In 1968 liet Stanley Kubrick (1928-1999) met het enigmatische 2001: A Space Odyssey zijn absoluut meesterwerk los op de mensheid. Een filmmijlpaal die cinema in het algemeen en sciencefiction in het bijzonder grondig veranderde. In een lijvig een prestigieus boek wordt uit de doeken gedaan hoe dit meesterwerk ontstond.
Stanley Kubrick geloofde al heel snel in dvd. De meester zag het als een uitstekend middel om zijn films te tonen zoals hij ze in zijn geest ontworpen had. Daarbij had dvd in zijn ogen drie sterke troeven. Ten eerste, door het omzeilen van het dubbing-probleem komt de taal (cruciaal in zijn films) volledig tot haar recht. Ten tweede, het geluid kan worden verbeterd wat de auditieve kracht en het muzikale karakter van zijn films versterkt. En ten derde, de beeldkwaliteit kan worden geoptimaliseerd. Met deze mogelijkheden in gedachte werd THE STANLEY KUBRICK COLLECTION (Warner & Columbia) samengesteld.
Onder impuls van Stanley Kubricks schoonbroer Jan Harlan werden vijf klassiekers opnieuw op dvd uitgebracht. De doublediscversies in deze ‘Special Edition Collection’ bevatten hoogstaand bonusmateriaal dat het enigma Kubrick helpt ontsluieren. Een must voor fans én kenners.
Leuven, Parijs, Praag, San Francisco. In het woelige jaar 1968 lagen de utopieën voor het grijpen. Die op de snijlijn van rebellie en droom balancerende tijdsgeest verklaart voor een stuk waarom de technologische utopie van Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey aansloeg bij het grote publiek. Terwijl de première van het ruimte-epos in april ’68 toch een catastrofe was (zelfs medewerkers van productiefirma MGM verlieten bij drommen de zaal) en toonaangevende critici vernietigend reageerden.
Met zijn op de
animatiefestivals van Annecy en Brussel bekroonde debuut Funan
vertelt Denis Do via het kleine verhaal van een Cambodjaans gezin het
grote verhaal van de Rode Khmer periode. “Het is een pijnlijk
persoonlijk verhaal.”
Met zijn op de animatiefestivals van Annecy en Brussel bekroonde debuut Funan vertelt Denis Do (° 1985) via het kleine verhaal van een Cambodjaans gezin het grote verhaal van de Rode Khmer periode. “Het is een pijnlijk persoonlijk verhaal” vertelde deze in Parijs geboren zoon van Cambodjaanse ouder tijdens Film Fest Gent 2018. Het verhaal van gezinsleden die gescheiden worden van elkaar wanneer het regime van Pol Pot in 1975 met harde hand regeert in Cambodja.
Met zijn debuutfilm Funan won de Franse cineast Denis Do de prijs voor beste langspeelfilm op het vermaarde Franse animatiefilmfilmfestival Annecy. Do vertelt in deze Belgische co-productie een persoonlijk verhaal van gezinsleden die gescheiden worden van elkaar wanneer het regime van Pol Pot in 1975 met harde hand regeert in Cambodja. Een moeder start daarop een lange zoektocht naar haar zoon. De Rode Khmer komen in beeld maar deze realistische 2D-animatiefilm focust vooral op de lijdensweg van de Cambodjanen en de schoonheid van hun land.
De bekroning begin dit jaar van Gianfranco Rosi’s op het Italiaanse eiland Lampedusa gedraaide Fuocoammare tijdens het filmfestival van Berlijn was, op het hoogtepunt van de Europese vluchtelingencrisis, een duidelijk politiek statement. Maar de Gouden Beer winnaar is ook een heel sterke documentaire die ons een emotionele mokerslag toedient.
“Er is niets permanent, behalve verandering.” Met die Heraclitus quote opent ‘Future Shocked’, een prikkelende en belangrijke documentaire die ons doet nadenken over de relatie tussen maatschappelijke veranderingen en de transformatie van moraliteit. Over de snelheid waarmee regels, normen en waarden ogenschijnlijk evolueren in een wereld die door polarisatie in vuur en vlam lijkt te staan. Documentairemaker Johan Van Schaeren voelt zich gesandwicht tussen ‘boomers’ en ‘wokers’ en vertrekt van historisch beeldmateriaal om een academisch panel te bevragen over de ‘schok’ die verandering veroorzaakt. Resultaat is een even boeiend als belangrijke documentaire die zonder belerend vingertje aanzet tot debat.
“Wat ons boeit is de dynamiek tussen een gebouw, de wijk en de mensen die er leven” benadrukte het Franse regieduo Fanny Liatard en Jérémy Trouilh toen ze tijdens Film Fest Gent hun langspeelfilm debuut ‘Gagarine’ vertoonden. ‘Rabot’ hadden ze niet gezien maar de problematiek van Christina Vandekerckhove’s documentaire was vertrouwd sinds de eigen kortfilm uit 2014 die hun in de Franse banlieues spelend fictieverhaal inspireert. ‘Gagarine’ is geen somber sociaal drama maar een hoopvol magisch-realistisch modern sprookje over solidariteit, veerkracht en verbeelding.