Koning van het melodrama (Far from Heaven, Carol) Todd Haynes trekt met het sombere David-versus-Goliath verhaal Dark Waters een ander register open. Maar de uitputtingsstrijd tussen een koppig individu en de cynische chemiegigant DuPont, die chemische vergiftiging én de gevaren van Teflon verborgen tracht te houden, blijft visuele en emotionele cinema.
Lees meer »
DAUGHTERS OF THE DUST
Julie Dash’s Afro-Amerikaanse vrouwenfilm Daughters of the Dust gold in 1991 als de eerste grote bioscooprelease van een zwarte vrouwelijke filmmaker. Ruim 26 jaar later en een cultstatus rijker wordt dit symfonisch filmgedicht in een gerestaureerde versie uitgebracht.
De Apocalyps is cool volgens onafhankelijke filmmaker Jim Jarmusch en zijn ‘greatest zombie cast ever disassembled‘. Althans, die eerste indruk laat de satirische zombie tragikomedie The Dead Don’t Die na. Maar achter de knipogen en donkere grappen schuilt de punk ‘no future’ visie van een tedere anarchist die waarschuwt voor onafwendbare rampspoed.
Lees meer »
DEATH RACE 2050
Aan sequels en reboots geen gebrek maar cultpotentieel is daarbij zelden van de partij. Uitzondering de straight-to-blu-ray dystopische actiekomedie Roger Cormans Death Race 2050. Leuk zelfrelativerend amateurisme.
THE DEEP BLUE SEA
“Ik veroordeel niets, ik keur niets goed,” zegt de huisbazin van Hester Colver, de vrouw die rechter Sir William Collyer verliet voor de jonge piloot Freddie. Een passionele affaire waar ze haar veilige leven voor op het spel zet. De houding van de huisbazin in The Deep Blue Sea om mensen te laten primeren op morele oordelen, is ook die van Terence Davies.
De Franse parttime filmmaker en muzikant Quentin Dupieux is een fulltime absurdist die naast de culthit Rubber ook nog knotsgekke films als Réalité, Wrong en Au Poste! op zijn naam heeft staan. Met Deerskin aka Le daim draaide hij zijn beste film. Een heerlijke, en bloederige, zwarte komedie met Jean Dujardin en Adèle Haenel.
Lees meer »
DE PALMA
Sinds o.m. Dressed to kill, Body Double, The Untouchables en Snake Eyes weten we dat de visuele verhalenverteller Brian De Palma (° 1940) een fan is van long takes. Het is dan ook gepast dat de documentaire De Palma ons schijnbaar via één lange opname toont dat de Italo-Amerikaanse cineast ook een begenadigd verbaal raconteur is.
“Ik leid een routineus leven. De avonturen spelen zich af op het scherm” merkt de Franse filmmaker Truffaut terloops op tijdens een interview op de sublieme ‘Ultra Collector’ Blu-ray en dvd editie van zijn meesterwerk ‘Le Dernier Métro.’ Niet toevallig schreef collega Eric Rohmer bij Truffauts overlijden in 1984 “het scherm was zijn leven”. Zelf zag hij zich als “een man van gevoelens” en die emoties borrelen op in zijn met 10 Césars bekroonde ode aan het theater en de liefde. Voor Truffaut waren cinema en liefde magisch, maar steeds ook “une joie et une souffrance” zoals een dialoogzin aangeeft.
Lees meer »
DES HOMMES ET DES DIEUX
De ‘carrière’ van Des Hommes et des Dieux is een succesverhaal dat loopt van een enthousiast onthaal in Cannes over volle zalen bij de Franse release tot een triomf tijdens de Césars. Net slecht voor een trage film over pratende paters in een afgelegen klooster.
TONY KAYE
Een cultfilm kan je carrière schaden. Dat ondervond Tony Kaye toen de industrie hem na American History X de woestijn instuurde. “Ik deed verschrikkelijke dingen” klinkt het berouwvol. Terwijl Detachment een comeback doet verhopen.