Nadine Labaki over Capharnaüm: “Kunst kan niet enkel kunst zijn”

Na enkele zuurzoete parabels verrast de Libanese actrice en cineaste Nadine Labaki met Capharnaüm, een snoeihard sociaal-realistisch drama dat ze absoluut moèst maken.
Lees meer »
Na enkele zuurzoete parabels verrast de Libanese actrice en cineaste Nadine Labaki met Capharnaüm, een snoeihard sociaal-realistisch drama dat ze absoluut moèst maken.
Lees meer »De Libanese actrice Nadine Labaki liet zich als regisseur al opmerken met twee komisch getinte metaforische drama’s, Caramel en Where Do We Go Now?, maar verrast nu met een snoeihard sociaal-realistisch drama. Capharnaüm toont de harde realiteit van de in Beiruts sloppenwijken aan hun lot overgelaten straatkinderen zonder papieren. Dit is geëngageerde én briljante cinema, gedraaid op locatie en met niet-professionele acteurs wat de authenticiteit en impact versterkt. Bekroond met de Juryprijs van Cannes en de Publieksprijs van Gent.
Gilles Coulier laat zich opmerken door een somber gefotografeerd en rauw verteld verhaal van mannen met baarden en hun perspectiefloos bestaan. Cargo is een studie van mannelijkheid onder druk en fileert de impact van genadeloos neo-liberalisme op fragiele levens. Terwijl de zee geeft en neemt.

Op 49-jarige leeftijd debuteert Arantxa Echevarria met Carmen & Lola, een verhaal van onmogelijke lesbische liefde in de Spaanse Roma gemeenschap. ‘Ik wou het hebben over de nood aan empowerment van vrouwen.’
Lees meer »
Voor haar langspeelfilmdebuut Carmen & Lola koos de in Bilbao geboren Spaanse regisseur Arantxa Echevarría, die als kortfilmer een stevige reputatie opbouwde, ervoor om met niet-professionele acteurs uit de Roma gemeenschap te werken en een heel persoonlijk verhaal te vertellen. Een authentiek, intens en door flamenco zigeunermuziek gedragen ‘verboden liefde’ verhaal over de ontluikende relatie tussen graffitiartieste Lola en de streng traditioneel opgevoede Carmen. “De kracht van liefde overwint de angst om anders te zijn” stelt Echevarria.
Lees meer »Heel lang gold Casablanca als «de beste slechte film ooit gemaakt» maar ondertussen is duidelijk dat filmcriticus Roger Ebert gelijk heeft wanneer hij in zijn commentaar spreekt over «de meest populaire film aller tijden» en dat zoals Leuren Bacall in haar introductie op de Special Edition dvd aangeeft «de dialogen binnengedrongen zijn in het populair taalgebruik».

“My purpose is madness. It’s the only way you can really tell what happens in war. By lying you can open the door a little crack on the truth.” Met Castle Keep realiseerde Sydney Pollack een surrealistische oorlogsfilm.
Lees meer »Toen haar derde echtgenoot Mike Todd in 1958 om het leven kwam na een vliegtuigcrash kanaliseerde Elizabeth Taylor alle pijn in een zinderende vertolking van Maggie, de seksueel gefrustreerde echtgenote van voormalige sportheld Brick in de Tennessee Williams-verfilming Cat on a hot tin roof.
“Elke film is een ander avontuur,” zegt Paolo Taviani, “in Cesare deve morire (Caesar must die) ging het ons om de osmose van Shakespeare’s tekst met de ervaringen van acterende gevangenen”. Voor zijn broer Vittorio leverde hun bezoek met digitale camera’s aan de Romeinse Rebibbia gevangenis “geen verfilmd toneel maar cinema” op.
Reeds in 1983 stierf Luis Buñuel, de tegelijk gereputeerde en omstreden cineast die films zoals L’âge d’or, Belle de Jour en Cet obscur objet du désir naliet. De Spaanse beeldenstormer maakte vaak indruk (Un Chien Andalou) maar stelde soms teleur (La mort en ce jardin).