Toen Michael Cimino op 2 juli stierf was het exact 20 jaar geleden dat zijn laatste film, Sunchaser, in première ging. Haast op hetzelfde moment verscheen Michael Cimino: Les voix perdues de l’Amérique waarin Jean-Baptiste Thoret schrijft over zijn tocht, samen met Cimino, door het Amerika van de filmmaker.
‘Master of Neo-Noir.’ Peetvader van ‘Miami crime fiction.’ De literaire wereld wist de Amerikaanse schrijver Charles Willeford, auteur van ‘The Burnt Orange Heresy’, naar waarde te schatten. Het grote publiek iets minder. Postuum leverde de succesrijke verfilming van Miami Blues in 1990 enige erkenning op maar daarna verdween Willeford in de vergetelheid. Of de adaptatie van de Italiaanse La doppia ora regisseur Giuseppe Capotondi hier verandering in brengt blijft onzeker. Maar The Burnt Orange Heresy is wel een boeiend werk over kunst en kunstkritiek, bedrog en misdaad, diefstal en moord. Met boek èn film als variaties op deze thema’s.
aug 21, 2021 // by Ivo De Kock // actueel, Algemeen, boek, dvd, film, genre, regisseur, thriller // Reacties uitgeschakeld voor ‘Chinatown’: De Antiheld en het Grote Seventies Afscheid van de Droomfabriekvan Hollywood
Roman Polanski’s Chinatown
“Forget it, Jake. It’s Chinatown.” De quote waarmee Chinatown somber afsloot werd legendarisch terwijl de bij het fysieke en morele landschap van de jaren veertig aansluitende film noir van Roman Polanski uitgroeide tot een klassieker. Zowel een buitenbeentje als de illustratie van de rebelse spirit waarmee de Amerikaanse seventies films het klassieke Hollywood aan het wankelen brachten. Via de ontstaansgeschiedenis van (het op dvd beschikbare) ‘Chinatown’ schetst Sam Wasson in de onderzoekroman ‘The Big Goodbye’ zoals de ondertitel aangeeft ‘de laatste jaren van (droomfabriek) Hollywood.’
James Ballards postmoderne cultroman ‘Crash’ kreeg, met dank aan archivaris Chris Beckett en uitgever 4th Estate, een bijzonder fraaie Collector’s Edition. Voor fans van het boek en voor die van de verfilming van David Cronenberg.
In 1968 liet Stanley Kubrick (1928-1999) met het enigmatische 2001: A Space Odyssey zijn absoluut meesterwerk los op de mensheid. Een filmmijlpaal die cinema in het algemeen en sciencefiction in het bijzonder grondig veranderde. In een lijvig een prestigieus boek wordt uit de doeken gedaan hoe dit meesterwerk ontstond.
Veertig jaar na zijn Italiaanse release wordt Dario Argento’s horrormeesterwerk Suspiria gevierd met een 4K restauratie plus Blu-ray release én Luca Guadagnino’s eigenzinnige remake. Ook in zijn autobiografie ‘Peur’ (angst) kijkt de mythische Italiaanse filmmaker uitvoerig terug op de dolle Technicolor heksenketel die hem eeuwige roem bezorgde.
The Underground Railroad: De helletocht van een slavin op de vlucht.
Colson Whiteheads zowel literair als politiek overweldigende roman ‘De ondergrondse spoorweg’ werd in 2016 meteen onder lof bedolven. Terecht want de auteur fileert in zijn Pulitzer Prize winnaar de geschiedenis van de slavernij in Amerika op even briljante als magisch-realistische wijze. Verfilming van deze instant klassieker leek onbegonnen werk tot Oscarwinnaar Barry Jenkins (‘Moonlight’) in 2021 van ‘The Underground Railroad’ een eigenzinnig tiendelig televisie epos maakte. Kort nadat de Ondergrondse Spoorweg opdook in de biopic ‘Harriet’ en Samuel L. Jackson er naar refereerde in de documentaire reeks ‘Enslaved’.
MET ANNIE EN JOOP NAAR DE BIOSCOOP: Verhaal Freek de Jonge, illustratie Erik Kriek
De Nederlandse 71-jarige cabaretier Freek de Jonge heeft, samen met illustrator Erik Kriek, zijn eerste kinderboek geschreven. Met Annie en Joop naar de Bioscoop is nummertje 136 in de reeks ‘Gouden Boekjes’ en speelt in de jaren vijftig, toen naar de bioscoop gaan en films vertonen nog heel andere dimensie hadden dan in tijden van multiplexen, digitale projectie en online streamingdiensten. Dat creëert een zekere melancholie maar toch is het boekje eerder amusant dan nostalgisch. De Jonge heeft immers het feestgevoel van ‘cinema’ in de fifties perfect gevat.
“Misschien kunnen wehet beter een subgenre noemen,” benadrukte Bernard Benoliel toen hij in Cinematek een filmcyclus kwam voorstellen, “de road movie komt laat op de proppen (in de filmgeschiedenis) en is in grote mate schatplichtig aan de western, voegt er een hernieuwde hoop op verovering van het Westen aan toe samen met een kritische herlezing”. Voor wie na On the Road van Walter Salles meer wil lezen over roadmovies schreef deze filmkenner samen met Jean-Baptiste Thoret het interessant en fraai geïllustreerd standaardwerk ROAD MOVIE, USA.
“Toon het! Twee korte woorden. Beter dan een 500 woorden lange discussie” liet Samuel Fuller (1912-1997) geregeld optekenen. De Amerikaanse scenarist-regisseur was een man van sterke beelden maar ondanks deze uitspraak toonde hij zich ook erg taalvaardig. Dat blijkt uit zijn rake film- en romandialogen én uit de manier waarop hij interviews veranderde in monologen. Cultcineast Fuller was immers 24/24u een verhalenverteller, een man met een boodschap op zoek naar een hongerig publiek. Een spraakwaterval wiens enthousiasme en energie erg aanstekelijk werkten.