Als geen ander weet Terrence Malick schoonheid én spiritualiteit te ontdekken in natuurlandschappen. The New World transformeert het legendarische verhaal van John Smith en Pocahontas tot een adembenemende meditatie over botsende culturen in 17de-eeuws Virginia.
feb 17, 2021 // by Ivo De Kock // actueel, Algemeen, film, genre, nieuws, regisseur, western // Reacties uitgeschakeld voor Paul Greengrass’ ‘News of the World’: Per Huifkar van Verdeelde naar Verenigde Staten
News of the World
Amerikaans icoon Tom Hanks en Netflix zetten met ‘News of the World’ nadrukkelijk het Joe Biden tijdperk in. Paul Greengrass’ journalisten-roadmovie-in-westernplunje, een adaptatie van de gelijknamige literaire bestseller, duikt in Amerika’s gewelddadige verleden om via een actuele boodschap de toekomst te verzekeren. De huifkartocht over geaccidenteerd terrein verloopt moeizaam in deze neo-western maar ‘über-everyman’ Hanks stuurt de Verdeelde Staten resoluut het pad van de Verenigde Staten op. Waardoor hoop opduikt voor de wielen van de huifkar.
Met Night Moves maakt de Amerikaanse onafhankelijke cineaste Kelly Reichardt een ecologische thriller die geen traditionele thriller is maar een meditatief drama over de gevolgen van radicalisme. We volgen drie milieuactivisten die een hydro-elektriciteit genererende dam opblazen en daarmee hun geestelijke gezondheid in gevaar brengen. Een sterk en complex psychologisch drama.
Meteen na Vincent (1982), zijn eerste kortfilm, schreef Tim Burton een gedicht geïnspireerd door Clement Clarke Moore’s «The Nightmare Before Christmas». Bedoeling was het gedicht te laten voorlezen door Vincent Price, de verteller van Vincent, en te illustreren met stop-motion animatie. Burton maakte schetsen van de personages, ontwikkelde de thema’s en perfectioneerde de plot. The Nightmare Before Christmas zou het verhaal worden van Jack Skellington, de pompoenkoning van Halloweenstad die uit verveling besluit de plaats van de Kerstman in te nemen maar daardoor vooral chaos creëert.
In de genrefilm The Nile Hilton Incident legt de Zweeds-Egyptische filmmaker Tarik Saleh via een mysterieus moordverhaal de vinger op duistere machtsstructuren tegen de achtergrond van de Arabische lente.
“Ik heb er enorm van genoten,” zei hoogleraar mensenrechten Eva Brems na No, de voor een Oscar genomineerde film waarmee de Chileense cineast Pablo Larrain (Tony Manero,Post mortem) zijn Pinochet-trilogie afsluit “het is een optimistische film die je het gevoel geeft dat mensen die moedig en creatief genoeg zijn dingen kunnen veranderen”. No boeide ook 11.11.11-voorzitter Jos Geysels: “Interessant is dat de partijen die positie kiezen tegen Pinochet opteren voor het verbeelden van een vrijere toekomst en niet voor het leveren van kritiek”.
“Ik wou terug naar de Chileense films van net voor Pinochets staatsgreep in 1973, een sociale cinema met documentaire inslag,” zei de Chileense cineast Pablo Larrain naar aanleiding van Tony Manero, “de films inspireerden me omdat ze een sterk politiek standpunt vertolkten zonder pamflettistisch te worden. Ze legden de vinger op iets unieks: imperfectie gekoppeld aan authenticiteit.” Die combinatie
ontwikkelde Larrain verder in Post mortem en in No, de slotdelen van zijn Pinochet-trilogie.
Gevoelens van angst en pijn vormen de rode draad door het oeuvre van Darren Aronofsky. De cineast van Pi, Requiem for a Dream, The Fountain, The Wrestler en Black Swan vertaalde de angst voor ‘de bom’ waarmee hij opgroeide in apocalyptische filmische visioenen. Duistere verhalen over verslaving, waanzin, ongeluk, lijden en dood. Daarom is hij geknipt om de vinger te leggen op hedendaagse angsten voor terrorisme en global warming. In Noah tovert hij het Bijbelse arkverhaal om in een somber epos vol donkere visioenen, grootschalige verwoesting, familiale tragiek en morele ambiguïteit; met een fanatieke superheld die ondanks zijn hardnekkigheid de speelbal wordt van schuldgevoelens.
Na de afstandelijke komische pastiches Intolerable Cruelty en The Ladykillers keren Joel en Ethan Coen terug naar hun Blood Simple roots met een aangrijpende en gitzwarte vermomde western. No Country for Old Men is een briljante adaptatie van het beklemmende donkere epos van cultauteur Cormac McCarthy. De Coen-broers leveren een nostalgisch-pessimistisch meesterwerk af over het geweld dat een integraal deel is van de Amerikaanse mythe. Tegelijk geeft de tandem een grote les in mise-en-scène.
Martin Scorsese zoekt in No Direction Home: Bob Dylan naar de mens achter de mythe Bob Dylan in een documentaire ontdekkingsreis door de muzikale sixties.