Meer dan 50 jaar na datum is Legacy of the 500,000, de enige film die de Japanse mythische acteur Toshiro Mifune regisseerde, eindelijk te zien in Europa. Het blijkt een donkere B-film die licht schatplichtig is aan Akira Kurosawa.
In een zomer waar traditioneel superhelden zichzelf té ernstig nemen is het leuk om te genieten van een animatiefilm die hiermee de draak steekt. The LEGO Batman Movie voert de pratende gele poppetjes met vierkante lijfjes en korte beentjes die schitterden in The Lego Movie (2014) opnieuw op in een tegelijk grappige, nostalgische en relativerende superheldenfilm met Batman in de hoofdrol. Het tempo is meestal hels en de grappen vaak volwassenen maar de kids vergeten vlot voor 104 minuten het strand en de ijsjes. En het eventuele mindere weer.
Glimmende en snelle auto’s fascineren Noord-Amerikanen. Getuige zowel auteurfilms (Cronenbergs Crash) als popcorn cinema (The Fast and the Furious franchise). Walk the Line en Logan regisseur James Mangold maakt met zijn karaktergedreven Le Mans ’66 die passie voor auto’s en racen ook voor ‘leken’ boeiend én dramatisch.
De coming-of-age documentaire Life, Animated volgt de ontwikkeling van een opgroeiende jonge autist met een obsessieve passie voor Disney films. Animatiefilms die Owen Suskind doen openbloeien en zijn familie een sleutel aanreiken om binnen te dringen in zijn gesloten denk- en leefwereld.
De Belgische zalen zijn terug open maar van het apocalyptische en burleske The Lighthouse, met voorsprong de meest verbluffende Amerikaanse film van het laatste jaar, is er geen spoor. Te veel creativiteit en originaliteit kan blijkbaar een bioscoopcarrière schaden. Gelukkig voor regisseur Robert Eggers fungeren Blu-ray en Dvd net als bij zijn debuut The Witch als vangnet. Zo blijft de huisbioscoop verder operationeel.
Samen met generatiegenoten Jordan Peele, David Robert Mitchell en Ari Aster behoort Robert Eggers sinds zijn contemplatief debuut The Witch tot het kransje Amerikaanse regisseurs die het potentieel bezitten om via gedurfde genrecinema de droomfabriek nieuw creatief leven in te blazen. Dat illustreert het apocalyptische, burleske The Lighthouse met verve.
Op 2 maart begon filmmaker Robert Eggers in Noord-Ierland aan zijn Viking wraakepos The Northman. Twee weken later legde producent Disney de opnamen stil: Covid-19. Een nieuwe tegenslag voor de Amerikaanse onafhankelijke regisseur die wel lof kreeg voor zijn debuut The Witch en prijzen won met The Lighthouse maar beide films slechts beperkt verdeeld zag worden. Zo haalden in België geen van zijn eerste twee films de zalen. Maar in Deauville toonde Eggers zich tevreden. “Ik heb de film kunnen maken die ik wou.”
In de documentaire Hollywood aan de Schelde passeren veel films van Robbe De Hert de revue, maar niét Lijmen/Het been. Dat was voor de cineast een pijnlijke herinnering schreven we n.a.v. de dvd release van Paradiso.
Een telefoontje van het ziekenhuis met de melding dat hun zesjarig zoontje bij vergissing werd verwisseld brengt in Like Father Like Son een architect aan het wankelen. Ook voor Hirokazu Kore-eda was dit familiedrama een wake-up call.
Met het door waargebeurde feiten geïnspireerde ‘Lillian’, een road movie waarin een zwijgzame vrouw door een desolaat Amerika trekt om uiteindelijk in de wildernis te verdwijnen, kijkt de Oostenrijkse filmmaker Andreas Horvath met de ogen van een outsider naar de Verenigde Staten. Sublieme breedbeeld fotografie laat ons kennismaken met adembenemende landschappen, rurale gemeenschappen en een jonge immigrante die radicaal maar langzaam uit de wereld vlucht. En zo een sterk, woordeloos statement maakt.