Blade Runner 2049 leek een slecht idee. De zoveelste marketing-gestuurde lancering van een blockbuster franchise. Maar gelukkig is Denis Villeneuve zelf geen fan van ‘moderne’ herwerkingen van jaren ’80 films en geeft hij een contemplatieve twist aan het immersive cinemaspektakel. Door ons onder te dompelen in de geest en het emotionele leven van de protagonisten van het door Philip K. Dick en Ridley Scott geïnspireerde distopische neo-noir sciencefictionverhaal maakt Villeneuve zijn eigen The Godfather Part II. Een sequel die beter (dramatischer, diepgaander en intenser) is dan de originele Blade Runner.
“Er zijn zo weinig mensen met een geweten in Hollywood” klaagde Blake Edwards. Als erfgenaam van Ernst Lubitsch en Leo McCarey groeide hij uit tot een moreel filmmaker gespecialiseerd in komedies. Een auteur die zijn flair voor visuele en fysieke humor bewees met de Pink Panther-reeks, The Party, S.O.B., A Fine Mess, Micki and Maude, Skin Deep en Blind Date.
‘Aftersun’ en ‘War Pony’ gingen met de prijzen aan de haal tijdens het jongste ‘American Film Festival’ van Deauville maar de meeste aandacht ging naar de vertoning op megagroot scherm van ‘Blonde’. Een verbluffende, door #MeToo getekende, adaptatie van Joyce Carol Oates’ nadrukkelijk als fictiewerk gepresenteerde Marilyn Monroe roman. Helaas zal dit meesterwerk van Andrew Dominik niet in de Benelux filmzalen te zien zijn. Wel bij Netflix, de producent die onlangs aankondigde minder te zullen investeren in dergelijke ‘grote’ auteursfilms.
In het kielzog van de Franse regisseur Guillaume Canet trokken Marion Cotillard, Clive Owen en Matthias Schoenaerts naar de VS om een Frans misdaaddrama te transformeren in een Europese versie van een Amerikaanse jaren 70 film. De titel onthult het thema: Blood Ties.
“I just want to say this to the British Government… You know what you’ve just done, don’t you? You’ve destroyed the civil rights movement, and you’ve given the IRA the biggest victory it will ever have. All over this city tonight, young men… boys will be joining the IRA, and you will reap a whirlwind.” Aan het woord Ivan Cooper in Bloody Sunday, de dramatische verfilming van de bloederige repressie van een burgerrechten mars door Britse politiediensten in Ierland op 30 januari 1972. Regisseur Paul Greengrass zou later o.m. The Bourne Supremacy, United 93, Green Zone en Captain Phillips maken.
“Blue Bird is geïnspireerd door en niet gebaseerd op Maeterlinck” onderstreept Gust Van den Berghe. Het typeert de jonge Vlaamse cineast die tweemaal op rij het Filmfestival van Cannes inpakte met poëtische, gestileerde en eigenzinnige sfeerfilms die via suggestieve beelden en geluiden de verbeelding prikkelen en heel eigen spirituele verhalen vertellen. Gelukkig wil de beeldenstormer van En Waar De Sterre Stille Bleef Staan maar niet volwassen worden.
“Dramatische personages en de periode waarin het gebeuren zich afspeelt interesseren me nu meer dan het idee van ‘pure cinema’ dat me in het begin van mijn carrière fascineerde,” vertelde Brian De Palma ons ooit tijdens een interview, “films zoals Scarface en The Untouchables waren wel succesvol in de V.S. terwijl Blow Out en Body Double flopten”. Deze laatste, omstreden en ondergewaardeerde, thriller wordt in een gerestaureerde versie uitgebracht op Blu-ray. Reden genoeg om eens te kijken wat we bij de release over deze vintage De Palma schreven in het maandelijks filmtijdschrift ‘Andere Sinema’.
De Franse cinefiele dvd- en Blu-ray verdeler Carlotta (knipoog naar Carlotta uit Alfred Hitchcocks Vertigo) opent haar nieuwe ‘Ultra Collector’-reeks (met telkens een boek én een 4K-gerestaureerde film op Blu-ray) gepast met Body Double, een onderschat meesterwerk van Hitch-fan Brian De Palma.
Trumbo-regisseur Jay Roach focust in Bombshell op het seksuele intimidatie schandaal dat leidde tot het ontslag van Roger Ailes, de machtige adviseur van verschillende conservatieve Amerikaanse presidenten, als CEO van Fox News in 2016. Mede dankzij Charlize Theron, Nicole Kidman en Margot Robbie werd het een portret van zowel misbruik als empowerment.
Bonjour Tristesse is een magistraal modern melodrama, getekend Otto Preminger. Het is ook een wonderlijke poster met een betraand vrouwengezicht, van de hand van Saul Bass. En het is een in vitaliteit en melancholie gedrenkte evocatie van zoekende jeugd, vertolkt door Jean Seberg. De verfilming van Françoise Sagans bestseller bleek vooruit op zijn tijd en flopte bij zijn release in 1958. Carlotta zorgt met een gerestaureerde Blu-ray voor de welkome rehabilitatie.
