Hallelujah! De nieuwe Paul Verhoeven, ‘Benedetta’, provoceert op de heerlijke tong in de wang manier die we van de Nederlandse regisseur van ‘Turks Fruit’, ‘Spetters, ‘Basic Instinct’, ‘Starship Troopers’ en ‘Elle’ kennen. Flirtend met wansmaak, perversiteit, geweld en ironische maatschappijkritiek. Spelend met zijn vaste onderwerpen religie en seks. Een ‘women’s empowerment drama’ met hoofdrollen voor lesbische nonnen, een wraakzuchtige Jezus, een multipurpose Mariabeeld en …een pandemie. Kortom, een uitdagende historische film met actualiteitsgehalte en humor. Vintage Verhoeven.
De Brusselse Cinematek startte de restauratie en digitalisatie van het unieke oeuvre van de Belgische cineast André Delvaux met L’oeuvre au noir. Nummer twee in de zesdelige reeks was Benvenuta, een melancholisch romantisch drama dat Delvaux anno 1983 draaide in Gent.
“Als ze optreedt, is het alsof je een X-rated film ziet, wanneer je een Disney film verwacht.” Zo omschreven muziekjournalisten de optredens van Funk-Queen Betty Davis in de jaren zeventig. De Brit Philip Cox maakte met Betty: They Say I’m Different een fascinerende korte documentaire over deze rebelse zwarte artieste die met haar muziek en persoonlijkheid haar tijd ver vooruit was.
Betty: They Say I’m Different van de Brit Philip Cox is een fascinerende (korte) documentaire over een fascinerende vrouw. Het nu vergeten funk icoon Betty Davis was begin jaren zeventig een rebelse artieste die ongekend expliciet zong over seks en even duidelijk feministische standpunten innam in een door mannen gedomineerde muziekwereld. Daar waren noch die muziekwereld, noch het publiek klaar voor en rond 1980 verdween de ex-echtgenote van Miles Davis van het toneel. Cox gaat op zoek naar de vrouw achter het mysterie.
Hoe leeft, communiceert en heeft men lief in de stadstaat Singapore? Met zijn derde film duikt onafhankelijk filmmaker Eric Khoo (Mee Pok Man, 12 Storeys) achter de schermen van de ‘nanny state’. Niet om af te rekenen met het autoritaire regime dat burgers via comfort hersendood maakt. Wèl om hoop te injecteren in een koel universum beheerst door eenzaamheid, emotionele armoede en zielloze communicatie.
Na twee ernstige grote mensen films, Lincoln en Bridge of Spies, keert Hollywood gigant Steven Spielberg met de Roald Dahl verfilming The BFG (De GVR) terug naar een jong publiek en het kind in zichzelf.
In den beginne was The Bible een ambitieus droomproject van Dino de Laurentiis. De Italiaanse megalomane producent wou de bijbel volledig laten verfilmen in Romeinse studio’s door gereputeerde regisseurs. Maar Welles, Visconti, Fellini en Bresson haakten af en de financiering raakte niet volledig rond. Besloten werd enkel de eerste tweeëntwintig hoofdstukken van de Genesis weer te geven. De subtitel ‘in the Beginning’ werd toegevoegd en John Huston kreeg de superproductie toegeschoven.
Tim Burton is een ‘auteur’ met een herkenbare stijl en terugkerende motieven. De regisseur die opgroeide in de schaduw van Hollywood als een buitenbeentje met een overijverige verbeelding maakt al 30 jaar lang films over eenzame freaks en onbegrepen outsiders die tussen een normale en een vreemde wereld pendelen. Van Beetlejuice over Batman en Mars Attacks! tot Big Fish en Frankenweenie. Met Ed Wood draaide hij al een briljante maar bizarre biopic en Big Eyes is zo mogelijk nog vreemder.
Ondanks de commerciële slagkracht van Disney en de creatieve impuls van Pixar is animatie al lang geen puur Amerikaans fenomeen meer. Scandinavische en Franse animatiefilmers manifesteerden zich, de Japanners stampten een heuse industrie uit de grond en een kleine Belg bouwde een stevige reputatie op. Ben Stassen, die doorbrak met Fly Me to the Moon en Sammy’s Avonturen, tracht nu met steun van het Franse Studiocanal de wereld te veroveren met het Amerikaans getinte Bigfoot Junior.
“Al wat ik vraag is dat mensen de kans krijgen om de film te zien die ik met hart en ziel heb geleefd, geschreven, geregisseerd en gemonteerd – de volledige vier uur en half lange film – voor ze hun eindoordeel vellen”. Aan het woord is Samuel Fuller(1912-1997), in zijn postuum verschenen autobiografie ‘A Third Face’. De regisseur van Pickup on South Street en Shock Corridor bleef vurig hopen “dat ooit een intelligente studioverantwoordelijke de toestemming zal geven om The Big Red One te restaureren en de ‘director’s cut’ te tonen”. Die smeekbede lijkt, met de bioscoop- en dvd-release van The Big Red One – The Reconstruction, verhoord. Al benadrukt producent Richard Schickel in zijn audiocommentaar dat “dit géén director’s cut is maar een restauratie en reconstructie waarbij we ons trachtten in te beelden wat Fuller voor ogen had”.
