Robbe De Herts De Witte van Sichem: Mijlpaal in de Vlaamse filmgeschiedenis

De eerste ‘commerciële’ film van Fugitive Cinema filmer Robbe De Hert was meteen een hit én een meesterwerk: De Witte van Sichem.
Lees meer »
De eerste ‘commerciële’ film van Fugitive Cinema filmer Robbe De Hert was meteen een hit én een meesterwerk: De Witte van Sichem.
Lees meer »“A heart is not judged by how much you love; but by how much you are loved by others” wist de tovenaar van The Wizard of Oz. Deze technicolor-musical uit 1939, gebaseerd op L. Frank Baums tijdloos kinderverhaal waarin een meisje uit Kansas naar een betoverd land “over the rainbow” trekt en ontdekt dat “there’s no place like home”, is ongetwijfeld de meest geliefde film ooit. Het is ook een van de meest invloedrijke, getuige Star Wars en Harry Potter, en werd door het American Film Institute tot ‘beste familiefilm aller tijden’ uitgeroepen. Deze magische klassieker voor de “young at heart” blijft nieuwe generaties bekoren.
“Zonder geloofwaardigheid is er geen angst”. Deze Stephen King-quote gebruikte de Australische debutant Greg McLean als richtlijn voor cast en crew van zijn lowbudget horror-roadmovie Wolf Creek.
Nog nooit vertolkte Leonardo DiCaprio zo’n walgelijk figuur: een narcistische, hebzuchtige en decadente trader die in zijn extreem hedonisme de wereld ziet als een consumptiegoed. Jordan Belfort is The Wolf of Wall Street, een sociopaat wiens losbandig leven symbool staat voor ’the American way’. Martin Scorsese’s moderne gangster is een beurszwendelaar die de verdorvenheid van het kapitalisme en het failliet van een beschaving illustreert.
Quentin Tarantino cultiveert zijn imago van mega-cinefiel door te benadrukken dat hij de wereld leerde kennen via de films die hij in de videotheek ontdekte. In de documentaire The Wolfpack maken we kennis met de gebroeders Angulo, zes jonge mannen die gekleed lopen zoals de personages in Tarantino’s Reservoir Dogs.
“Director of emotion”, zo omschreef Time de regisseur van retro-melodrama’s als Far From Heaven, Mildred Pierce, Carol en het op een boek van Hugo-auteur Brian Selznick gebaseerde Wonderstruck. Voor Todd Haynes zijn die emoties verstrengeld met dromen en obsessies. Cinema is “emotion in motion”, een plek waar je het leven ontvlucht én terugvindt.
Veranderen om beter zichzelf te blijven. Dat doet Far from Heaven en I’m Not There regisseur Todd Haynes met Wonderstruck. Dat dit emotionele verhaal over verbeelding in het verleden speelt is vertrouwd. Maar zijn adaptatie van Brian Selznicks graphic novel is een ‘kinderfilm’ en dat is nieuw voor Haynes. Toch werd het geen kinderachtige film.
Is Wonder Wheel de laatste Woody Allen film die de zalen haalde? Best mogelijk nu de 82-jarige filmmaker opnieuw onder vuur ligt omwille van misbruikbeschuldigingen, een boycotactie hem uit Hollywood dreigt te verbannen en Amazon twijfelt over de release van A Rainy Day in New York. Het zou, met Allens donkerste drama ooit, een ‘passende’ exit zijn.
De verwachtingen waren hooggespannen nadat Amerikaanse critici de loftrompet bovenhaalden voor ‘Wonder Woman’ en Patty Jenkins’ comic-verfilming omschreven als “een verbazingwekkende door een vrouw gedreven en geregisseerde superheld film” en “een sterke ‘female power’ fantasie.” Met een ‘love trumps hate’ boodschap. Dat deze zomerblockbuster zich richt op vrouwen is uitzonderlijk maar maakt de protagoniste echter nog geen feministe in vermomming. Helaas lijkt Amazone Diana Prince vaak eerder een gecamoufleerd product van mannelijke fantasie.

Omdat multiplexen en IMAX schermen door COVID onbereikbaar werden verlegden de filmische superhelden en superheldinnen hun speelterrein naar digitale platformen. Twee quasi gelijktijdig uitgebrachte blockbusters uit het DC Comics universum, het geanticipeerde ‘Wonder Woman 1984’ en het gehypet ‘Zack Snyder’s Justice League’, gingen daarbij andere richtingen uit. Patty Jenkins surft op de tijdsgeest met een feministische heldin terwijl Zack Snyder diezelfde wondervrouw weg drumt in zijn op-aanvraag-van-de-fans gereanimeerd viriel ‘Justice League’ epos. Het illustreert hoe het genre en filmmakers worstelen met de gender problematiek én de ambiguïteit van superhelden en superheldinnen.
Lees meer »