Edward Kennedy was minder populair en mediageniek dan zijn broers Bobby en John Fitzgerald Kennedy. Over het zwarte schaap van de machtige clan zijn dan ook amper films gemaakt. The Last Son, de originele titel Chappaquiddick verwijst naar het dodelijk ongeval dat de senator in de doofpot trachtte te stoppen, wekt sympathie voor een tragische figuur.

“Ik voel me aangetrokken totmensen die hun gewone bestaan opgeven en een ander leven zoeken,” zegt Leave no Trace regisseur Debra Granik, “bovendien fascineren mensen die vergeten worden door de samenleving me.”

Kan je ontsnappen uit het systeem? Die vraag onderzoekt de Amerikaanse onafhankelijke cineaste Debra Granik in Leave no Trace, een adaptatie van Peter Rocks ‘My Abandonment’. Niet toevallig was Granik een van de vrouwelijke filmmakers die bij de recente Oscars onder de radar van de Academy of Motion Pictures bleef. Ze vermijdt stereotiep actiespektakel en toont “respect voor het lef van mensen die ervoor kiezen om weg te lopen van de digitale wereld.” Bij ons paste ‘Leave no Trace’ niet in het bioscooplandschap, gelukkig biedt dvd een uitweg.

Meer dan 50 jaar na datum is Legacy of the 500,000, de enige film die de Japanse mythische acteur Toshiro Mifune regisseerde, eindelijk te zien in Europa. Het blijkt een donkere B-film die licht schatplichtig is aan Akira Kurosawa.

Glimmende en snelle auto’s fascineren Noord-Amerikanen. Getuige zowel auteurfilms (Cronenbergs Crash) als popcorn cinema (The Fast and the Furious franchise). Walk the Line en Logan regisseur James Mangold maakt met zijn karaktergedreven Le Mans ’66 die passie voor auto’s en racen ook voor ‘leken’ boeiend én dramatisch.

LETTERS FROM IWO JIMA

Flags of Our Fathers en Letters from Iwo Jima zijn zowat ‘angle’ en ‘reverse angle’, ‘beeld’ en ‘tegenbeeld’ van de bloedige slag om het eiland Iwo Jima tijdens WO II. De Japanse versie is een weemoedig en humanistisch oorlogsepos. Klassieke cinema én een instant-klassieker van ‘oude meester’ Clint Eastwood.

Lees meer »

Samen met generatiegenoten Jordan Peele, David Robert Mitchell en Ari Aster behoort Robert Eggers sinds zijn contemplatief debuut The Witch tot het kransje Amerikaanse regisseurs die het potentieel bezitten om via gedurfde genrecinema de droomfabriek nieuw creatief leven in te blazen. Dat illustreert het apocalyptische, burleske The Lighthouse met verve.

In de documentaire Hollywood aan de Schelde passeren veel films van Robbe De Hert de revue, maar niét Lijmen/Het been. Dat was voor de cineast een pijnlijke herinnering schreven we n.a.v. de dvd release van Paradiso.

LIKE FATHER, LIKE SON

Een telefoontje van het ziekenhuis met de melding dat hun zesjarig zoontje bij vergissing werd verwisseld brengt in Like Father Like Son een architect aan het wankelen. Ook voor Hirokazu Kore-eda was dit familiedrama een wake-up call.

Lees meer »

Met het door waargebeurde feiten geïnspireerde ‘Lillian’, een road movie waarin een zwijgzame vrouw door een desolaat Amerika trekt om uiteindelijk in de wildernis te verdwijnen, kijkt de Oostenrijkse filmmaker Andreas Horvath met de ogen van een outsider naar de Verenigde Staten. Sublieme breedbeeld fotografie laat ons kennismaken met adembenemende landschappen, rurale gemeenschappen en een jonge immigrante die radicaal maar langzaam uit de wereld vlucht. En zo een sterk, woordeloos statement maakt.