Sinds de millenniumwisseling en het floppen van Mission to Mars is Brian De Palma persona non grata in Hollywood. Ook voor zijn terrorisme thriller Domino moest de regisseur van Carrie, Scarface en Body Double financiering zoeken in Europa. Het budget was te beperkt en De Palma had geen final cut maar hij levert toch een fraai staaltje pure cinema af.

Heel wat films halen de bioscopen niet meer en voor een aantal anderen is de bioscoopcarrière zo voorbij. Zelfs ooit grote namen zoals Brian De Palma ontsnappen er niet aan. Zijn terreur thriller DOMINO – een zieke film maar tegelijk magistrale pure cinema – leek veroordeeld tot een ‘direct-to-dvd’ status en een reputatie van mislukte film maar gelukkig zijn er nog vertoners die bereid zijn om miskende films uit de vergetelheid te halen. De naam One Shot Cinema is goed gekozen.

Met ‘Apocalypse Now Final Cut’ bracht Francis Ford Coppola de derde versie van zijn ondertussen 40 jaar oude Vietnamfilm uit op dvd en Blu-ray. Dat leverde een fraaie Franse box-met-ontelbare-extra’s op. Maar dè dvd-release van het jaar focust op een andere cultfilm: Richard Kelly’s apocalyptisch teenager sprookje uit 2001 ‘Donnie Darko’. Niet toevallig het werk van een kunstenaar die worstelt met het verlangen om zijn film te blijven aanpassen en perfectioneren. Evenmin toevallig dankzij de Franse distributeur Carlotta die bij het samenstellen van een canon verder kijkt dan de eigen kerktoren.

“De noordwestelijke wijk van Portland was in de jaren 1970-80 de tempel van het bohémien leven,” zegt Gus Van Sant, “daar leefden dichters en punk muzikanten. Het is een wijk waar ik veel gefilmd heb. Mijn personages van Mala noche, Drugstore Cowboy en My Own Private Idaho woonden er. John Callahan, de verlamde cartoonist van Don’t Worry, He Won’t Get Far on Foot, ook. Nu is het een dure buurt maar toen was de artistieke underground er thuis. Callahans leven verfilmen gaf me de kans om me opnieuw onder te dompelen in mijn natuurlijke biotoop: het Portland van de bohémiens.”

DOWNSIZING

Ruim 10 jaar liep de Amerikaanse Sideways en Nebraska regisseur Alexander Payne rond met het idee voor een apocalyptische ecologische satire over klimaatverandering, overbevolking en sociale ongelijkheid. Maar producenten vonden dit sciencefiction sprookje – dat vasthouden aan groei countert met nood aan vermindering – “te intelligent voor het noodzakelijke budget” en toen Downsizing er toch kwam bleef het Amerikaanse publiek weg. Helaas werd ook hier dvd de laatste hoop voor deze fantasie die de absurditeit van de realiteit blootlegt.

Lees meer »

Scenarist, regisseur, muzikant en schrijver S. Craig Zahler groeide met drie gewelddadige genrefilms uit tot een markante figuur van de Amerikaanse onafhankelijke cinema. Zowel Bone Tomahawk als Brawl in Cell Block 99 en Dragged Across Concrete zijn gewild controversieel. Aardig gevonden worden is eerder een schrikbeeld dan een streefdoel voor Zahler.

“Het Chelsea hotel was mijn thuis, ik hield van zijn armoedige elegantie en zijn obsessief bewaakte geschiedenis” schreef kamer 204 bewoner Patti Smith in ‘Just Kids’. Dreaming Walls: Inside the Chelsea Hotel van Amélie van Elmbt en Maya Duverdier portretteert artistieke residenten van het New Yorkse iconische hotel tijdens de chaotische make-over die hun “overblijfsel van de jaren zeventig” transformeert in een hip luxehotel.

DRIVE

“De filmwereld is op een punt gekomen dat hij teleurstelt,” aldus Alejandro Jodorowsky, “het is een industriële generatie. Met die brij, die kanker, de Amerikaanse films, die de ganse planeet hebben besmet. En dat heeft te maken met de politiek, met economische machten, tal van spirituele uitwerpselen. Wanneer men alle hoop heeft opgegeven, en wanneer je ziet dat alle films hetzelfde zijn. Met die achterlijke Spielberg. Als je in die wereld één kunstenaar vindt die kan overleven en die ondanks het feit dat hij zijn brood moet verdienen, puur blijft, dan is dat een moment van ontzettende vreugde. Een jongen zoals Nicolas Winding Refn heeft me gered van de cinematografische depressie”. Zoveel is duidelijk; met zijn übercool, ultragewelddadig en hypergestileerd misdaaddrama op vier wielen Drive maakte Winding Refn indruk tot ver buiten Cannes .

Lees meer »

Tim Burton heeft een haat-liefde relatie met Disney, de gigant die hij omschrijft als “mijn disfunctionele familie die me al drie maal doorstuurde.” Na Alice in Wonderland ontwikkelde hij met Dumbo zijn tweede live action variatie op een klassieke Disney animatiefilm. Ditmaal met succes want deze persoonlijke Burton-film heeft een emotionele ziel.

DUNKIRK

“The Movie of the Year” titelde Rolling Stone toen Christopher Nolans oorlogsdrama Dunkirk in augustus uitkwam. Voor criticus Peter Travers was het de beste film ooit van de maker van de Dark Knight trilogie, “a monumental visual stunner that also hits you like a shot in the heart.” Een visueel meesterwerk met de impact van een mokerslag gemaakt door een ‘virtuoos van pure cinema’ die “breekt met conventies en op diverse vlakken innoveert.” Want, vraagt Travers, “wie anders zou een triomfantelijke oorlogsfilm kunnen maken over een smadelijke militaire nederlaag? En wie anders dan Nolan zou Wereldoorlog II aanpakken zonder Amerikanen in het verhaal?”

Lees meer »