De Parijse Grande Arche de La Défense is alom bekend. Maar haast niemand weet dat het ontwerp gebaseerd is op het idee van een onervaren Deense architect. Stéphane Demoustier belicht in de film ‘L’inconnu de la Grande Arche’ naast het mysterie ook de impact van het neoliberale denken op artistieke visies en visionaire projecten.

‘Left-Handed Girl’ van de Taiwanees-Amerikaanse cineast Shih-Ching Tsou, jarenlang rechterhand van Oscarwinnaar Sean Baker (‘Anora’), is een feministisch sociaal drama gebaseerd op jeugdherinneringen. Emotioneel, grappig en visueel betoverend. “De spanning tussen identiteit en culturele verwachtingen tekent levens en generaties” benadrukte de filmmaker tijdens Film Fest Gent.

Angst is weer helemaal terug in de filmwereld en dreigt cinema te herleiden tot conformistisch ‘kauwgom voor de ogen’. Gelukkig zijn er nog filmmakers die risico’s durven nemen. De iconische Amerikaanse actrice Theresa Russell herinnert ons er aan hoe krachtig de roekeloze en visionaire films van Nicolas Roeg waren.

Politiegeweld gefileerd in een fictieve onderzoek thriller? Het kan spannende en indringende cinema opleveren bewijst de Franse cineast Dominik Moll. Zijn ‘Dossier 137’ speelt tijdens de ‘gele hesjes’-protestbeweging en zet bij de gruwelijke gevolgen van het gebruik van rubberen kogels noch de politie, noch de politici uit de wind.

Nog voor kerst duiken traditioneel de eindejaarslijstjes op. Voor Filmkrant stelden we onze film Top Tien van 2025 op. Met commentaar natuurlijk.

Met ‘Mother’ focust de Macedonische filmmaker Teona Strugar Mitevska op de vrouw achter de Moeder Teresa mythe. Resultaat is een feministisch oorsprongsverhaal, een door Noomi Rapace én rockende soundtrack gedragen gelaagd portret. Een gesprek met een regisseur-scenarist die urgente thema’s als macht, morele keuzes en genderpolitiek belicht in een historisch kader.

“Ik ben héél fier op mijn film”, geeft Julia Ducournau ons nog mee wanneer we afscheid nemen na een gesprek waarin de Franse cineast en Gouden Palm-winnaar haar artistieke ziel blootlegde. Ducournau’s derde film ‘Alpha’ is een intieme en radicale ode aan de liefde waarin zieken transformeren in marmeren figuren en de blik van een jonge heldin empathie introduceert.

Gedragen door de intensiteit, fysieke power en authenticiteit van Nadia Melliti, een van de straat geplukte debutante, en Hafsia Herzi’s subtiele regie blijft het coming-of-agedrama ‘Le Petite Dernière’ nazinderen. De Queer Palm van Cannes schetst het even krachtig als ingetogen portret van een jonge vrouw die haar seksualiteit ontdekt.

Tijdens verkiezingsjaar 2024 was er – hoe verrassend toch – goed nieuws! Een overnemer dook op voor bioscoop Sphinx en … tromgeroffel… stad Gent kocht de verlaten en vervallen voormalige Cinema Rex aan het Maria Hendrikaplein. Toenmalig cultuurschepen Sami Souguir stond ons graag te woord over de ambitieuze plannen.

Na de verkiezingen werden wèl plots onheilsklokken geluid en bleek de filmtoekomst toch niet zo rooskleurig. Wat niet belet dat het interview stof biedt tot reflectie. Hoe belangrijk kan film in het algemeen en Ciné Rex in het bijzonder zijn voor de stad met een rijke filmtraditie? De stad die verbonden zou blijven met grondlegger van de cinema Joseph Plateau én de stad waar het internationaal gewaardeerde Film Fest Gent thuis is.