OCEAN’S 8
De Ocean’s 11, 12, 13 trilogie zorgde voor heerlijk schuldig plezier: inventief geritmeerde, speels geacteerde en sterk gestileerde rooffilms die leuk entertainment waren. “Leuk, maar niet voor de regisseur” preciseerde Steven Soderbergh. Dat Gary Ross wèl lol had bij Ocean’s 8 is misschien wel de achilleshiel van deze amusante ‘vrouwelijke’ reboot.
Met Les Olympiades bewijst Jacques Audiard via emotioneel gelaagde vrouwenportretten dat hij meer is dan een auteur van viriele cinema. Al reageert de graphic novel-verfilming niet op kritiek die de Fransman in eigen land krijgt. “Ik wou al lang een film maken over het moderne amoureuze discours.”
Lees meer »
OMAR
Een geëngageerde Palestijnse film maken zonder je te laten verleiden tot een sloganeske zwart-wit aanpak? Dat kan. Getuige Omar, een complex drama waarin Hany Abu-Assad de ambivalentie van mensen en de ambiguïteit van politiek verstrengelt.
ONE FROM THE HEART
“Ik stond al op jonge leeftijd in de spotlights maar ik had altijd het gevoel in de problemen te zitten,” zegt Francis Ford Coppola, “er werd gespot met Apocalypse Now en One from the Heart, men omschreef me als een megalomaan of een gevaarlijke dwaas. Mijn carrière was geen pad dat leidde naar succes, van mislukkingen sukkelde ik in successen”. In de jaren 70 was Coppola zowat de meest ambitieuze Amerikaanse cineast maar One from the Heart deed zijn droom van een nieuw studiosysteem uiteenspatten. Vele jaren later heeft zijn experimentele musical echter een cultstatus bereikt.
ONLY ANGELS HAVE WINGS
Vriendschap, vrouwen, vliegtuigen; de ingrediënten van Only Angels Have Wings zijn gedrenkt in viriele romantiek en typeren de stijl van de Amerikaanse maverick regisseur-producent Howard Hawks (1896-1977). Zijn vergeten meesterwerk uit het gouden jaar 1939 (van The Wizard of Oz, Gone With the Wind en Stagecoach) kan nu gelukkig (her)ontdekt worden dankzij een magistrale 4K restauratie die duidelijk maakt hoezeer de actieregisseur een visueel verhalenverteller is.
ONLY ANGELS HAVE WINGS
Hollywood bereikte zijn absolute hoogtepunt in 1939. De bioscoopzalen zaten afgeladen vol en de filmproductie scheerde zowel kwantitatief als kwalitatief hoge toppen: The Wizard of Oz, Stagecoach, Ninotchka, Gone with the Wind, Young Mr. Lincoln, … Columbia pakte uit met het prestigieuze Mr. Smith Goes to Washington, de laatste film die Frank Capra voor ‘zijn’ studio zou maken, en het lichtvoetige Only Angels Have Wings.
ONLY LOVERS LEFT ALIVE
In zijn apocalyptische vampierenfilm Only Lovers Left Alive voert de Amerikaanse onafhankelijke cineast Jim Jarmusch onsterfelijke bohemiens op die met pijn en verbijstering kijken naar een op sterven na dode wereld. Een melancholische, tegelijk speelse en sombere, liefdesfilm als antwoord op de crisis.
Sommige waargebeurde verhalen zijn vreemder dan fictie. Zoals het verhaal van de Japanse officier die na de capitulatie van zijn land een vervolg aan Wereldoorlog II breidt door zich dertig jaar te verschuilen in de jungle van een Filipijns eiland en te blijven doorvechten tegen ‘de vijand’. Zonder te beseffen dat voor de rest van de wereld de oorlog voorbij is. De Franse cineast Arthur Harari vertelt in Onoda op even sobere als indringende wijze dit waanzinnig verhaal van een man die het recht verloor om te sterven en transformeerde in een eeuwige soldaat.
Lees meer »
ON THE ROAD
De verfilming van Jack Kerouacs beat-klassieker ‘On the Road’ leek lang een gedoemd project. Onder meer Coppola en Van Sant beten er zich de tanden op stuk. Tot de Braziliaan Walter Salles (‘The Motorcycle Diaries’) in het streven van de beat-generatie om intenser te leven en de nood om te experimenteren een universele insteek zag: “Het is de voorbode van de gedragsrevolutie die ons vrijer maakt”.
ON THE ROAD
Op het filmfestival van Cannes ging in 2012 de langverwachte Jack Kerouac-adaptatie On the Road in wereldpremière. We spraken kort daarvoor met regisseur Walter Salles.