Met haar tegelijk grappige en schrijnende Vlaamse jeugdfilm Binti maakt de jonge actrice en cineaste Frederike Migom een erg indrukwekkend langspeelfilmdebuut. De zowel tijdens het jongste JEF festival als in Montréal bekroonde prent gaat over een in Congo geboren energiek twaalfjarig meisje dat geen geldige verblijfsdocumenten bezit maar optimistisch in het leven blijft staan. Een pijnlijk maar ook hoopvol verhaal over dromen in een multiculturele samenleving. Verteld met aanstekelijk enthousiasme en zonder vals sentiment.
Met het poëtische Bird People maakt Pascale Ferran na haar tijdloze ode aan de vrijheid Lady Chatterley een erg hedendaagse film over vervreemding, verzet en het verlangen om uit een gekooid bestaan te breken en de vleugels uit te slaan.
“The Birth of a Nation is ook de geboorte van een regisseur, een briljant scenarist en en een filmster” zegt acteur Jackie Earle Haley over Nate Parker, de drijvende kracht achter dit epos over slavenopstandleider Nat Turner. Parker eigende zich de titel van D.W. Griffiths controversiële blockbuster uit 1915 toe om het racisme ervan op zijn kop te zetten “en te tonen dat Black Lives Matter‘.” Het werd geen perfecte maar wel een belangrijke film. Een Amerikaanse tragedie die via het verleden naar het heden kijkt.
Adil El Arbi en Bilall Fallah zijn filmmakers met een missie. En die missie is niet het aankaarten van de realiteit van stadsbendes of het bijstellen van het imago van allochtone jongeren. Laat staan het duiden van Molenbeek (1080 Brussel) als wereldhoofdstad van het terrorisme. Nee, de jonge Belgische filmmakers willen gewoon Hollywood veroveren. Niet meer en niet minder. Black is hun visitekaartje op weg naar die Amerikaanse droom.
Na Heat, The Insider, Collateral en Miami Vice leek het niet meer stuk te kunnen voor de Amerikaanse filmmaker Michael Mann. Maar Public Enemies flopte en het was zes jaar wachten op Blackhat. Helaas liet het Amerikaanse publiek het opnieuw afweten, waardoor de cyberthriller bij ons op Blu-ray uitging.
apr 10, 2021 // by Ivo De Kock // actueel, Algemeen, drama, dvd, film, genre, regisseur // Reacties uitgeschakeld voor Black Jack: Rebels kinderavontuur van Ken Loach
Black Jack
In juni wordt Ken Loach 85 maar aan scherpte heeft de energieke Britse filmmaker nog niets ingeboet. Getuige ‘Dialogue sur l’art et la politique’, geschreven neerslag van een levendig gesprek tussen Loach en schrijver-socioloog Édouard Louis over sociaal geweld en het engagement van kunstenaars. Dat Loach reeds als jong cineast bijzonder kritisch was blijkt uit de Blu-ray release van ‘Black Jack’, een historisch jongerenavontuur uit 1979. Mijlenver verwijderd van het sociaal realisme dat vroege (‘Kes’) en recente (‘Sorry We Missed You’) Loach films verbindt maar een even krachtige en kritische doorlichting van een ondraaglijk onrechtvaardige samenleving.
Grand Prix van Cannes BLACKkKLANSMAN is grand cru Spike Lee. Een even omstreden als opwindende satire-annex-aanklacht die via een grotesk waargebeurd verhaal, de avonturen van een zwarte politie-infiltrant in het haat universum van de Ku Klux Klan, onderstreept hoe actueel het racisme en de raciale conflicten aangekaart in Do the Right Thing nog zijn.
Spike Lee’s passage in Cannes verliep niet onopgemerkt. Zijn uiteindelijk met de Grand Prix bekroonde BlacKkKlansman werd bedacht met een staande ovatie en tijdens de persconferentie haalde de Amerikaanse filmmaker uit naar Donald Trump omdat die bij het Charlottesville incident geen afstand nam van de Klan en de nazi’s: “De motherfucker had de wereld kunnen tonen dat we beter zijn dan dat.” Met het waargebeurde verhaal van een Afro-Amerikaanse detective die infiltreert in de extreemrechtse Klu Klux Klan wil Lee de wereld wakker schudden.
Johnny Depp isijzingwekkend briljant in Scott Coopers biografische gangsterfilm Black Mass. De volledig getransformeerde acteur zet de beruchte Ierse maffiabaas James ‘Whitey’ Bulger – die in de jaren ’70 en ’80 met zijn Winter Hill Gang heerste over South Boston – overtuigend neer als een even gevaarlijke als charismatische gangster, een sociopaat die geliefd én gevreesd werd. Een blik, gebaar of stemverheffing van Depp volstaan om spanning of dreiging te creëren.
“Ik heb goden zien vliegen. Ik heb mensen wapens zien maken die ik me zelfs niet kon voorstellen. Ik heb buitenaardse wezens uit de lucht zien vallen. Maar iets zoals dit zag ik nog nooit.” Zegt Everett K. Ross (Martin Freeman), de gedesoriënteerde blanke C.I.A. agent die bewonderend reageert wanneer hij in Black Panther (2018) kennismaakt met een zwart Eldorado, het fictieve Afrikaanse land Wakanda. Ross is het kind in een snoepwinkel, dolblij wanneer hij uiteindelijk de kans krijgt om zèlf actieheld te spelen, én de toeschouwer in de film. Iemand die geacht wordt te genieten van popcorn voor de ogen (een indrukwekkend spektakel én universum) en van het gevoel getuige te zijn geweest van een heus evenement.
