LAURENCE ANYWAYS

Energiek, intens, creatief; de emotionele filmbommen van het Canadese wonderkind Xavier Dolan blijven indruk maken. Dat hij nog lang niet opgebrand is bewijst hij andermaal met Laurence Anyways.

Lees meer »

“Ik voel me aangetrokken totmensen die hun gewone bestaan opgeven en een ander leven zoeken,” zegt Leave no Trace regisseur Debra Granik, “bovendien fascineren mensen die vergeten worden door de samenleving me.”

Kan je ontsnappen uit het systeem? Die vraag onderzoekt de Amerikaanse onafhankelijke cineaste Debra Granik in Leave no Trace, een adaptatie van Peter Rocks ‘My Abandonment’. Niet toevallig was Granik een van de vrouwelijke filmmakers die bij de recente Oscars onder de radar van de Academy of Motion Pictures bleef. Ze vermijdt stereotiep actiespektakel en toont “respect voor het lef van mensen die ervoor kiezen om weg te lopen van de digitale wereld.” Bij ons paste ‘Leave no Trace’ niet in het bioscooplandschap, gelukkig biedt dvd een uitweg.

Meer dan 50 jaar na datum is Legacy of the 500,000, de enige film die de Japanse mythische acteur Toshiro Mifune regisseerde, eindelijk te zien in Europa. Het blijkt een donkere B-film die licht schatplichtig is aan Akira Kurosawa.

Glimmende en snelle auto’s fascineren Noord-Amerikanen. Getuige zowel auteurfilms (Cronenbergs Crash) als popcorn cinema (The Fast and the Furious franchise). Walk the Line en Logan regisseur James Mangold maakt met zijn karaktergedreven Le Mans ’66 die passie voor auto’s en racen ook voor ‘leken’ boeiend én dramatisch.

LETTERS FROM IWO JIMA

Flags of Our Fathers en Letters from Iwo Jima zijn zowat ‘angle’ en ‘reverse angle’, ‘beeld’ en ‘tegenbeeld’ van de bloedige slag om het eiland Iwo Jima tijdens WO II. De Japanse versie is een weemoedig en humanistisch oorlogsepos. Klassieke cinema én een instant-klassieker van ‘oude meester’ Clint Eastwood.

Lees meer »

De Belgische zalen zijn terug open maar van het apocalyptische en burleske The Lighthouse, met voorsprong de meest verbluffende Amerikaanse film van het laatste jaar, is er geen spoor. Te veel creativiteit en originaliteit kan blijkbaar een bioscoopcarrière schaden. Gelukkig voor regisseur Robert Eggers fungeren Blu-ray en Dvd net als bij zijn debuut The Witch als vangnet. Zo blijft de huisbioscoop verder operationeel.

Samen met generatiegenoten Jordan Peele, David Robert Mitchell en Ari Aster behoort Robert Eggers sinds zijn contemplatief debuut The Witch tot het kransje Amerikaanse regisseurs die het potentieel bezitten om via gedurfde genrecinema de droomfabriek nieuw creatief leven in te blazen. Dat illustreert het apocalyptische, burleske The Lighthouse met verve.

Op 2 maart begon filmmaker Robert Eggers in Noord-Ierland aan zijn Viking wraakepos The Northman. Twee weken later legde producent Disney de opnamen stil: Covid-19. Een nieuwe tegenslag voor de Amerikaanse onafhankelijke regisseur die wel lof kreeg voor zijn debuut The Witch en prijzen won met The Lighthouse maar beide films slechts beperkt verdeeld zag worden. Zo haalden in België geen van zijn eerste twee films de zalen. Maar in Deauville toonde Eggers zich tevreden. “Ik heb de film kunnen maken die ik wou.”

In de documentaire Hollywood aan de Schelde passeren veel films van Robbe De Hert de revue, maar niét Lijmen/Het been. Dat was voor de cineast een pijnlijke herinnering schreven we n.a.v. de dvd release van Paradiso.