Tussen zijn Amerikaanse hitfilms One Flew Over the Cuckoo’s Nest en Amadeus draaide Milos Forman de commerciële flop Ragtime, een nochtans krachtig sociaal fresco over het racisme van Amerika begin 20ste eeuw.
Een speciale Blu-ray editie met twee covers (een ‘reversible sleeve’ met het originele én nieuw artwork) en twee versies van een film over een man met een gespleten persoonlijkheid is best amusant. Het wordt ook erg interessant wanneer de film Raising Cain is en de regisseur Brian DePalma. Verwarring en illusie vormen zowat de link tussen het imago van de omstreden cineast, het medium waarin hij actief is en de films die hij maakt.
Met Ramen Shop levert de Singaporese cineast Eric Khoo (Be with me, My Magic) een heerlijk intiem familiedrama af gekruid met de notie dat samen koken en eten voor loutering kan zorgen. Centraal staat een jonge ramenchef die via een culinaire trip de tragische liefdesgeschiedenis van zijn ouders ontdekt en zo zijn eigen identiteit vindt.
«Laat je door niemand behandelen als een invalide». Die les krijgt Ray Charles ingeprent door zijn moeder, vlak nadat we in de generiek pianotoetsen weerspiegeld zien in de legendarische donkere zonnebril van het Amerikaans soulicoon. Het verlangen om «altijd op eigen benen te staan» is de rode draad door biopic Ray.
Razorback, het uit 1984 daterende debuut van de Australische Highlander regisseur Russell Mulcahy, is een in de outback gesitueerde variatie op Jaws maar het is vooral ook een 200% eighties film. De briljante fotografie van Dean Semler is doordrenkt van de videoclipcultuur en de personages ademen de tijdsgeest uit. Terwijl het live action monster beklijft.
“Wanneer ik een verhaal vertel ben ik me niet altijd bewust van de dramatische kracht ervan,” zei Matteo Garrone in Cannes, “ik besef het vaak pas achteraf. Bij Reality dacht ik vooraf aan een Pixar-film met dramatische accenten”. Na zijn neorealistisch Shakespeariaans misdaaddrama Gomorra pakt de Italiaanse cineast uit met een eerder bijtende dan hilarische satire over Napels en ‘reality tv’. Een bittere kroniek die tegelijk ook een ode aan de Italiaanse komedie van weleer is.
“Wij zijn politiemannen, geen politici,” zegt Arnold Schwarzenegger tegen James Belushi in Red Heat, “wij mogen elkaar mogen”. In deze cartoonachtige actiekomedie van The Warriors regisseur Walter Hill uit ‘88 verrast Arnie door zelfspot en het vernietigen van het toen nog in Amerika levende vijandbeeld van de Russen.
Delmer Daves’ atypische film noir The Red House uit 1947 is een van Martin Scorsese’s favorieten maar was lang enkel te zien in een verminkte versie. Gelukkig brengt het Franse Rimini Editions nu een gerestaureerde versie uit.
Na de vrouwenportretten Hedda en Lady Jane vertelt de Britse theatermaker en filmregisseur Trevor Nunn het verhaal van een gepensioneerde bibliothecaresse die gearresteerd wordt omdat ze 50 jaar eerder spioneerde voor de Sovjet Unie. Red Joan is gebaseerd op de bestseller van Jennie Rooney en wordt gedragen door Judi Dench en Sophie Cookson.
De onafhankelijke Amerikaanse filmmaker Sean Baker (Tangerine, The Florida Project) houdt van figuren in de marge en van stevig in de realiteit verankerde tegendraadse fictiefilms. Met de kleurrijke fabel Red Rocket hangt hij andermaal een ontluisterend beeld op van de Amerikaanse droom én realiteit.