mrt 31, 2017 // by Ivo De Kock // actueel, filmfestivals, nieuws // Reacties uitgeschakeld voor MOOOV Filmfestival 2017: Een andere kijk op de wereld
FELICITE
Films uit alle hoeken van de wereld zijn tussen 18 april en 2 mei te zien in (bijna) alle hoeken van Vlaanderen. Naar jaarlijkse traditie vertoont MOOOV Filmfestival zo’n 90 wereldfilms in 8 steden: Beringen, Brugge, Dilbeek, Genk, Lier, Roeselare, Sint-Niklaas en Turnhout. Onuitgegeven films en recente releases worden verdeeld over verschillende categorieën en parcours. Met dit jaar een focus op migratie, literatuur, ‘native cinema’, de Frans-Senegalese regisseur Alain Gomis, Colombia en Caïro.
In de Brusselse Cinematek loopt van 8 april tot 11 mei een hommage aan Haile Gerima, een iconisch filmmaker actief in twee werelden: de Ethiopische en de Afro-Amerikaanse cinema. Naast een retrospectieve van zijn werk – met mijlpalen zoals Sankofa, Ashes and Embers en Teza – staat er een ontmoeting met de regisseur op het programma en worden enkele klassiekers van de ‘Derde Cinema’ vertoond die hem inspireerden. Een buitenkans om kennis te maken met, zoals hij zichzelf omschrijft, een’onafhankelijke filmmaker uit de derde wereld’.
Van 29 maart tot 2 april loopt de 16de editie van Courtisane festival, een tegendraads en avontuurlijk filmfestival in Gent. Geen promotiegebeuren dat naadloos past in de marketing van commerciële speelfilms maar een ontmoetingsplaats waar filmliefhebbers met een open geest geprikkeld worden door uitdagende films en performances. Net wat we nodig hebben in het huidige klimaat van angst, discriminatie en chaos.
“We droegen onze Gouden Palm voor L’Enfant op aan de toen gegijzelde journaliste Florence Aubenas,” aldus Luc Dardenne, “achteraf vertelde ze me dat haar Iraakse gijzelnemers haar kwamen zeggen dat er in Cannes over haar gesproken werd. Zelfs zij keken naar de prijsuitreiking.” Een anekdote die aangeeft hoe wereldwijd de uitstraling van het filmfestival is.
Reeds voor de dertiende keer wordt in Leuven DOCVILLE georganiseerd, een festival voor documentaire auteurscinema dat traditioneel een boeiend en divers overzicht biedt van de betere recente ‘docs’. Van 22 tot 30 maart krijgen bezoekers niet enkel tal van spraakmakende en intrigerende documentaires te zien maar kunnen ze ook deelnemen aan nabesprekingen, debatten, masterclasses en lezingen. En hun favoriete documentaire bekronen.
BORN IN FLAMMES: Rebelse sciencefiction van Lizzie Borden
De Amerikaanse onafhankelijke feministische filmmaker Lizzie Borden maakt van februari de maand van de rebelse cinema. In de Brusselse Cinematek stelt ze niet enkel haar recent gerestaureerde en in guerrilla-stijl geproduceerde cultfilm uit 1983, Born in Flames, voor maar ook een retrospectieve van haar werk én een selectie ‘geestesverwante’ artistieke en activistische films. Tijdens gesprekken met de regisseuse zal het ongetwijfeld gaan over de relevantie van dit soort tegen-cinema en de actuele nood aan artistiek verzet en vurige films.
Ken Loach opent met zijn Gouden Palm, het sociale drama I, Daniel Blake, op 11 oktober de 43ste editie van Film Fest Gent. Tot 21 oktober en de Belgische slotfilm Souvenir serveert het festival volgens artistiek directeur Patrick Duynslaegher “een parade van geëngageerde auteursfilms uit de hele wereld”. De organisatoren focussen niet op sterren en beroemdheden maar willen vooral “de filmcultuur in het zonnetje zetten.” De rode loper wordt in Gent vooral uitgerold voor filmliefhebbers.
De dromerige affiche van het 69ste Filmfestival van Cannes oogt vertrouwd. De man in het witte kostuum, de trappen, de zee, de bomen, de horizon, het goudgele zonlicht; waar hebben we dat nog gezien? In Le Mépris, want de ontwerpers gebruikten stills uit Jean-Luc Godards mythische film van 1963 om ons te prikkelen met “het beeld van een man die klimt naar zijn droom in een warm Mediterraan licht”. Bovendien verwijzen de festivalorganisatoren naar de quote waarmee Godards Moraviaverfilming opende: “Cinema vervangt onze blik door een wereld die overeenstemt met onze verlangens”. Waar komt al dit moois vandaan?
De wereld mag dan wel multipolair worden, ‘wereldcinema’ koestert nog oude tegenstellingen en schittert als concept vooral door vaagheid. Hoe westers is de wereldfilm? Of: hoe alomtegenwoordig is het Witte Westen? En: kan een wereldfilmfestival zoals MOOOV filmmakers helpen om uit het getto te breken?
‘Aftersun’ en ‘War Pony’ gingen met de prijzen aan de haal tijdens het jongste ‘American Film Festival’ van Deauville maar de meeste aandacht ging naar de vertoning op megagroot scherm van ‘Blonde’. Een verbluffende, door #MeToo getekende, adaptatie van Joyce Carol Oates’ nadrukkelijk als fictiewerk gepresenteerde Marilyn Monroe roman. Helaas zal dit meesterwerk van Andrew Dominik niet in de Benelux filmzalen te zien zijn. Wel bij Netflix, de producent die onlangs aankondigde minder te zullen investeren in dergelijke ‘grote’ auteursfilms.
