Hoe leeft, communiceert en heeft men lief in de stadstaat Singapore? Met zijn derde film duikt onafhankelijk filmmaker Eric Khoo (Mee Pok Man, 12 Storeys) achter de schermen van de ‘nanny state’. Niet om af te rekenen met het autoritaire regime dat burgers via comfort hersendood maakt. Wèl om hoop te injecteren in een koel universum beheerst door eenzaamheid, emotionele armoede en zielloze communicatie.
Lees meer »
“Een hoopvol lied”, “uniek cinematografisch essay”, “prachtige minimalistische film”. Olivier Père haalde twee jaar geleden in Cannes de loftrompet boven voor ‘Quinzaine des Réalisateurs’-openingsfilm Be with me. Terecht, want de Singaporese cineast Eric Khoo (°1965, Singapore) leverde een fraai staaltje zintuiglijke cinema af.
Lees meer »
THE BFG
Na twee ernstige grote mensen films, Lincoln en Bridge of Spies, keert Hollywood gigant Steven Spielberg met de Roald Dahl verfilming The BFG (De GVR) terug naar een jong publiek en het kind in zichzelf.
THE BIBLE
In den beginne was The Bible een ambitieus droomproject van Dino de Laurentiis. De Italiaanse megalomane producent wou de bijbel volledig laten verfilmen in Romeinse studio’s door gereputeerde regisseurs. Maar Welles, Visconti, Fellini en Bresson haakten af en de financiering raakte niet volledig rond. Besloten werd enkel de eerste tweeëntwintig hoofdstukken van de Genesis weer te geven. De subtitel ‘in the Beginning’ werd toegevoegd en John Huston kreeg de superproductie toegeschoven.
Tim Burton is een ‘auteur’ met een herkenbare stijl en terugkerende motieven. De regisseur die opgroeide in de schaduw van Hollywood als een buitenbeentje met een overijverige verbeelding maakt al 30 jaar lang films over eenzame freaks en onbegrepen outsiders die tussen een normale en een vreemde wereld pendelen. Van Beetlejuice over Batman en Mars Attacks! tot Big Fish en Frankenweenie. Met Ed Wood draaide hij al een briljante maar bizarre biopic en Big Eyes is zo mogelijk nog vreemder.
Lees meer »
BIGFOOT JUNIOR
Ondanks de commerciële slagkracht van Disney en de creatieve impuls van Pixar is animatie al lang geen puur Amerikaans fenomeen meer. Scandinavische en Franse animatiefilmers manifesteerden zich, de Japanners stampten een heuse industrie uit de grond en een kleine Belg bouwde een stevige reputatie op. Ben Stassen, die doorbrak met Fly Me to the Moon en Sammy’s Avonturen, tracht nu met steun van het Franse Studiocanal de wereld te veroveren met het Amerikaans getinte Bigfoot Junior.
THE BIG RED ONE
“Al wat ik vraag is dat mensen de kans krijgen om de film te zien die ik met hart en ziel heb geleefd, geschreven, geregisseerd en gemonteerd – de volledige vier uur en half lange film – voor ze hun eindoordeel vellen”. Aan het woord is Samuel Fuller(1912-1997), in zijn postuum verschenen autobiografie ‘A Third Face’. De regisseur van Pickup on South Street en Shock Corridor bleef vurig hopen “dat ooit een intelligente studioverantwoordelijke de toestemming zal geven om The Big Red One te restaureren en de ‘director’s cut’ te tonen”. Die smeekbede lijkt, met de bioscoop- en dvd-release van The Big Red One – The Reconstruction, verhoord. Al benadrukt producent Richard Schickel in zijn audiocommentaar dat “dit géén director’s cut is maar een restauratie en reconstructie waarbij we ons trachtten in te beelden wat Fuller voor ogen had”.
THE BIG SHORT: Een zeepbel maakt slachtoffers
Hollywood lijkt vaak een wereldvreemde zeepbel maar twee onafhankelijke Amerikaanse filmmakers verrasten recent wel met ontluisterende en politiek kritische genrefilms over de kredietcrisis van 2007-2008 die ontstond toen de huizenmarkt-bubbel uiteenspatte. Ramin Bahrani focust met de tragische thriller 99 Homes op de slachtoffers, Adam McKay brengt met de dramatische zwarte komedie The Big Short de verantwoordelijke geldmannen in beeld. Die laatste film, bekroond met de Oscar voor beste geadapteerde scenario, is zo complex dat de dvd-release welkom is om alle nuances te vatten.
THE BIG SHORT: Finne Wittrock en John Magaro
“In een komedie kan je de dingen heel direct zeggen op een manier die mensen bevalt” zegt regisseur Adam McKay in een documentaire op de Blu-ray van zijn met de Oscar voor beste geadapteerde scenario bekroonde The Big Short. “We wilden tegelijk entertainen en informeren” vult scenarist Charles Randolph aan. Het duo koos voor hun adaptatie van het kurkdroge ‘The Big Short: Inside The Doomsday Machine’ (2010) van journalist Michael Lewis (“een van de beste boeken van dit tijdperk” dixit McKay) voor het genre waarmee ze het best de pijnlijke maar absurde geschiedenis van de Amerikaanse krediet- en huizencrisis van 2007-2008 konden vertellen: de zwarte komedie.
BIG WEDNESDAY
Het surfepos Big Wednesday is de beste en meest persoonlijke film van John Milius, een man die liever generaal dan filmmaker geworden was en in Hollywood vooral respect afdwong met scenario’s voor 1941 (Spielberg), The life and times of judge Roy Bean (Huston), Jeremiah Johnson (Pollack) en Apocalypse Now (Coppola). Als regisseur scoorde hij met Dillinger, The Wind and the Lion, Conan the Barbarian, Red Dawn, Farewell to the King en Flight of the intruder minder. Maar Big Wednesday bereikte wel een cultstatus.