Af en toe post je op Instagram beelden met een verhaal. Met een link tussen heden en verleden. Beelden die een band smeden tussen een grootvader en een (achter)kleinkind. Dankzij een plek met geschiedenis. Waar voetbal heel soms oorlog en altijd een speelbal van emoties is. Voer voor een mijmering. Over meer dan Tribune Twee.

De Belgische broers Dardenne lossen met hun groepsportret van tienermoeders Jeunes mères hun immersieve stijl maar blijven focussen op mensen in de marge.

Het verhaal van film- en dromenmaker Francis Ford Coppola blijft boeien. Filmhistoricus Sam Wasson schreef met ‘The Path to Paradise’ een mystieke biografie die leest als een wonderlijke trip. Terwijl de Amerikaanse regisseur ons weergaloos kijkplezier serveert met ‘Megalopolis’, een ruim 40 jaar gekoesterde droom omgetoverd in een utopisch meesterwerk. Wie verder kijkt dan Hollywoods ‘kroniek van een aangekondigd financieel fiasco’ framing en Coppola’s chaotische stijlmix ontdekt het mythisch universum van een visionaire cineast. Spektakel gedrenkt in een bespiegeling over tijd, geheugen, macht, democratie en het belang van utopieën.

Print staat meer dan ooit onder druk, maar gelukkig wordt er nog sporadisch tegen de stroom opgeroeid. Zo start ‘slow publisher voor cultuurliefhebbers’ Flaneur Uitgevers een nieuwe filmboekenreeks. Het eerste deel van ’24 frames’ focust op Belgische cinema en zet via een wisselwerking tussen beeld en tekst aan tot reflectie.

“Met een wereld waarin niemand komt wanneer een kind smeekt om hulp kan ik totaal niet leven”, zegt Kaouther Ben Hania tijdens ons interview in Brussel. Haar ‘The Voice of Hind Rajab’ fileert het systeem achter de moord op het vijfjarige Palestijnse meisje door een Israëlisch leger dat ook reddingsoperaties onmogelijk maakt.

Klassieke vertelstructuren vernietigen en cinema omtoveren in een zintuigelijke ervaring “helpt de puzzel van het leven oplossen” wist Nicolas Roeg.  Film Fest Gent duikt in zijn labyrintisch oeuvre.

Achter politiegeweld schuilen schuldige politici die volgens Dominik Moll “geen empathie opbrengen omdat hun ambitie en ego gigantisch zijn”.

De Parijse Grande Arche de La Défense is alom bekend. Maar haast niemand weet dat het ontwerp gebaseerd is op het idee van een onervaren Deense architect. Stéphane Demoustier belicht in de film ‘L’inconnu de la Grande Arche’ naast het mysterie ook de impact van het neoliberale denken op artistieke visies en visionaire projecten.

‘Left-Handed Girl’ van de Taiwanees-Amerikaanse cineast Shih-Ching Tsou, jarenlang rechterhand van Oscarwinnaar Sean Baker (‘Anora’), is een feministisch sociaal drama gebaseerd op jeugdherinneringen. Emotioneel, grappig en visueel betoverend. “De spanning tussen identiteit en culturele verwachtingen tekent levens en generaties” benadrukte de filmmaker tijdens Film Fest Gent.

Angst is weer helemaal terug in de filmwereld en dreigt cinema te herleiden tot conformistisch ‘kauwgom voor de ogen’. Gelukkig zijn er nog filmmakers die risico’s durven nemen. De iconische Amerikaanse actrice Theresa Russell herinnert ons er aan hoe krachtig de roekeloze en visionaire films van Nicolas Roeg waren.