In haar eerste Engelstalige film, Dirty God, focust de Nederlandse cineaste Sacha Polak (Hemel, Zurich) op een jonge, door een zuuraanval verminkte, Britse moeder die ondanks de blijvende littekens niet klein te krijgen is. Polaks indrukwekkende beeldtaal en de fenomenale vertolking van ervaringsdeskundige Vicky Knight creëren een indringend drama.
Lees meer »
“Dat mijn personage in DNA haar leven niet opnieuw kan oppakken wanneer haar grootvader wegvalt wijst op onderliggende problemen” zegt Maïwenn Le Besco. Problemen verbonden met een dysfunctionele familie, geslagen emotionele wonden en diepe onzekerheden.
Lees meer »
DONNIE DARKO
“Ik wil films maken waar mensen over spreken,” zegt Richard Kelly in zijn audiocommentaar, “films waar ze drie dagen later nog over praten en die ze graag nog een tweede en derde keer willen zien.” Missie geslaagd met Donnie Darko want de debuutfilm uit 2001 die hij omschreef als “’The Catcher in the Rye’ verteld door Philip K. Dick” groeide uit tot de eerste cultklassieker van het nieuwe millennium. Dankzij een sublieme 4K-restauratie te bekijken en herbekijken, in de bioscoopversie of als Director’s Cut, voor wie zich verwent met de Special Edition box van Arrow.
Met ‘Apocalypse Now Final Cut’ bracht Francis Ford Coppola de derde versie van zijn ondertussen 40 jaar oude Vietnamfilm uit op dvd en Blu-ray. Dat leverde een fraaie Franse box-met-ontelbare-extra’s op. Maar dè dvd-release van het jaar focust op een andere cultfilm: Richard Kelly’s apocalyptisch teenager sprookje uit 2001 ‘Donnie Darko’. Niet toevallig het werk van een kunstenaar die worstelt met het verlangen om zijn film te blijven aanpassen en perfectioneren. Evenmin toevallig dankzij de Franse distributeur Carlotta die bij het samenstellen van een canon verder kijkt dan de eigen kerktoren.
Lees meer »
“De noordwestelijke wijk van Portland was in de jaren 1970-80 de tempel van het bohémien leven,” zegt Gus Van Sant, “daar leefden dichters en punk muzikanten. Het is een wijk waar ik veel gefilmd heb. Mijn personages van Mala noche, Drugstore Cowboy en My Own Private Idaho woonden er. John Callahan, de verlamde cartoonist van Don’t Worry, He Won’t Get Far on Foot, ook. Nu is het een dure buurt maar toen was de artistieke underground er thuis. Callahans leven verfilmen gaf me de kans om me opnieuw onder te dompelen in mijn natuurlijke biotoop: het Portland van de bohémiens.”
Lees meer »
Met ‘Drii Winter’, tijdens Film Fest Gent bekroond met de Georges Delerue Award voor beste soundtrack, serveert de Zwitserse regisseur-scenarist Michael Koch ons een moderne Alpen-variant van een Griekse tragedie. Een fascinerend, verstild noodlotsdrama vol onderhuidse emoties dat volgens Koch draait “om hoe onze relatie met de natuur onze benadering van ziekte en dood beïnvloedt.”
Lees meer »
EASTERN PROMISES
“De stroming houdt het lichaam onder het wateroppervlak tot aan de barrière” zegt de ‘begrafenisondernemer’ tegen zijn gangsterkompaan wanneer ze een lijk in de Thames dumpen. Net zoals zijn ‘Amerikaanse’ pendant A History of Violence gaat het ‘Britse’ gangsterdrama Eastern Promises over verborgen gruwel en een criminele onderstroom in een bedrieglijk universum waar “elke zonde een teken nalaat” en “de toekomst al een realiteit is”. Met deze morele fabel vermomd als misdaadthriller, zijn eerste volledig buiten Canada gedraaide film, tekent David Cronenberg voor tegelijk briljante én verontrustende cinema.
L’ECUME DES JOURS
“Ik wou absoluut verhinderen dat effecten het liefdesverhaal verdrongen,” zei Michel Gondry n.a.v. Eternal Sunshine of the Spotless Mind, “daarom koos ik voor een artisanale film. Bovendien zijn ‘in de camera’ gecreëerde effecten effectiever, krachtiger en verrassender dan digitale beelden”. L’écume des jours, de zevende speelfilm van de Franse regisseur-bricoleur, is andermaal een ode aan artisanale cinema via opnieuw een surrealistisch getint tragisch liefdesverhaal. Met Romain Duris en Audrey Tautou als de Jim Carrey en Kate Winslet van dienst.
J. EDGAR: Biopic van Clint Eastwood met Leonardo DiCaprio
“Wat me boeide in het verhaal van J. Edgar Hoover? De parallellen met het heden, met de angsten die onze samenleving in hun greep houden”. Alhoewel veteraan-regisseur Clint Eastwood met deze uitspraak aangeeft oog te hebben voor de hedendaagse relevantie van het levensverhaal van de omstreden FBI-directeur is biopic J. Edgar meer een psychologische karakterstudie dan een politiek drama, meer een amour fou verhaal dan een j’accuse.
“Opgroeien kan beangstigend en vreemd zijn” zegt de 13-jarige Kayla tegen haar You Tube volgers. Online oogt ze zelfzeker en communicatief maar wanneer we haar volgen tijdens de laatste week middenschool blijkt ze eerder onzeker en zwijgzaam te zijn. Met haar prijs van ‘Most Quiet’ scholiere wil ze van schaamte onder de grond kruipen en tijdens een zwembadfeestje waar ze met het foute cadeau opduikt zou ze, zeker in badpak, liever niet gezien worden (behalve door de hippe jongen die haar negeert).
Lees meer »