feb 20, 2018 // by Ivo De Kock // actie, Algemeen, film, genre, misdaad, regisseur // Reacties uitgeschakeld voor Patser: Zero level shit van Adil El Arbi en Bilall Fallah
PATSER
Ze doen zalen vollopen met ‘Patser’, Adil El Arbi en Bilall Fallah. In België én Nederland. Ondertussen lijkt de Hollywood droom van het dynamische duo uit te komen na een eerste vingeroefening en een dankzij de filmpers verworven reputatie van ‘next generation leaders’. Will Smith en ‘Bad Boys 3’ lonken. Helaas is hun derde film ‘fucked up zero level shit’, patserig hersenloos popcorn entertainment over hersenloze patsers. Infantiele, populistische cinema van cineasten met meer marketing- dan filmtalent. De hype is beter dan de film. Gij weet!
“I can’t be a hero because I am a Down syndrome person” zegt de jonge Zak in Deauville’s Publieksprijs The Peanut Butter Falcon. “Wat heeft dat te maken met je hart?” reageert outlaw Tyler schouderophalend. Daarmee is de toon gezet. Scenaristen-regisseurs Tyler Nilson en Michael Schwartz springen nonchalant maar empatisch om met ‘beperkingen’ (Zak) en trauma’s (Tyler).
Nu we bijna met een acheruitkijkspiegel kunnen focussen op de jaren 2010 richt Columbia de volgspot op de jaren 80. Niet echt hoogdagen in Hollywood, met veel geformateerde en aseptische mainstream films die ver verwijderd waren van de wilde New Hollywood parels. Toch zijn er (her)ontdekkingen te doen. Zoals Francis Ford Coppola’s Peggy Sue Got Married.
A PERSONAL JOURNEY WITH MARTIN SCORSESE THROUGH AMERICAN MOVIES
“Film is een ziekte, zei Frank Capra. Wanneer het virus je bloedstroom besmet, wordt het je belangrijkste hormoon. Zoals bij heroïne is het enige tegengif voor film… meer film”. Deze ‘bekentenis’ opent en duidt de documentaire filmles A Personal Journey With Martin Scorsese Through American Movies.
“Iedereen zou de ‘slachtpartij van Peterloo’ uit 1819 moeten kennen,” vindt Mike Leigh, “terwijl Britse kinderen er in de lessen geschiedenis niets over te horen krijgen.” De Britse regisseur van Secrets & Lies , Vera Drake en Another Year wil dat euvel verhelpen met zijn politiek epos ‘Peterloo’, een even educatieve als dramatische verfilming van het bloedig onderdrukken van een vreedzame protestactie in Manchester door arrogante en wereldvreemde beleidsvoerders. “Het verhaal is actueler dan ooit” stelt Leigh meer dan terecht.
jun 7, 2021 // by Ivo De Kock // actueel, Algemeen, documentaire, film, genre, interview, regisseur // Reacties uitgeschakeld voor Sébastien Lifshitzs ‘Petite Fille’: Leven en dromen van een jonge transgender persoon
Petite Fille
“Een film is voor mij geen onderwerp maar een ontmoeting,” benadrukt documentairemaker Sébastien Lifshitz, “ik tracht de intimiteit van mensen te benaderen en levens te vertellen.” In ‘Petite Fille’ is dat het leven van een zevenjarig meisje dat ze zich reeds op zeer jonge leeftijd bewust was van haar transidentiteit en moet opboksen tegen een vijandige buitenwereld. “Ik kreeg het gevoel dat onze camera haar zelfvertrouwen versterkte,” vertelde de Franse cineast ons tijdens Film Fest Gent waar zijn pakkend portret bekroond werd met de Grand Prix.
De bekentenis van zijn Bambi-heldin dat ze zich reeds op zeer jonge leeftijd bewust was van haar transidentiteit prikkelde de nieuwsgierigheid van de Franse filmmaker Sébastien Lifshitz. Dat leidde tot een nieuwe, wonderlijke documentaire: Petite Fille.
“Wanneer ik groot ben zal ik een meisje zijn.” Dat vertelde een vierjarige, als jongen geboren, Sasha aan haar moeder. “Ze huilde tranen van pijn toen ik zei dat ze geen meisje zou zijn” getuigt haar mama Karine aan de Franse filmmaker Sébastien Lifshitz (‘Les Invisibles’). De documentaire ‘Petite Fille’ pikt de draad op wanneer Sasha zeven is en volgt de dagelijkse strijd van deze heldin, een transgender kind dat strijdt tegen een onbegrijpende en vijandige omgeving. Gesteund door een liefdevolle familie en gerespecteerd door een empathisch filmmaker. In Gent, de geboortestad van ‘Girl’-regisseur Lukas Dhondt, praatten we tijdens het filmfestival met portretmaker Lifshitz over zijn wonderlijke documentaire ‘Petite Fille’.
Na haar indrukwekkende lesbische kostuumfilm ‘Portrait de la jeune fille en feu’ liet de Franse filmmaker Céline Sciamma zich in 2021 opnieuw opmerken. Als co-scenarist van Jacques Audiards grootstedelijk moreel sprookje ‘Les Olympiades’ en als regisseur-scenarist van de sprookjesachtige tijdreisfilm ‘Petite Maman’. Dit magisch avontuur van een klein meisje dat in het bos achter het huis van haar overleden grootmoeder kennismaakt met een bijzonder vriendinnetje is een van de mooiste films van het jaar. Nu te (her)ontdekken via dvd en streaming.
De Amerikaanse filmmaker Paul Thomas Anderson was altijd al eigenzinnig én ambitieus. Op 7-jarige leeftijd noteerde hij in zijn zakagenda: “Mijn naam is Paul Anderson. Ik wil schrijver worden, producent, regisseur, speciale effecten ontwikkelen. Ik kan alles doen; ik ken alles. Huur mij in”. Met dezelfde lef timmerde hij aan een kwantitatief beperkt (8 films in zo’n 25 jaar) maar kwalitatief hoogstaand oeuvre (getuige Magnolia, There Will Be Blood, The Master en nu Phantom Thread).
