Nog nooit vertolkte Leonardo DiCaprio zo’n walgelijk figuur: een narcistische, hebzuchtige en decadente trader die in zijn extreem hedonisme de wereld ziet als een consumptiegoed. Jordan Belfort is The Wolf of Wall Street, een sociopaat wiens losbandig leven symbool staat voor ’the American way’. Martin Scorsese’s moderne gangster is een beurszwendelaar die de verdorvenheid van het kapitalisme en het failliet van een beschaving illustreert.
Veranderen om beter zichzelf te blijven. Dat doet Far from Heaven en I’m Not There regisseur Todd Haynes met Wonderstruck. Dat dit emotionele verhaal over verbeelding in het verleden speelt is vertrouwd. Maar zijn adaptatie van Brian Selznicks graphic novel is een ‘kinderfilm’ en dat is nieuw voor Haynes. Toch werd het geen kinderachtige film.
Cinema kan collectieve trauma’s helpen genezen. Daarvoor is het nooit “te vroeg”. United 93 scoorde niet aan de box-office omdat het geen ‘feel good’ film met ‘happy end’ was. In tegenstelling tot Oliver Stone’s World Trade Center. De tweede grote 9/11-film wil een helend heldendicht zijn. Mét Hollywoodsterren.
In het empathische 9/11-drama ‘Worth’ focust ‘The Kindergarten Teacher’ regisseur Sara Colangelo op het juridische gevecht van slachtoffers die in de nasleep van de aanslagen van 2001 weigeren om de waarde van mensenlevens te laten uitdrukken in een bureaucratisch en discriminerend rekensommetje. Het werd een ingetogen aanklacht, een sober karakter gedreven en op waarheid gebaseerd drama dat vooral uitblinkt in het belichten van individuele verhalen die niet verdrongen worden door de ‘heroïsche’ inspanning van het advocatenteam.
“De man uit het verleden heeft opnieuw een toekomst” schreef Time nadat Mickey Rourke’s comeback The Wrestler in Venetië met een Gouden Leeuw werd bekroond. Officieel ging de prijs naar het melancholische worsteldrama maar door de intense vertolking van Rourke en de parallellen tussen het verhaal en zijn leven werd de krachttoer vooral op het conto van de voormalige ster uit Rumble Fish geschreven. Waardoor het eerherstel van de na The Fountain uitgespuwde Darren Aronofsky bijna ongemerkt verliep. De regisseur van Requiem for a Dream herontdekte dat “het meest opwindende aspect van filmmaken het werken met acteurs is.”
“Mijn naam is John Ford. Ik maak westerns”. Deze uitspraak is even gekend als onjuist. De legendarische regisseur van Stagecoach en The Searchers draaide immers ook tal van films in andere genres. Films zoals How Green Was My Valley, The Sun Shines Bright, Mr. Roberts en Young Mr Lincoln.
Met amper vier kronieken van verloren onschuld groeide Lynne Ramsay uit tot een van de meest getalenteerde hedendaagse (vrouwelijke) cineasten. In haar artistieke genrestudie You Were Never Really Here speelt Joaquin Phoenix een brutale enigmatische hitman die een meisje moet bevrijden uit de handen van een pedofiel. Zijn uitgeholde man beklijft.
Na tal van internationaal bekroonde kortfilms maakt de Belgisch-Koerdische filmmaker Sahim Omar Kalifa zijn langspeeldebuut met een emotionele mokerslag. Via het gedoemde liefdesverhaal van een Koerdische herder en zijn vrijgevochten vrouw snijdt ‘Zagros’ thema’s als migratie, wurgende familiale en sociale druk, gekrenkte familie-eer en obsessionele achterdocht aan. Een menselijke, spannende, intense, prangende en persoonlijke prent. Terecht bekroond met de Grand Prix van Film Fest Gent.
In het videospel ‘Call of Duty’ lost een shooter/speler alles op door een kogel door iemands hoofd te jagen. Kathryn Bigelows subjectief en tendentieus docudrama Zero Dark Thirty tovert met dezelfde filosofie de jacht op Osama bin Laden om in een wraakqueeste. “De kerel viel mijn thuisstad aan,” aldus scenarist Mark Boal, “de lange nasleep daarvan bepaalde mijn professioneel leven als schrijver”.
