was en blijft vintage Lumet.
Met Les Olympiades bewijst Jacques Audiard via emotioneel gelaagde vrouwenportretten dat hij meer is dan een auteur van viriele cinema. Al reageert de graphic novel-verfilming niet op kritiek die de Fransman in eigen land krijgt. “Ik wou al lang een film maken over het moderne amoureuze discours.”
Lees meer »
OMAR
Een geëngageerde Palestijnse film maken zonder je te laten verleiden tot een sloganeske zwart-wit aanpak? Dat kan. Getuige Omar, een complex drama waarin Hany Abu-Assad de ambivalentie van mensen en de ambiguïteit van politiek verstrengelt.
In hartje Tinseltown draaide de Amerikaanse filmmaker en -nerd Quentin Tarantino Once Upon a Time… in Hollywood, een ode aan Los Angeles en de droomfabriek. Het werd een spectaculaire tragi-komische liefdesbrief doordrongen van Tarantino’s herinneringen aan een plaats en een tijdperk. Ultra-referentieel en uiterst genietbaar, maar ook behoorlijk fake.
Lees meer »
ONLY ANGELS HAVE WINGS
Hollywood bereikte zijn absolute hoogtepunt in 1939. De bioscoopzalen zaten afgeladen vol en de filmproductie scheerde zowel kwantitatief als kwalitatief hoge toppen: The Wizard of Oz, Stagecoach, Ninotchka, Gone with the Wind, Young Mr. Lincoln, … Columbia pakte uit met het prestigieuze Mr. Smith Goes to Washington, de laatste film die Frank Capra voor ‘zijn’ studio zou maken, en het lichtvoetige Only Angels Have Wings.
ON THE ROAD
De verfilming van Jack Kerouacs beat-klassieker ‘On the Road’ leek lang een gedoemd project. Onder meer Coppola en Van Sant beten er zich de tanden op stuk. Tot de Braziliaan Walter Salles (‘The Motorcycle Diaries’) in het streven van de beat-generatie om intenser te leven en de nood om te experimenteren een universele insteek zag: “Het is de voorbode van de gedragsrevolutie die ons vrijer maakt”.
OSLO, 31 AUGUST
“Het leven is goed” zegt een dokter. “Goed waarvoor” vraagt zijn patiënt. Deze ontnuchterende dialoog kleurde Le Feu Follet, een melancholische film van Louis Malle uit 1963 over een in een diepe existentiële crisis verkerende alcoholist. De Noorse cineast Joachim Trier (Reprise) baseert zich op dezelfde (uit de jaren ’20 daterende) roman van Pierre Drieu La Rochelle voor Oslo, 31 August.
Tussen het majestueuze jungleavontuur El abrazo de la serpiente en het psychologische woestijnoorlogsdrama Waiting for the Barbarians draaide de Columbiaanse regisseur Ciro Guerra samen met Cristina Gallego het epische misdaaddrama Pájaros de Verano. Rode draad: de clash tussen beschaving en barbarij, tussen moraliteit en geweld.
Lees meer »
Filmsterren als Ava Gardner ontstaan wanneer een tovenaar van het licht (Jack Cardiff) en een surrealistisch filmmaker (Albert Lewin) een in legendes en mythes gedrenkt liefdesverhaal vertellen: Pandora and the Flying Dutchman.
Lees meer »
Met het semi-autobiografische Papicha tekent de Algerijnse Mounia Meddour voor een ijzersterk debuut. Een door vrouwen gedreven coming-of-age drama dat inzoomt op de gebeurtenissen tijdens de Algerijnse burgeroorlog in de jaren negentig om de clash tussen onderdrukking en vrijheidsdrang te belichten. Resultaat is een krachtig, indringend vrouwenportret dat in eigen land verboden werd maar na zijn Cannes passage in Frankrijk uitgroeide tot de best bezochte, door een vrouw geregisseerde film uit Afrika ooit.
Lees meer »