Samen met Sean Baker wordt Roberto Minervini gezien als voortrekker van ‘Amerikaans Realisme’. Zelf spreekt de in Italië geboren filmmaker over humanistische cinema met een focus op mensen in de marge. Minervini voelt zich thuis in België, het land van zijn vaste monteur Marie-Hélène Dozo, en krijgt begin juni een Close-Up eerbetoon van Bozar.

In 1976 uitgebracht onder de slogan “Het meest verwoestende detectiveverhaal van deze eeuw” groeide All the President’s Men uit tot een van markantste Amerikaanse ‘journalistiek’-films en een schoolvoorbeeld van politieke paranoia cinema. Heel erg seventies, maar 50 jaar later blijkt Alan J. Pakula’s klassieker nog altijd relevant én urgent.

‘Scéal Eile’ (spreek uit ‘shkale el-eh), het Irish Film Festival dat naar jaarlijkse traditie in verschillende Belgische steden loopt, geeft zoals de Ierse uitdrukking aangeeft een podium aan ‘andere verhalen’. Ongekende, ongeziene en onconventionele verhalen. Documentaires, fictieverhalen en Iers gesproken films. Blikvanger dit jaar: ‘Blue Road’, het levensverhaal van de in de ban geslagen auteur Edna O’Brien.

Nog tot 13 september loopt in het Gentse S.M.A.K. ‘Unearthed Conversation’. Een tentoonstelling met recent werk van de Chileense onafhankelijke kunstenaars Francisca García en Mario Navarro over de relatie tussen landschap, beeld, cultuur en (politieke) geschiedenis. “Een conversatie en een uitnodiging tot gesprek” aldus kunstenaars die geestverwanten van filmgrootmeester Patricio Guzmán blijken.

De gebroeders Dardenne lagen mee aan de basis van de heropstart van de Brusselse Palace (voorheen Pathé Palace). Die arthouse viert nu 130 jaar filmkunst met de expo ‘Origins of Cinema’. Naast de eerste broers Pathé en Lumière projectoren ontdek je er Christiaan Huygens’ toverlantaarn én een nieuwe documentaire over Auguste en Louis Lumière.

Af en toe post je op Instagram beelden met een verhaal. Met een link tussen heden en verleden. Beelden die een band smeden tussen een grootvader en een (achter)kleinkind. Dankzij een plek met geschiedenis. Waar voetbal heel soms oorlog en altijd een speelbal van emoties is. Voer voor een mijmering. Over meer dan Tribune Twee.

De Belgische broers Dardenne lossen met hun groepsportret van tienermoeders Jeunes mères hun immersieve stijl maar blijven focussen op mensen in de marge.

Het verhaal van film- en dromenmaker Francis Ford Coppola blijft boeien. Filmhistoricus Sam Wasson schreef met ‘The Path to Paradise’ een mystieke biografie die leest als een wonderlijke trip. Terwijl de Amerikaanse regisseur ons weergaloos kijkplezier serveert met ‘Megalopolis’, een ruim 40 jaar gekoesterde droom omgetoverd in een utopisch meesterwerk. Wie verder kijkt dan Hollywoods ‘kroniek van een aangekondigd financieel fiasco’ framing en Coppola’s chaotische stijlmix ontdekt het mythisch universum van een visionaire cineast. Spektakel gedrenkt in een bespiegeling over tijd, geheugen, macht, democratie en het belang van utopieën.

Print staat meer dan ooit onder druk, maar gelukkig wordt er nog sporadisch tegen de stroom opgeroeid. Zo start ‘slow publisher voor cultuurliefhebbers’ Flaneur Uitgevers een nieuwe filmboekenreeks. Het eerste deel van ’24 frames’ focust op Belgische cinema en zet via een wisselwerking tussen beeld en tekst aan tot reflectie.

“Met een wereld waarin niemand komt wanneer een kind smeekt om hulp kan ik totaal niet leven”, zegt Kaouther Ben Hania tijdens ons interview in Brussel. Haar ‘The Voice of Hind Rajab’ fileert het systeem achter de moord op het vijfjarige Palestijnse meisje door een Israëlisch leger dat ook reddingsoperaties onmogelijk maakt.