Daar waar veel regiedebutanten kiezen voor hevige emoties en pathos opteert de Tunesische cineast Mehdi M. Barsaoui voor een sobere, subtiele stijl die ruimte laat voor fragiliteit en complexiteit. Zijn eersteling UN FILS is een melodramatische politieke film maar vooral ook een kunstmatigheid vermijdend menselijk relatiedrama.
Lees meer »
Met haar alternatieve western ‘First Cow’ doorprikt Kelly Reichardt de mythes rond het ontstaan van de Verenigde Staten. Tegelijk voegt de onafhankelijke Amerikaanse filmmaker een nieuw hoofdstuk toe aan de in 2006 met ‘Old Joy’ gestarte kroniek van ‘smalltown America’ die ondertussen al ‘Wendy and Lucy’, ‘Meek’s Cutoff’, ‘Night Moves’ en ‘Certain Women’ bevat. ‘First Cow’ is het verhaal van een koe, van de kolonisatie van het Amerikaanse Westen, van vriendschap en van handelsgeest. Het portret ook van twee outsiders die (over)leven aan de ‘American frontier.’
Lees meer »
FIRST REFORMED
“Ik heb geen commentaar op de film.” Met dit T-shirt opschrift protesteerde Paul Schrader online toen producenten de existentiële spionagethriller Dying of the light achter zijn rug hermonteerden. Daar waar een soortgelijk debacle met Dominion: Prequel to the Exorcist de scenarist (Taxi Driver, Raging Bull, Bringing out the Dead) en regisseur (Hardcore, Cat People, Mishima, Affliction, Auto Focus) creatief aan het wankelen bracht, reageert hij nu met een rebels experiment (Dog Eat Dog) en een spirituele testamentfilm (First Reformed).
Ondanks het commercieel succes van Turks Fruit, Keetje Tippel, Soldaat van Oranje en Spetters was Paul Verhoeven in eigen land eerder omstreden dan geliefd. Dat dreef de Nederlandse filmmaker richting Hollywood waar hij met RoboCop, Total Recall en Basic Instinct een stevige reputatie verwierf. Als visitekaartje draaide hij anno 1985 in Spanje Flesh + Blood, een ongemeen hard middeleeuws drama met een fikse portie seks en geweld. Dankzij een puike Carlotta Blu-ray editie te herontdekken.
Lees meer »
FLIGHT
Na drie motion captured sprookjes (The Polar Express, Beowulf en A Christmas Carol) keert Robert Zemcckis met Flight terug naar live-action met een verslavingsmelodrama waarin een piloot evolueert van held tot anti-held.
THE FLORIDA PROJECT
Hollywood mag dan weer eens bijna dood te zijn verklaard, de Amerikaanse onafhankelijke cinema is springlevend. Getuige de jonge, beloftevolle indie cineast Sean Baker die zich liet opmerken met Tangerine en The Florida Project. Twee ontluisterende trips door Wonderland Amerika.
THE FLORIDA PROJECT
“It’s a fictional film, but what it’s based on happens all the time” zegt Sean Baker. De onafhankelijke Amerikaanse filmmaker liet zich opmerken met stevig in de realiteit verankerde tegendraadse fictiefilms. Tangerine en The Florida Project hangen met een mix van humor en tragiek een ontluisterend beeld op van de Amerikaanse droom én realiteit.
THE FOUNTAIN
Darren Aronofsky vergelijkt zijn werk “met wandtapijten, ik ben geïnteresseerd in vele zaken en weef ze door elkaar”. Hij liet zich inspireren door Gilgamesj, de bijbel, Maya-mythes, Juan Ponce de León, Kubricks ‘2001’ én Bowie’s ‘Space Oddity’. “Maar in de grond is The Fountain een eenvoudig liefdesverhaal,” stelt Aronofsky, “over het verlies van iemand en wat dat je leert”.
THE FOUNTAIN
Na z’n première in Venetië en Deauville landde The Fountain in de muziekcompetitie in Gent, waar de maker van Pi en Requiem for a Dream zijn eclectisch liefdessprookje toelichtte: “Was ik een zwaardvechter, dan dacht ik in 2002 dat mijn lemmet goed zou snijden. Maar weet je wat? Ik kreeg tijd om me terug te trekken en maanden later zag ik dat er ándere manieren waren om dat te verwezenlijken. Ik maakte de film magerder, sluwer en scherper”.
FOUR FRIENDS
Het motto van de Amerikaanse filmregisseur Arthur Penn (1922-2010): “Tap into what you don’t want to say. Tap into that secret place, despite the agony, despite the personal pain, over and above the fatigue.” Dat motto paste hij toe in het coming of age liefdesdrama Four Friends dat hij in 1981 draaide. Een persoonlijke film – autobiografisch voor zijn scenarist Steve Tesich – die jaren van de rader verdween en nu eindelijk via dvd (omdat de HD master ontbrak was Blu-ray onmogelijk) dankzij niet toevallig een Franse verdeler. Een aanleiding om eens te kijken wat we er toen, in filmtijdschrift Andere Sinema, over schreven.